fríggjadagur 19. januar 2007síða 11
‹ fyrra síða allar 136 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 14 - 19. januar 2007
11
viðmerkingar
Hugleiðingar, og aftur
svar til Eyðun á Borg
Tað gleddi meg almikið,
tá eg sá í fjølmiðlunum,
at Simun Nónklett og
onnur høvdu tikið stig
til at stríðast fyri, at ávís
bygdanøvn, sum í áravís
hava livað sítt kúgaða lív á
bygdaskeltum, aftur verða
sett í frælsi.
Ofta dámar mær væl at
lesa tær skilagóðu hugleið
ingarnar og frágreiðingar
nar hjá Eyðuni á Borg.
Men tá hann í lesarabrævi
skrivar, at bygdanøvnini
Skála og Lamba skulu før
ast aftur til hvørfalsform
in av kallkynsorðunum
skáli og lambi, og hesin
hvørfalsformur skal setast
á bygdaskeltini ístaðinfyri
bygdanøvnini, (og hetta
hevur,
sum
kunnugt,
tíverri verið galdandi í
fleiri ár) tá haldi eg, at
hetta er at brongla og gera
seg inn á nøvnini. Í hes
um sambandi komi eg at
hugsa um bygdarnavnið
Lopra. Eg veit ikki vist,
men eg havi ein varhuga
av, at hetta navnið sleppur
at standa óskalað á bygdar
skeltinum.
Um tey, sum eita í
Lambanum, skulu greiða
okkum óvitandi frá, hvat
kallkynsorðið lambi merk
ir, mugu tey ráða fyri. Tað
hevði í hvussu so er verið
sera áhugavert at fingið
eina frágreiðing um orðið.
Men hvørki móðurmáls
orðabókin ella Færøsk
Anthologi hava nakað boð
upp á orðið. Í Samlagets
Norrøn Ordbok finna vit
tó orðið lambi. Har standa
viðmerkingarnar: m. (-
maskulinum; hannkjønn;)
Tn (-tilnamn;) og M. (-
mannsnamn;) og síðani
stendur: Avl. (-avleiing;)
av lamb.
Taka
vit
samanum,
vita vit, at bygdanøvnini
Skála og Lamba líkjast
nær skyldum kallkyns
navnorðum. Hetta eiga
vit tó ikki at fáa ilt av,
so at vit stappa tey inn
í bendingarmynstrini hjá
hesum orðum, uttan har,
tað fellur náttúrligt.* Ein
nógv betri máti hevði verið
at skriva fyrisetingarnar
framman fyri nøvnini: á
Skála, í Lamba, við Gjógv.
* T.d. fer eingin inn í Skála
bygd, og sigur seg vera í
skálanum
Tað er eingin náttúrulóg
sum sigur, at øll bygdanøvn
skulu standa í sama falli.
(hvørfalli) Nógv heldur
eiga vit, við virðing fyri
okkara vakra máli, og
okkara forfedrum, ið lótu
okkum málið við øllum
tess fjølbroytni, at varð
veita, heldur enn at for
brongla ella einsrætta.
Ein partur av okkara
málsliga arvi eru okkara
vøkru, spennandi staðar-
og bygdanøvn. Tað er eitt
sindur á sama hátt sum
við náttúruni: Við virðing
fyri eftirkomarum okkara,
ið hava sama rætt sum
vit til málið, royna vit at
lata arvin víðari í sama
góða, fjølbroytta standi,
sum tá alt var nýtt fyri
okkum. (sjálvandi vita vit,
at málið broytist við tíð
ini, á sama hátt sum sam
felagið, umstøðurnar og
arbeiðsamboðini broytast)
Her er tó vert at minnast
til, at talumálið var til áðr
enn skriftmálið, og at tær
neyðugu og nyttuligu rætt
skrivingar- og bendingar
reglurnar eiga at tæna og
styðja, men ikki at kúga
málið.
Hugleiðast kann um, um
Lopra er í ætt við nakað
(ókent) kallkynsnavnorð,
ið eitur ein ”lopri”? Um
so var, hevði navnið ver
ið dømt til somu syrg
iligu lagnu sum Skála
og Lamba. Tað kann tó
hugsast, at navnið er systk
inabarn til eitt (eisini
ókent) kvennkynsnavnorð:
ein
”lopra”?
Um
so
var, høvdu vit farið til
”Lopru”. Navnið kundi
sjálvandi eisini komið av
einari á, ið ofta leyp, osv.
osv. Nei, tað sum eg her
við royni at siga, er, at
nøvn eru egin. Stendur
Lopra í hvørfalli? Nøvn,
staðarnøvn, bygdanøvn, -
tey rúmast ikki altíð inni
í bendingarmynstrum. Og
tá tey ikki rúmast, tá eiga
tey at fáa frið!
Eyðun á Borg skrivar
eisini:
”Bygdanøvn verða søgd
og skrivað óbundin.”
Til hetta er at svarað: Ja,
sum oftast. Tað er tó minst
eitt undantak: Hellurnar:
Eg havi hug at spyrja:
Hvussu er t.d. við Fámjin,
Skopun,
Vestmanna*
og Saksun? Kunnu hesi
bygdanøvn
bendast,
í
kyni, falli ella tali? Ella
bindast?*Bygdin eitur jú,
á nútíðarmáli í hvussu so
er, Vestmanna. (og ikki
Vestmannahavn, ið, um so
var, bæði kundi verið bund
in og bend)
Og víðari:
”Vit kunnu neyvan taka
eina bygd burturúr og
lata hana vera bundna. Tí
skriva vit Hellur, sjálvt um
vit kanska siga Hellurnar í
talumáli. ”
Vit ikki bara kanska siga
Hellurnar í talumáli. Vit
siga heilt vist Hellurnar í
talumáli. Bygdin eitur Hell
urnar, og vilja vit skriva
rætt, so skriva vit tað rætta
navnið. Sjálvsagt!
Við vinarligari bygda
navnakvøðu.
Nøvn hoyra ikki heima
í spennitroyggju!
Anna m.
Hentze
Mær dámar væl at síggja
John enn einaferð vísa á,
at tað ikki júst er talan um
sam-gongu millum teir
báðar borgarligu (høgra-)
flokkarnar og vinstravongs
flokkin, Javnaðarflokkin.
Sjálvsagt ganga hesir
flokkar ikki somu leið. Tó
eru teir í samgongu, sum
nokk má fatast sum eitt
gott dømi um tolsemi – ja
og tolni. Sjálvt um hesar
dygdir ikki skulu vera tær
einastu, sum halda einari
samgongu saman.
John ger tað heilt greitt,
at tað vóru Sambandsflokk
urin, Fólkaflokkurin og
Miðflokkurin, sum valdu at
taka undir við uppskotinum,
um at lata amerikansk hern
aðarflogfør
treytaleyst
flúgva
yvir
Føroyum.
Somuleiðis ger John tað
greitt, at Javnaðarflokkurin
var størsti mótstandarin
av hesum. Gott í tykkum
javnaðarfólk. Men tá sótu
tit jú í andstøðu. Sjálvur
haldi eg tað vera eitt sindur
átaluvert, at vit tjóðveld
isfólk ikki talaðu harðari
ímóti uppskotinum/loyvi
num; men eg vil tilskriva
hetta tann veruleika, sum tá
var, at Tjóðveldisflokkurin
sat í samgongu við, serliga,
Fólkaflokkinum, og at hesir
báðir samgonguflokkar tá
høvdu trupulleikar nokk
sum var í at “ganga sam
an”.
Eftir tí at døma, sum Her
geir Nielsen og Høgni Hoy
dal nú siga, so má tann
relativa tøgnin í 2002 frá
tjóðveldisfólki vitna um
henda veruleika, at Tjóð
veldisflokkurin ikki vildi
elva til størri innanhýsis
stríð í samgonguni. Men
lat hetta ikki skilja okkum
meira. Tit, javnaðarfólk,
róptu harðast tá, og nú
rópa tjóðveldisfólk harðast.
Soleiðis er tað ofta við and
støðuflokkum. Lat okkum
nú rópa saman – eisini
sjálvstýrifólk og demokrat
iskar sálir í hinum flokku
num – heilt til Danmarkar
og helst eisini til USA:
Vit góðtaka ikki píning
og órættvísi og als ikki
áhaldandi brot á mannarætt
indi og brot á demokratiskan
hugburð yvirhøvur. Og tað
er vorðið sum hyklarí, tá
høvuðstjóðin aftanfyri Irak-
krígnum, USA, júst talar
fyri at demokratisera hetta
stakkals Irak.
Men hetta góðtekur “okk
ara” samgonga.
John Johannesens veika »samgonga«
lesandi
Gunnar
isfeld
- Seinni parturin av
vikuskiftinum verður
turt, eins og sólin kag
ar fram, sigur veður
maðurin Petur Skeel
Jacobsen
Veðrið
Snorri Brend
snorri@sosialurin.fo
Hesa seinastu vikuna hevur
verið rættiligt kavaveður við
kulda og kava.
- Í roynd og veru er mið
alhitin higartil í januar mán
aði lægri enn í fjør, sigur
hann.
Líkt er bara til, at kavin
verður liggjandi nakrar dag
ar aftrat.
Sambært Peturi Skeel
verður
heldur
lýggjari
í morgin, men kortini er
møguleiki fyri vátakava
ella regnæli. Hitin verður
millum 3 og 6 stig.
Sunnudagin verður hvass
ur vindur av landnyrðingi
við sólarglottum, men kort
ini kunnu vit rokna við
kavaælum og hita um frost
markið.
Mánadagin minkar hann
vindin nakað, og tað verður
turt við sólarglottum, har
hitin framvegis liggur um
frostmarkið.
Mánadagin og týsdagin
verður framvegis útnyrðing
ur, turt og sólarglottar, men
heldur lýggjari – millum 2
og 6 stig.
Væntast kann tí, at kavin
er burtur, tá vit eru komin
nakað inn í næstu viku.
Tað er ikki nóg mikið at
lesa rapportir.
Øll tjóðin bíðar eftir
frágreiðingum ella
rapportum
Visjón 2015 hevur, um ikki
annað, sett nógv fólk og
bólkar at hugsa um fram
tíðina. Tað átti at verið
positivt at fingið nógv gløgg
høvd at seta sínar tankar
niður á blað um alskyns
hugsandi samfelagsviður
skifti. Úrslitini verða sjálv
andi embætismannasvar,
sum koma at liggja í rap
portunum, júst sum arki
tekturin, landsstýrið, hevur
biðið embætisfólki gera.
Tíðin rennur sum
streymur í á
Hvítabók
var
ætlaða
loysnin uppá allar fram
tíðar trupulleikar hjá loys
ingarsamgonguni, undan
hesari. Seks ár gingu og
einki úrslit. Øll minnast
vit eisini tað visjónera
Caragataálitið.
Verður
Visjón
2015
avloysarin hjá Hvítubók,
og grundarlagið hjá hesi
samgonguni undir at lítið
og einki hendir? Trý ár eru
farin og sett er á fjórða
hjá hesi samgonguni. Valár
er, og ikki sæst enn nakað
tekin til nakra samlaða
politiska ætlan, sum kann
føra Føroyar fram á leiðina,
og sum kann innheinta
nakað av tí afturúrsiglda.
Tað tykist sum øll tjóðin
bíðar eftir rapportunum frá
embætisfólkunum.
Politiskar ætlanir og
tiltøk mangla
Eru tað ikki politiskar
ætlanir og tiltøk sum tróta?
Ætlanir og tiltøk sum áttu
at verið klár at sett í verk,
og sum eiga at koma nú.
Bíðitíðin eftir rapportum
má ikki verða brúkt sum
skjól fyri at síggja út av
onkrum, sum ikki er.
Flestu okkara vita eftir
hondini hvussu eitt samfelag
eftir besta norðurlanda
modelli skal síggja út, og
hvørjar høvuðsreglur eiga
at galda. Vit kunnu taka
nøkur høvuðspunkt, sum
øll eru fortreytir fyri at
vit kunnu standa okkum í
kappingini, og fyri at vit
kunna liva upp til at verða
eitt
vælferðarsamfelag.
Hetta eru alt tiltøk, sum
ikki nýtast at bíða eftir
føroyskum rapportum, fyri
at verða sett í verk.
Undirvísing og gransking
eru grundarlagið
Undirvísing og gransking
er sjálvt fundamentið undir
vitanarsamfelagnum. Tosað
hevur verið almikið um
granskingardepil og annað
mangt, men einki hendir.
Tað tróta ikki rapportir um
skúla, sjúkrahús, alment
og privat o.s.fr. Hvørjum
bíða vit eftir annað enn
politiskum avgerðum?
Tað almenna og tað
privata fyritaksemið
Tað ræður um at hava
almennu uppgávurnar fyri
seg og tær privatu fyri seg.
Hetta er galdandi í allar
flestu førum. Tað privata
gongur á odda í inntjening
og skapar framburðin og
harðan valuta til samfelagið.
Tað er viðurkent av teim
flestu eftirhondini, at tað
privata er munandi betri
til hesa stóru uppgávu, og
føroyingar standa í bíðirøð,
fyri at átaka sær uppgávuna.
Skyldan og ábyrgdin hjá tí
almenna er ikki minni av
teirri orsøk. Tað almenna
eigur alla tíðina uppgávuna
at syrgja fyri, at karmarnir
hjá privatu vinnuni eisini
eru á hædd við tað besta.
Her haltar í ólukku mát.
Ikki tí, rapportir tróta ikki
um hesi viðurskifti.
Hvar blíva privati
seringarnar av?
Ávegis
privatiseringar
sum Sambandslandsstýrið
1994 – 98 syrgdi fyri við
avmonipolisering av Trygg
ingarsambandinum, Før
oya Tele, Atlantsflogi og
Føroya Banka eru allar
sólskinssøgur, men komu
ikki víðari. Her tróta heldur
ikki rapportir um hvat ger
ast skal. Ætlanir eru til, fyri
at verða settar í verk. Einki
er verri enn álitisbrot, eisini
millum tað privata og tað
almenna. Hvørjum bíða vit
eftir? Ikki rapportum, men
politiskum avgerðum.
Leggja Føroyar tætt
uppat Evropa
Flestu okkara vita til dømis,
at Føroyar eiga at leggja
seg tætt uppat Evropa. Her
eru vit sum land afturút
sigld so tað forslær. Tað
finnast uppí skuffur av
tilfari (Rapportum) um
hesi viðurskifti. Her – og
í heila tikið – nýtast ikki
fleiri rapportir. Politiska
uttanumtosið má halda
uppat. Ístaðin eigur at vera
farið í holt við at loysa
uppgávurnar.
Við vón um at nakað
kemur av skafti, fari eg at
enda við at ynskja øllum
eitt eydnuríkt nýggjár.
Edmund
Joensen
Ætlanir eru til, fyri at verða sett ar í verk
Føroyaveðrið: Framvegis kalt
- Lægri miðalhiti í januar
mánaði í ár, sigur Petur Skeel