týsdagur 13. februar 2007síða 27

27 Nr. 31 - 13. februar 2007 Hósdagin letur nýggja dagtilhaldið hjá teimum eldru í Sunda kommunu upp. Borgarstjórin Heðin Zachariassen fer at siga nøkur orð, Jógvan Fríðriksson kemur at halda fyrilestur og tónleikur verður eisini á skránni. – Vit skulu skapa karmarnar, og so mugu vit fylla teir í felag, sigur Brynjálv Borðoy, fyrireikari MENTAN Rólant Waag Dam rolant@sosialurin.fo Oyri: Seinastu dagarnar hava nøkur sjálvboðin fólk brúkt úti í gamla dag­ stovninum á Oyri, har tey hava gjørt klárt til, at niðara hæddin kann lata upp sum dagtilhald fyri tey eldru í kommununi. – Vit ynskja at vita, um áhugi er fyri einum slíkum dagtilhaldi. Um so er, verð­ ur tað upp til kommununa at reka tað víðari, sigur Brynjálv Borðoy, ein av stig­­tak­arunum til dagtil­hald­ ið. Brynjálv Borðoy sigur, at tey ynskja at skapa nakrar karmar fyri tey eldru í kommununi, og so mugu tey í felag royna at fylla teir. Uttan at vita tað við full­ari vissu, so heldur Brynj­álv Borðoy seg hava ábend­ingar um, at tørvur er á einum slíkum dagtil­hald­ ið. Hann sigur seg vóna, at fólk fara at taka væl í móti nýggja tilboðnum, og tí hava tey eisini roynt at gjørt eitt sindur burtur úr, tá dagtilhaldið letur upp al­ment hósdagin. Tá kemur borgarstjórin í Sunda kommunu, Heðin Zachariassen, at siga nøkur orð. Jógvan Fríðriksson, prest­­ur, fer somuleiðis at bera nøkur orð fram. Har­ næst hava tey eisini fingið Sóljuband at spæla. Hetta er ein tónleikabólkur úr dag­ tilhaldinum í Klaksvík við fýra eldri fókum, og tey fara at spæla nakrar tónar til móttøkuna hósdagin kl. 14. Skipa fyri telduskeið Hóast dagtilhaldið ikki letur upp fyrr enn hósdagin, hava stigtakararnir verið í gongd í eina tíð. Millum ann­að hava tey fingið eitt telduskeið upp á pláss. – Hetta verður eitt heilt einfalt telduskeið, har møgu­ leiki er at læra at tendra og sløkkja eina teldu, og kanska eisini læra at lesa teldu­post, sigur Brynálv Boroy, sum dømi um eitt tiltak, tey fara at skipa fyri í gamla barnagarðinum á Oyri. Norskur málmur á Fjarðafestivalin Norski progressivi málmsrokkbólkurin Extol er næsta navnið, ið verður kunngjørt á skránni fyri Fjarðafestivalin 2007. Extol hevur verið til síðan 1994 og verður sambært festivalinum mettur sum ein slóðbrótari innan kristnan rokk. Við sínum progressiva harða tungmálmsrokki hava teir sligið sítt navn fast í tungmálmumhvørvinum. Til ber at vitja Extol á heima­síðu teirra www.extolweb.com Norrøna vendi aftur Norrøna mátti venda aftur til Hanstholm leyg­ ar­dagin, tí eitt av ferða­ fólkunum kendi seg ikki væl. Nakað eftir at Norrøna var farin úr Hanstholm leygardagin, fekk mann­ ingin boð um, at eitt av ferðafólkunum kendi seg ikki væl. Skiparin metti, at ferðafólkið var so mik­ ið illa fyri, at viðkomandi átti at koma á sjúkrahús sum skjótast. Tí bleiv avgjørt at venda aftur til Hanstholm við sjúkling­ inum. Hetta gjørdi, at Norrøna kom nakað seinni enn ætlað til Berg­ en, men skipið var kortini ikki seinkað til Føroya. Hinvegin fekk Norrøna ikki lagt at í Havn, tí vind­urin var ov nógvur, og Norrøna fór tí til Klaks­víkar. Oddagreinin 12. februar við yvirskriftini ”Átrúnaður og politikkur” ger sama mistak, sum flestu onnur, ið hava viðgjørt Miðflokkin sein­astu mánaðirnar. Roynt verður at samanbera okkara land, sum helst er heimsins friðarligasta, við Irak, Norð­ ur­írland og Balkan-lond. Tað er ivaleyst nyttuleyst hjá mær at greiða Sosiali­ num og øllum hinum frá mun­inum millum Irak og Før­oyar. Er odda­greins­skriv­ arin á Sosialinum ikki vit­ andi um, at munur er á Irak og Føroyum, Guð viti, hvat hann so veit. Eftirhondini er støðuga júkanin um, at statsvaldið fyrr í tíðini tving­ aði fólk til ávísa trúgv, sum førdi kúgan og trælkan við sær, og at hetta vil Mið­flok­ sins politikkur aftur føra til, vorðin troyttandi og ikki sørt propagandakend. Fyri at siga tað stutt, so er Mið­ floksins stevna júst tann øvuta av hesi ræðumynd, sum nøkur tíðindafólk trútta niður í føroyingar. Miðfloksins aðalmál er júst at varðveita og útbyggja øll tey gagnligu framstig, sum kristni grundvøllurin gev­ur landi okkara. Tað er við blóði, sveitta og tárum at gleðiboðskapurin hevur vunnið fram í okkara parti av heiminum og hevur lyft samfeløg okkara frá armóð og trældómi til fremstu væl­ ferðarsamfeløg í heiminum. Arbeiðararættindi, heilsu­ tæn­astur, almenn forsorg, javn­rættindi, manna­rætt­ indi, ídnaðarmenning og ann­að mangt eru alt úrslit av hesum sama boðskapi, og vil Miðflokkurin av øll­ um alvi stríðast fyri at halda hesum rættindum og hesi menning uppi og útbyggja tey. At kalla rákið í Føroyum fyri nýtt er sera primitivt, tí kristnir demokratiskir flokk­ ar hava seinastu 50 árini ver­ ið ógvuliga sjónligir í flestu europeisku londunum. Og teirra mál hava verið tey somu sum Miðfloksins. Eg veit onki um, at Týskland, Italia, Holland og norður­ lond hava kunnað saman­ bor­ist við Irak og Norður­ írland. Men tíverri hevur ann­að rák tikið seg upp í okkara grannalondum, sum nú er ein verulig hóttan móti positivu samfelags­ gongd­ini. Hetta rák setir sjálv­søkni, persónliga menn­ ing og ómoral í hásæti við tí úrsliti, at kendu og óskriv­ aðu felags virðini spakuliga verða gloymd. Hvør ein­stak­ ur avger síni egnu virði og setir síni egnu moralsku og etisku mørk. Tað, sum er skeivt fyri ein kann vera rætt fyri annan. Í fyrstu syftu tykist hesin hugsunnar­ háttur lokkandi - tí hava so mong tikið undir við honum -, men við tíðini verður hann eitt haft um beinini á samfelagnum og endar í ráða- og støðuloysi. Politikk­ ur snýr seg ikki bert um at taka pening inn og luta hann rættvíst útaftur. Poli­ tikkur snýr seg um rættindi, um trygd og um børnini. At avgera, hvør tunnil skal byggjast fyrst, er barnamatur í mun til at taka avgerðir um, hvørji menniskjalig virði og mørk eiga at galda í einum samfelag. Tað er av­bjóðingin, men fáir politikk­arar hætta sær undir hana. Oddagreinin í Sosialinum er primitiv, tí hon prógvar vantandi innlit og fram­ skygni. Eg fari at biðja odda­greinsskrivaran um at leita sær upplýsingar um ein av mongum politikkar­ um í heimsflokki, sum júst orsakað av síni kristnu trúgv og við henni sum grund­­vølli og vegvísara aktivt ávirkaði bretskan poli­tikk fyri stórt hundrað árum síðani, nevniliga Willi­ am Wilberforce. Tað er al­ment kent og viðurkent, at hann framum aðrar var høv­uðsorsøkin til, at træla­ haldið og trælahandilin í Ong­landi fekk ein enda tíð­ liga í seinastu øld. Og ávirk­ an hansara rakk so sanniliga eisini til Ameriku við sama úrsliti. Hann er bert ein av mongum, sum tíbetur ikki lurtaði eftir teimum, sum siga, at kristindómur og poli­tikkur ikki hoyra saman. Tað var í øllum førum gott fyri kúgaðu fjøldina av svørt­­um trælum, sum at enda vórðu loystir úr fjøtr­ um. Oddagreinin endar við at spyrja, hvønn rætt ávísir politikkarar og flokkar hava til at taka sær patent upp á kristindómin. Nú kenni eg ikki til hetta patent, men um so er, burdi tað verið tik­ ið frá hesum politikkarum og flokkum beinanvegin, tí Kristus er givin øllum menn­ iskjum til frelsu, og her er einkarrættur ógjørligur. Kuriosum: Í Norður-Ír­ landi hevur ES í direktivi positivt staðfest, at arbeiðs­ gevarar hava loyvi at dis­ kriminera vegna trúgv, tá fólk verða sett í størv, or­sak­ að av serligu støðuni mill­ um protestantar og kato­likk­ ar. Bill Justinussen Sosialurin í heilagum bardaga Dagtilhald á Oyri letur upp Tey eldru fara at halda til í neðra í gamla barnagarðinum, meðan ovara hæddin er ætlað teimum ungu