fríggjadagur 5. januar 2007síða 61

Nr. 4 • 5. - 6. januar 2007 Vikuskifti 13 scountbanki longd­ini. Mátin vit arbeiða upp á er at veita eina sera skjóta og dygdargóða tænastu, sigur Pet­er Holm. Vil tað siga, at Kaupthing legg­ur seg ikki eftir at vera bíl­ig­ast? - Vit hava ongantíð verið ein discount-banki, og tað koma vit heldur ikki at vera í fram­tíð­ ini, siga brøðurnir báðir við ein munn. Hóast bæði Føroya Banki, Før­oya Sparikassi og Kaup­ thing hava havt hampuliga stór yvirskot seinastu árini, so heldur Peter Holm ikki, at tey hava verið so stór kort­ini samanborið við nógv­ar útlendskar bankar. Men at pláss kortini er fyri bæði Føroya Banka, Før­oya Sparikassa, Norðoya Spar­i­ kassa, Suðuroyar Sparikassa, og Kaupthing Bank, tað ivast Pet­er Holm onga løtu í. Bæði innlán og útlán Kaup­thing hevur, sum vituligt er, longu lænt føroyskum vinn­ u­lívi hópin av peningi. Sam­an­ lagt er talan um á leið hálv­a­ aðru milliard krónur í útlánum. Har­aft­ur­at hevur bankin staðið fyri sølu og einskiljingum av føroyskum fyritøkum, og nevn­ ast kunnu Vesturvón, Fiska­virk­ ing, og Krúnborg. So ei undur í, um onkur spyr, hvør munurin er á núverandi støðu hjá Kaup­thing í Føroyum og henni framm­an­und­an. Peter og Jan Otto greiða frá, at meðan Kaupthing fyrr veitt lán gjøgnum móðurbankan í Ís­landi, so virkar Kaupthing nú sum ein veruligur vinnubanki í Føroyum við innlánum eins væl og útlánum. Hetta merkir samstundis, at tænasturnar verða betri, og kundarøktin kem­ur meiri í hásætið. - Til teir kundar, sum vit ofta geva lán til, tað veri seg luta­fígg­ingar, fíggingar av bygn­ ing­um og fíggingar av skipum, kunnu vit nú veita eina dagliga bank­a­tænastu. Samstundis verð­ur nógv smidligari at veita lán beinleiðis gjøgnum bankan í Føroyum enn gjøgnum móð­ur­ bank­an í Íslandi, greiðir Peter Holm frá. Spurdur um Kaupthing ætl­ar at leggja dent á serlig sløg av lánum ella tænastum, sum skilja seg frá tí, ið hinir pen­i­ng­ a­stovn­ar­nir veita, svarar Peter Holm noktandi. - Vit hava ikki í hyggju at leggja okkum eftir serstøkum økj­um, men vilja halda á fram at kappast við hinar, eins og vit hava gjørt higartil, sigur hann. Í hesum sambandi skoytir Jan Otto upp í, at tá tað kem­ur til íløguøkið, so vendir Kaup­thing sær ikki burturav til vinnukundar, men eisini til priv­at­fólk, sum ynskja at gera í­løg­ur í virðisbrøv. - Vit vilja bjóða øllum pot­en­ t­i­ell­um íløgukundum okkara tæn­ast­ur, líka mikið um tað er ein einkultpersónur ella ein juri­disk eind, sum til dømis eitt part­a­felag, sigur Jan Otto. Sostatt vendir Kaupthing sær bert til vinnulívið, tá tað kem­ur til innlán og útlán, men tá tað kemur til íløgur vendir bank­in sær til øll. Fyrstir við íløgutænastum Jamen, kann Kaupthing nakað, sum hinir lánveitararnir í Før­oy­um ikki kunnu? - Tað veit eg ikki, men vit hava í øllum førum víst, at vit eftir einum góðum ári (síð­ani Kaupthing byrjaði at veita vinnulán umvegis ís­lendska móðurbankan, blaðm.) hava fingið ein markn­ að­ar­part á 20-25 prosent av vinnulánsmarknaðinum í Før­oy­um. So nakað hava vit gjørt rætt, men júst hvat tað 36 ára gamal, traðkaði sín­ar fyrstu vinnuligu barn­askógvar í UniBank og Bikuben, meðan hann las á Handilsháskúlanum í Keypmannahavn. Har byrj­aði hann at lesa matematikk og búskap í 1990, og eftir 3 ár tók hann, eins og bróðurin, cand. merc. innan fin­an­s­i­ering og roknskap og gjørdist liðugur í 1995. Meðan hann las ar­beidd i hann parttíð í børs-deildini hjá Unibank – UniBørs kallað. Hann fór síðani í Bikuben, sum seinni kom at eita BG-Bank, har bróð­ur­in hevði ar­beitt. Har var Jan Otto láns­bræv­a­grein­ari. Tá Jan Otto kom til Før­oya í seinnu helvt av 90-unum gjørdist hann fíggjarleiðari hjá Trygg­ing­ar­fel­ag­num Føroyar. Hann byrj­aði eisini hjá Kaupthing í 2000, har hann nú er íløgu­­ stjóri. Fakta um Jan Otto vend