týsdagur 5. juni 2007síða 25

25 vinnusíðurnar Nr. 105 - 5. juni 2007 ur á allari klótuni. Tað er í metr­o­polunum har tolsemi og margfaldni er størst, at størsti útviklingurin og bú­ skap­ar­vøkst­urin er, segði hann. - Hetta er eisini ein av or­ søk­u­num til, at Sansir søkja út. Vit fáa lættari ar­beiðs­megina í Keyp­mann­ a­­havn enn í Føroyum. - Vit kunnu lætt koma í ta støðu, at tað verður lættari at fáa dugnaligar føroyingar í Dan­mark enn í Føroyum. Hví? Tí møguleikarnir eru fleiri aðrastaðni, býirnir eru liv­i­ligari, sosiala skipanin betri, skúl­a­møg­u­leik­ar­nir betri, út­búgv­ing­ar­tilboðini betri, barn­a­garðs­til­boðini betri, barslisskipanir betri, ment­an­ar­ti­l­boðini fleiri og tol­ semi størri. - Alt hetta hevur so við sær, at vit blaka samkynd av landinum, og oman á tað heila blaka vit okkara konufólk av landinum. Vit hava eitt stórt undirskot av kon­u­fólki í bólkinum mill­ um 20 og 45 ár. Hvat skulu hetr­o­seksuellir menn gera, tá eingi samkynd eru eftir ella eingi konufólk eru eftir í Før­oyum? - Veruleikin er tann, at vit hava brúk fyri øllum, og at vit eiga at seta kraftugt inn fyri at tiltrekkja so nógv og so dugnalig fólk sum gjør­ ligt. Hetta gera vit bara við at gera Føroyar meira spenn­ andi. Og tað kunnu vit bara gera við at styrkja um okk­ ara metropol: Havnina. Tað er sára einfalt eftir mínum tykki. Stóratjørn ger tað. Og øll nýbyggingin ger tað. Men miðbýurin má eisini styrkjast. Vit kunnu ikki bara hugsa útjaðar­a­menn­ ing. Vit mugu eisini hugsa mið­stað­ar­menning. Vit mugu seta okkum sum mál, at Havnin skal vaksa nógv næstu árini, og at vit sam­ stund­is varðveita tað, sum er vert at varðveita og vaksa um mentanartilboðini og út­búgv­ing­ar­til­boð­ ini. Ver­u­ leik­in er tann, at um vit ikki seta okkum slík mál, so kunnu vit væl koma út fyri at fólk flyta av landinum. Virki sum Sansir fáa ikki ar­beiðs­megi, og so verða Før­oyar bara eitt land, har út­i­setar koma á vitjan eina ferð um árið fyri at síggja okk­um innføddu, segði Høgni Rasmussn. Men hann helt kortini, at nógvir glottar eru at hóma. Stór­a­tjørn gevur vónir. Tunn­il millum Havnina og Skál­a­fjørðin skapar dyn­a­ mikk. Ein nýggjur flog­ vøll­ ur fer at gera tað lættari at ferð­ast. Vit byrja at síggja virð­ini í tolsemi. Tað er vorð­­ið eitt sindur lættari at seta útlendingar í starv. Fok­ us er komið á okkara kyns­ di­s­k­riminerandi hugburð. Og vit fara at síggja fleiri kvinn­ur í týðandi størvum. - Tað, at vit seta Lenu sum stjóra, er ein partur av hes­um útviklingi. Eitt stig á leið­ini til eitt betri samfelag, har bæði kynini taka lut. Har vit gagnnýta okkara til­ feingi á besta hátt. Tað er tað, vit royna á Sansum. - Við Lenu í leiðsluni og okkara fantastiska dugn­a­ ligu starvsfólkum, fara vit at royna at geva tykkum eina so góða og fjølbroytta tæn­astu á samskiftisøkinum sum gjørligt. Vit fara altíð at gera okkara besta. Okkara styrki er, at vit duga at seta okk­um inn í tykkara við­ur­ skifti, at vit royna at skilja tykkum so væl sum gjørligt, fyri síðani at skapa sam­ skifti, sum tekur støði í tykk­um. - Hesi evni meta vit, at fólk hava líka nógv brúk fyri í Keypmannahavn, í Lond­on, New York, Bombay og Timbuktu. So har fara vit, segði Høgni Rasmussen, stjóri á Sansum at enda í røðu síni fyri nýggja med­ stjóra hansara á Sansum, Lenu L. Mohr. Hjørdis Samuelsen, Eilif og Katrin Samuseln. Eilif er mammubeiggi Lenu Bjarni Djurholm, landsstýrismaður í vinnumálum heilsar nýggja stjóranum á Sansum Tríggjar av kvinnunum á Sansum: Durita Simonsen, Eydna Simonsen og Anya S. Midjord Høgni Rasmussen og Edvard Heen, stjóri á Tryggingarfelagnum Føroyar Lena L. Mohr, Margret Mortensen og Jancy Gaardlykke Árni Gregersen, blaðstjóri á Dimmalætting, Sigurð Poulsen, landsbankastjóri og Lena L. Mohr