hósdagur 18. januar 2007síða 40
‹ fyrra síða allar 44 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
40
Nr. 13 - 18. januar 2007
tíðindi
- Tað er so ótrúliga
nógv sum ein kann
gera burtur úr
føroyskum mati. Í
dag er nógv at tí at
meta sum reinar
delikatessur, sigur
Jákup Ziskason í
Klaksvík.
Í meiri enn 40 ár
hevur hann glett
matglaðar føroyingar
við borðreiðingum
sínum. Í morgin
skipar hann sjálvur
fyri egnari móttøku
Kokkur
Orð & myndir: Snorri Brend
snorri@sosialurin.fo
Klaksvík: - Dugir tú at
gera sós?!
Vanligt er, at tað er tíð
indafólkið sum setur spurn
ingarnar, meðan onnur
svara teimum.
Tá talan er um roynda
kokkin og matgerðaran
Jákup Ziskason í Klaksvík
er øðrvísi. Hann vil fyrst
hava greiðu á hesum týdn
ingarmikla spurninginum.
Jú, blaðmaðurin dugir at
gera sós. OK, - so kann
samrøðan byrja við Jákup,
sum hevur gjørt mat í sam
full 40 ár. Hann hevur eisini
undirvíst á Kokkaskúlanum
í mong ár, og her hittu vit
hann fyrrapartin í gjár.
Hetta ætlar hann nú at
markera við eini móttøku
– sum hann altso skipar
fyri sjálvur – í Skálanum
seinnapartin fríggjadagin.
Her fáa tey vitjandi møgu
leika at royna ymiskan før
oyskan mat, og sum Jákup
og konan Hergerð eru vorð
in so kend fyri.
Tey hava hesi árini skipað
fyri mongum ymiskum sam
komum og veitslum fyri
stórum tali av fólki.
- Ein dagin skipaðu vit
fyri tveimum veitslum við
íalt 1500 fólkum, greiðir
Jákup frá.
Fyrst var ein ábyrgdara
fundur í Norðoya Sparikassa
við 1200 fólkum og seinni
var ein onnur samkoma við
eini 300 fólkum.
Eingin ivi er um, at Jákup
dugir sítt fak. Tað fara fólk
eisini at staðfesta seinna
partin í morgin!
Stuttligt at undirvísa
Tað er ein øgilig stákan her í
køkinum á Kokkaskúlanum
í Klaksvíkar.
Næmingarnir eru allir
upptiknir við ymiskum av
tí vanliga, sum fer fram í
køkinum – ein ger frika
dellur, ein sker grønmeti,
ein ger deiggj til smákakur
og ein ansar eftir at eplini
ikki kóka yvir.
Mitt í rokinum stendur
tann 64 ára gamli Jákup
Ziskason. Hann er annar av
lærarum teirra, og í morgun
eru tveir ymiskir rættir á
skránni.
Nakrir av næmingunum
hava longu steikt nakrar
medistarpylsur, men nú
eiga
fiskafrikadellurnar
tørnið til steiking. Í dag
eru hesir báðir rættirnir á
skránni.
Hesir ungu og tilkomnu
næmingarnir eru øll komin
higar fyri at læra eitt sindur
meiri um matgerð. Og tey
hava verið heppin at hava
tveir so góðar mans sum
Jákup og Edvard Olsen
sum undirvísarar.
- Eg haldi at tað er sera
stuttligt at undirvísa hesum
ungu. Tey eru skjót og
áhugað í tí, tey læra, sigur
Jákup.
Kokkaskúlin er so líð
andi vorðin so mikið væl
umtóktur millum menn og
kvinnur, at tað er bíðilisti at
sleppa inn á hvørjum ári.
Tað skuldi hinvegin verið
besta prógvið um góðu
undirvísararnar!
Forkelaður
Jákup Ziskason byrjaði í
síni tíð at læra til kokk
av teirri einfaldu orsøk, at
hann altíð hevur havt áhuga
fyri mati og matgerð.
Orsøkirnar til hetta kunnu
vera so mangar, men sum
Jákup sjálvur sigur tað:
- Eg var yngstur av níggju
systkjum, harav sjey teirra
vóru systrar.
- So tú kanst ætla at eg
varð sikkurt eitt sindur for
kelaður, og fekk onkutíð
drekka á songina, sigur
Jákup við einum brosi.
Hann byrjaði tó ikki
beinanvegin at gera mat,
men fór fyrst í læru á eini
skrivstovu, áðrenn hann
fór til Keypmannahavnar
at læra til kokk á Grand
Hotel.
Her stóð hann við læru
prógvinum í hondini ein
dag í 1964, og var klárur at
fara undir lívsverk sítt sum
kokkur.
- Síðani tá havi eg bara
gjørt sós, sigur Jákup,
sum fyrrapartin í gjár var
í starvi sínum sum lærari
á Kokkaskúlanum í heim
býnum.
Meistarin
Hesi 40 árini Jákup og
konan Hergerð staðið fyri
matinum á mangari veitslu,
bæði smærri og stórum
veitslum.
– Ja, gloym ikki at skriva,
at hon altíð hevur mær ein
góður stuðul. Uttan hana
vóru vit ikki komin so
langt.
- Vit hava supplerað
hvørt annað ótrúliga væl,
sigur hann.
Ein næmingur á Kokka
skúlanum brýtur okkum av
í samrøðuni. Viðkomandi
”
Hugsa bara um
skerpikjøtið,
hvussu væl tað
smakkar og
hvussu vakurt
tað er. Tað er
næstan sum
konfekt
”
So tú kanst
ætla at eg
varð sikkurt
eitt sindur for
kelaður, og fekk
onkutíð drekka
á songina
Skerpikjøt er sum besta
Teir ungu kokkanæmingarnir hava nógv at práta um. Matur og matgerð liggur
teimum fremst í huga
- Eg havi altíð havt áhuga fyri
mati, sigur Jákup Ziskason, sum
her undirvísir einum næmingi í,
hvussu ein sker grønmeti