hósdagur 18. januar 2007síða 41
‹ fyrra síða allar 44 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 13 - 18. januar 2007
41
tíðindi
- Jákup dugir væl at
undirvísa, og hann
er sera festligur, siga
kokkanæmingarnir Asta
úr Klaksvík og Alberta av
Glyvrum.
Kokkar
Snorri Brend
Klaksvík: Tær báðar hava altíð
havt áhuga fyri mati.
Asta sjálv var á húsarhaldsskúla
áðrenn hon nú fór á kokkaskúlan,
og fekk tá ein forsmakk uppá, hvat
matgerð er.
- Eg havi verið tveir túrar við
Næraberg. Og tá royndi eg at vera
so nógv sum eg kundi í galluni,
sigur Asta við einum brosi.
Alberta var í iva, hvørt hon
skuldi gerast lærari ella kokkur.
Hon royndi seg sum føroyskan
lærara í Kenya í tríggjar mánaðir
og er nú á kokkaskúlanum í Klaks
vík.
- Her er gott at vera, sigur hon.
Tær hava nú bert verið á
skúlanum í tvær vikur, og hava
higartil lært um reinføri og nakað
um matgerð, sjálvandi.
Í gjáramorgunin vóru fiskafrika
dellur og medistarpylsur á skránni
og seinnapartin skuldu tær baka.
- Vit vita ikki enn, hvat vit fara
at baka. Tað kann verða kaka,
bollar ella kanska breyð.
- Vit fáa at síggja, siga tær báðar
við ein munn.
Tær báðar Asta Højgaard úr Klaksvík
(vinstrumegin) og Alberta M.
Gaardlykke av Glyvrum dáma væl
at kokkast, eisini tá fiskafrikadellur
standa á matskránni
konfekt
Í lýsing í Sosialinum í gjár
boða hjúnini bæði frá, at tey
ætla at skipa eina móttøku
í Skálanum í Klaksvík
ímorgin.
Jákup hugsaði sum so, at
hann hevur ikki lýst nakað
serligt við tí, sum hann
hevur latið úr hondum hesi
seinastu 40 árini.
Tey sum kortini hava
verið í veitslum, har hann
hevur gjørt matin, kunnu tó
bara staðfesta, at her hevur
køn hond verið aftanfyri í
øllum.
Nú móttøkan verður, er
ætlanin at vísa fram nakað
av tí, sum kann fáast til
vega, tá samkomur og veitsl
ur skulu haldast.
- Nei, tú fært meg ikki
at siga, hvat eg fari at
borðreiða við.
- Men eg kann siga so
mikið sum at tað verður ein
góð blanding av øllum tí,
sum vit hava borðreitt við
hesi 40 árini, sigur Jákup.
Hann hevur altíð lagt
serligan dent á føroyska
rávøru – skerpikjøt, turra
grind, fisk, skip og mangt
annað. Tí, sum hann sigur:
- Tað sum fyrr var mett sum
fótatraðk er í dag at meta
sum ein delikatessa.
- Hugsa bara um skerpi
kjøtið, hvussu væl tað
smakkar og hvussu vakurt
tað er. Tað er næstan sum
konfekt!
Fyrstu ferð hann royndi
seg við matgerð til eina
veitslu var á kyndilsmessu
í 1966. So her er talan um
ein royndan mann innan
matgerð.
Tí er helst lítil ivi um,
at nógv fólk fer at koma
til móttøkuna seinnapartin
í morgin.
spyr um okkurt í samband
við baking av bollum.
- Eg komi beinanvegin.
Eg skal líka tosa við henda
tíðindamannin fyrst. Men
sig mær frá, tá tit hava koyrt
øll eggini í!
Tað er týðiligt, at Jákup
hevur skil á og dugir at
fara við næmingum sínum
- hesum ungu kokka-spíru
num.
Hesir ungu næmingarnir
fara kanska ein dag at gerast
kokkar umborð á skipum,
matstovum, hotellum – ella
kanska halda fram eftir
sama leisti sum meistari
teirra.
Hann undirvísir her á
skúlanum ávísar dagar í
viku, og líkt er til, at næm
ingunum dámar væl henda
tilkomna og roynda undir
vísarin.
Ungir kokkar
Kokkurin má vera
góður, og helst eisini
duga at lívga um
teir svongu, m.a. við
smákøkum
Góð
blanding