Sosialurinarkiv
Sosialurin 2001-02-06, síða 10
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 6. februar 2001síða 10

‹ fyrra síða allar 17 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

Nr. 25 - 6. februar 2001 19 18 Nr. 25 - 6. februar 2001 VB ikki bara helt VB fast um leiðsluna, sum tær vunnu sær fyri viku síðani. Tær vunnu eisini útidystin í Klaksvík, og eru nú annað árið á rað klárar til finaludystin í steypakappingini HONDBÓLTUR Jákup Mørk Spenningurin var stórur, tá VB sunnudagin legði leið- ina norður til Klaksvíkar. Seinni hálvfinaludysturin í Coca-Cola kappingini. Fyrra dystin høvdu tær úr Vági vunnið við fimm mál- um, men tað er eingin loyna, at tær ikki vóru heilt tryggar við hesa leiðslu. Fyrst og fremst tí tær í teirri uppgerðini søplaðu eina 11 mála leiðslu burtur, og harumframt tí teir nú eisini vóru óneyðuga nógv skerd- ar, tí Gurið Mortensen fekk reytt kort í landskappingar- dysti, og tí ikki var við til seinnu hálvfinaluna. Gjørdu ov skjótt av Fyrstu løtuna av dystinum var tó ikki líkt til, at VB lat seg merkja av trýstinum, sum lá á teimum undan dystinum. Heldur var tað Stjørnan, sum lat seg merkja av hes- um. Í royndunum at vinna tey fimm málini innaftur, settu tær frá byrjan nógva ferð á dystin. Kanska ov nógva, tí at líta til, var tað bert Vesna Tomajek, sum megnaði at fylgja við, tá tað ráddi um bóltførleika. Teimum fyrstu mongu málunum hjá heimaliðnum átti hon onkursvegna part í, og yvirhøvur tóktust hon frá byrjan at vera tann leikarin, sum Stjørnan skuldi seta álitið á, um tað skuldi eydnast teimum at vinna seg í finaludystin. Yvirhøvur leikaði tó javnt á, men eftir knappar 10 minuttir fekk ein kanska fyrsta varhugan av, at tað kundi gerast meira enn trupult hjá Stjørnuni at lyfta stóru uppgávuna. VB fekk tvær av leikar- um sínum blakaðar av vøll- inum, men í teimum báðum fylgjandi minuttum megn- aði Stjørnan als ikki at gera nakað mál. Tríggjar ferðir hesa løtuna høvdu tær møguleika at fara í skjótt álop, men hvørja ferð varð bólturin tveittur burtur, tí tær ikki gjørdu sær nóg stóran ómak við sendingini. Tað skuldi eisini vísa seg, at hesar óneyvu sendingar- nar ikki vóru nakað serstakt fyribrigdi. Fyrri hálvleikur var allur sum hann var merktur av hesum, og at Stjørnan ikki kundi fara til hálvleiks við eini leiðslu, kunnu tær bert takka sær sjálvum fyri. Í øllum førum 10 møguleikar til skjótálop vórðu soleiðis søplaðir burtur, og ístaðin gav hetta VB nógv størri trúgv uppá, at tær skuldu vinna saml- aðu uppgerðina. Mansverjan Ein av høvuðsorsøkunum til, at tað eydnaðist somikið væl hjá VB at halda fast hesa ferð var, at tær heilt greitt høvdu lært av mis- tøkunum frá undanfarna vikuskifti. Tá leiktu tær tveir dystir móti Stjørnuni, í báðum teirra nýtti Stjørnan eitt sera einfalt vápn, tá mest leikaði á. Tær mansvardu tær báðar útlendsku hjá VB, og hetta viðførdi eisini, at tær komu so nøkunlunda heilskapaðar ígjøgnum vikuskiftið. Í fyrru hálv- finaluni viðførdi hetta, at VB leiðslan minkaði úr 11 niður í fimm mál, og í landskappingardystinum dagin eftir megnaðu tær við hesum at koppa dystinum á høvdið, at avgera alt til egnan fyrimun í seinastu sekundunum. Í Klaksvík fóru tær eisini undir at nýta hetta vápnið longu eftir 20 minuttum, men hetta var sum við barnasøguni um Petur og úlvin. Tær báðar fyrstu ferðirnar riggaði tað hjá Peturi at lumpa bygdar- fólkið, men tá tað av álva stóð, var eingin, sum trúði honum. At byrja við tóktist mans- vejan av Reginu og Andreu at órógva VB, men skjótt gjørdist greitt, at tær høvdu roknað við hesum. Restin av liðnum – ser- stakliga Laila Jespersen og Christina Holm – tóku tá alt meira yvir, og eisini dugdi Margret Augustinussen sera væl at gera sær dælt av nógva plássinum, sum stóðst av, nú tær spældu fýra móti fýra. Tað skal eisini leggjast afturat, at tær báðar útlendsku als ikki duttu burtur, hóast mans- verjuna. Eitt nú megnaði Andrea kortini at gerast toppskjútti, og sigur hetta eisini eitt sindur av tær dygdir, ið hon sum leikari hevur. Mansverjuna helt Stjørn- an annars fast um allan dystin, men tað gjørdist alt meira eyðsæð, at tað ikki skuldi verða hendan, sum fór at tryggja teimum sig- urin. Stórskjútti uttan mál Ein annar av trumfunum hjá Stjørnuni vísti seg held- ur ikki at rigga sunudagin. Simona Dziugyte var topp- skjútti í landskappingini, tá hon undan ársskiftinum flutti úr Sóljuni til Stjørn- una, men siðani hetta, hev- ur hon ikki gjørt so nógv um seg. Ikki tí, leiklutur hennara er sjálvsagt minni eyð- sýndur á Stjørnu-liðnum, men tað kann koritni undra, at somikið lítið kemur burt- ur úr nú. Hesa ferð varð hon hildin á beinkinum meginpartin av fyrstu trim- um korterunum, og tá hon kom inn, megnaði hon so heldur ikki at skapa tað undrið, sum Stjørnan tá hevði tørv á. Áhugaverd finala Nú tær vóru aftan fyri við seks málum samanlagt, tá seinni hálvleikur byrjaði, merkti eisini, at seinastu 30 minuttirnir gjørdust ein kapprenning við tíðina hjá Stjørnuni. Tær byrjaðu seinna hálvleikin væl, og eina løtu hóttu tær eisini við at fara avstað. Tær vunnu seg tvey mál framum, men so endurtók søgan seg aftur. Nakrir óneyðugir bóltar vórðu tveittir burtur, og so var VB aftur frammanfyri. Seinasta korterið ella so tóktist eisini, sum um tær á heimaliðnum ásannaðu, at slagið var tapt. Roynt varð nú eisini við mansverju av Lailu Jespersen, men einki hjálpti. VB hevði allar trumfir á hondini, og sein- asta løtan varð bert ein staðfesting av, at tær nú aftur eru í finaluni. Tað vóru tær eisini í fjør, men tá máttu tær lúta fyri Kyndli. Hesaferð verður setning- urin VÍF, og nógv bendir á, at talan her kann gerast um eina sera áhugaverda upp- gerð. Dysturin í tølum Málskjúttar: Stjørnan: Vesna Tomajek 11(7), Joan M. Joensen 5, Annika Ljósstein 3, Anna K. Samson 3, Sólvá Eyst- berg 1 VB: Andrea Lütz 10(2), Margret Augustinussen 5, Regina Radó 5, Laila Jesp- ersen 3, Mary Krosslá 1, Christina Holm 1 Brotskøst: Stjørnan 9, VB 3 Útvísingar: Stjørnan 5, VB 3 Dómarar úr Neistanum: Hjalmar Petersen og Krist- ian Johansen. Stýrdu dyst- inum við myndugleika, og løgdu eina harða linju bein- anvegin. Leggja alt í finaluna Ein av orsøkunum til, at Stjørnan ikki fekk koppað VB var, at tær úr Vági ikki lótu seg lumpa av mansverj- uni hesaferð. Christina Holm á- sannaði eisini eftir dystin, at hetta var nakað, sum tær høvdu vant í vikuni,. – Tað var jú tað, sum kiksaði hjá okk- um seinast, og tað hava vit so roynt at bøtt um, helt hon eftir dystin. Leggja alt í finaluna Um týdningin av at koma í finaluna, helt Christina, at hesin dysturin nú var tann, sum tær hugsa mest um, tað sum eftir er av árinum. – Møguleikan fyri FM hava vit so at siga sjálvar tveitt burtur. Tí er tað púra klárt, at tað er við stórum spenningi, at vit fara til finaluna. – Hetta verður tó ein sera torfør upp- gáva, og vit mugu onkursvegna bremsa VÍF spælinum, um tað skal eydnast okk- um, men tað ætla vit okkum so undir øll- um umstøðum at royna, segði Christ- ina at enda. Stjørnan–VB 23–25(12-13) VB fekk seinasta sessin Tá blást varð av, mundi fagnaðurin á VB liðnum ongan enda taka. Tær hava nú vunnið seg fram til steypafinaluna annað árið á rað Mynd: Álvur Haraldsen Nakran serliga spenn- andi dyst fingu fáu áskoðarnir í Vest- manna so avgjørt ikki, tá H71 vitjaði sunnudagin. Til tess var styrkismunurin millum liðini alt ov stórur HONDBÓLTUR Jákup Mørk Kanska høvdu hoyvíkingar vónað, at teir kundu gera ein vørr í Vestmanna sunnudagin. Í øllum førum hevur H71 verið eitt av lið- unum, sum hevur havt hampuliga gott tak á VÍF, men soleiðis gjørdist ong- antíð sunndagin. Lupu avstað VÍF verjan riggaði frá fyrsta bríksli, og við út- gangsstøði í hesu, saman við góðum málmansspæli frá Eli, læsti heimaliðið dyrnar beinanvegin. Tá hoyvíkingar endiliga sluppu upp á talvuna, hevði VÍF longu skorað sjey ferð- ir, og so var hesin dysturin líka sum avgjørdur. Um tað var orsakað av dygdunum hjá vestmenn- ingum, ella um hoyvíkingar als onga vón høvdu um at vinna dystin, skal ikki sig- ast nakað um her. Allar helst var talan um eina blanding av báðum, men undir øllum umstøðum var talan hesa fyrstu løtuna um einvegis ferðslu. Tað sá til tíðir undarliga lætt út hjá vestmenningum at økja um leiðsluna. Ferðin á spælin- um var ikki hins stóra, men uttan stórvegis trupulleikar kundu teir í fleiri førum skjóta upp um hoyvíkingar- nar, so bólturin aftur kundi spíla meskarnar. Róligari Eftir at farið var um miðj- una av fyrra hálvleiki, var tað sum um vestmenningar- nir vóru nøgdir um leiðsl- una, sum teir høvdu fingið. Kanska mundu tankarnir eisini fara at leita fram til komandi leygardag, tá steypafinalan móti StÍF stendur á skránni. Hoyvíkingar sluppu nú eisini upp í part at spæla. Í verjuni vórðu teir ikki eins væl ansaðir, og hetta við- førdi so eisini, at atkomu- møguleikarnir til skotini betraðust, soleiðis at tað ikki altíð var eins lætt hjá Eli í málinum at verja fyri. Serliga fyrstu løtuna av seinna hálvleiki innibar hetta, at leiðslan hjá heima- liðnum minkaði. Tað eydnaðist tó vest- menningunum at taka seg eitt sindur saman aftur, og tá teir so øktu leiðsluna upp aftur í 10 mál, var allur ivi beindur av vegnum. Langt fremstir Við sigrinum syrgdu vest- menningar fyri, at teir framvegis hava fult stigatal ovast á máltalvuni. Í løtuni er eisini ilt at síggja, hvat lið skal gera nakað sum helst fyri at broyta upp á hetta, og eisini er ilt at ímynda sær, at strandingar kunnu seta nakrar forðingar av týdningi fyri, tá liðini fara at dystast um C oca- cola steypið leygardagin. At Ingi Olsen ikki var við hesaferð merkti ikki avrikið nakað serligt, men hinvegin prógvaði tað, at VÍF í ár er sera væl fyri við bakspæl- arum. Áki leikti allan dyst- in á miðplássinum, og sum vanligt, so lá hansara lutur ikki eftir, tá skjótast skuldi. Afturat sær hevði hann so teir báðar risarnar, Sámal og Danut, sum hvør í sínum lag hava eina ræðandi skot- styrki. Hædd teirra kemur teimum eisini til góðar í verjupartinum, og er Sjúrð- ur tá eisini partur av livandi múrinum, sum uttan iva er hægsta verjan í Føroyum. Tekur tíð Fyri Hoyvík kann dysturin sum so bert nýast sum staðfesting av, at tað enn er langt á mál, áðrenn teir aftur fara at røkka upp móti ovastu føroysku hondbólts- tindunum. Heilt uttan møguleikar er liðið tó ikki. Flestu spælar- arnir eiga enn nógv góð ár fyri framman, og við eitt sindur av styrki uttan ífrá kann talan gerast um eitt lið, sum aftur fer at bíta frá sær. Enn mugu teir tó sláa seg til tols við, at tað er langur vegur upp, eins og flestu av hini í landinum mugu gera í hesum døgum. VÍF er nevnliga so nógv tað besta liðið í landinum í løt- uni. Dysturin í tølum Málskjúttar: VÍF: Áki Olsen 9(4), Sámal Joensen 5(1), Martin Hummeland 5, Jahn Zachariasen 4, Danut Negro 3, Rógvi Nielsen 2, Harald Bjørgvin 2, Sjúrður Holm 1 H71: Halgir Dahl Olesen 8(1), Johnny Durhuus 6, Hallur Danielsen 3, Rolf Mouritsen 2, Rene Dahl Olesen 2(1), Anfinn N. Debes 2(1), Agnar Høj- gaard 1, Olaf Vestergaard 1 Brotskøst: VÍF 6, H71 5 Útvísingar: VÍF 2, H71 6 Diskvalifikatión: H71 1(3X2 minuttir) Dómarar úr Stjørnuni: Geir Wardum og Carsten Andersen. Høvdu ein sera friðarligan dag, har tað ikki var neyðugt við at gera nakra serliga nýtslu av heimildunum, sum dómarar hava. VÍF-H71 31-25 (21-10) Avgreiðsluspurningur Fyrstu løtuna av dystinum avgjørdu VÍF at kalla alt, og Egin Høgnesen í H71 málinum kundi lítið annað gera, enn at rekja bóltarnar úr aftur meskunum Mynd: Álvur Haraldsen Klassamunur var á liðunum báðum, tá verandi meistar- arnir úr Klaksvík og nýuppflutta Sóljan dystaðust á Giljanesi HONDBÓLTUR Jákup Mørk Ikki kundi roknast við, at Sóljan skuldi fara at gera tað stóra við Stjørnuna, tá liðini hitt- ust sunnudagin. Soleiðis varð heldur ikki, og í roynd og veru var sjáldan spenningur um úrslitið. – Tær eru nokk ein klassa omanfyri okkum, so tað skuldi helst eisini verið talan um ein tryggan sigur, helt Al- bert Ellefsen, sum í ár er við til at venja Sóljuna. – Málið hjá okkum er so heldur ikki at blanda okkum í oddin. Vit skulu halda sætið í deildini, og hetta í sjálv- um sær verður ein sera torfør uppgáva. Liðið hjá okkum er sera ungt, og enn resta nógvar royndir í, sigur Albert. Hann vísir í hesum sambandi á, at megin- parturin av liðnum er úr 21 ár og niðureftir, og at tann yngsta á liðnum ikki er meira enn 15 ár. – Hetta er ikki meira enn eitt styrkt unglinga- lið, og tá eigur munur at vera á, sigur Albert Ellefsen at enda. Bara øktu Um dystin sjálvan er annars ikki so nógv at siga. Fyrstu løtuna fylgdust liðin í mál- skjóting. Frá støðuni 5- 7, tók Stjørnan so dik á seg, og fór upp á 6-13. Eftir hetta var talan bert um ein spurning at fáa tíðina at ganga, og Stjørnan bara økti javnt og samt um leiðsluna. Fyri Stjørnuna var tað helst fløvandi at enda rokmilku vikuna við einum tryggum sigri, men spurningurin er so bert, hvørja nyttu hesin ger. Gullið man í øllum førum vera gloppið teimum av hondum, eins og tær heldur ikki hava møguleikan at vinna steypakappingina. Dysturin í tølum: Málskjúttar: Sóljan: Marjun Jørgen- sen 5(1), Hertha Sim- onsen 4, Heidi Harald- sen 2, Heidi Marita Akselsen 2, Sólja Nielsen 1, Jóna Gudmundsen 1, Fía Selma Nielsen 1 Stjørnan: Annika Ljós- stein 11(2), Joan M. Joensen 4(2), Anna Kristina Samson 4, Una Olsen 3, Simona Dziugyte 3, Sólvá Eystberg 3(1),Vesna Tomajek 1 Brotskøst: Sóljan 2, Stjørnan 7 Útvísingar: Sóljan 1 Dómarar úr StÍF: Jón Rasmussen og Alexandur Johansen Stjørnan lætt spæl Vesna Tomajek hevði ábyrgdina av liðnum, tá Stjørn- an spældi móti Sóljuni Savnsmynd