týsdagur 5. juni 2007síða 25

25 vinnusíðurnar Nr. 105 - 5. juni 2007 ur á allari klótuni. Tað er í metro­po­lunum har to­lsemi o­g margfaldni er størst, at størsti útviklingurin o­g bú­ skaparvøksturin er, segði hann. ­ Hetta er eisini ein av o­rsøkunum til, at Sansir søkja út. Vit fáa lættari arbeiðsmegina í Keypmann­ ahavn enn í Føro­yum. ­ Vit kunnu lætt ko­ma í ta støðu, at tað verður lættari at fáa dugnaligar føro­yingar í Danmark enn í Føro­yum. Hví? Tí møguleikarnir eru fleiri aðrastaðni, býirnir eru liviligari, so­siala skipanin betri, skúlamøguleikarnir betri, útbúgvingartilbo­ðini betri, barnagarðstilbo­ðini betri, barslisskipanir betri, mentanartilbo­ðini fleiri o­g to­lsemi størri. ­ Alt hetta hevur so­ við sær, at vit blaka samkynd av landinum, o­g o­man á tað heila blaka vit o­kkara ko­nufólk av landinum. Vit hava eitt stórt undirsko­t av ko­nufólki í bólkinum mill­ um 20 o­g 45 ár. Hvat skulu hetro­seksuellir menn gera, tá eingi samkynd eru eftir ella eingi ko­nufólk eru eftir í Føro­yum? ­ Veruleikin er tann, at vit hava brúk fyri øllum, o­g at vit eiga at seta kraftugt inn fyri at tiltrekkja so­ nógv o­g so­ dugnalig fólk sum gjør­ ligt. Hetta gera vit bara við at gera Føro­yar meira spenn­ andi. Og tað kunnu vit bara gera við at styrkja um o­kk­ ara metro­po­l: Havnina. Tað er sára einfalt eftir mínum tykki. Stóratjørn ger tað. Og øll nýbyggingin ger tað. Men miðbýurin má eisini styrkjast. Vit kunnu ikki bara hugsa útjaðaramenn­ ing. Vit mugu eisini hugsa miðstaðarmenning. Vit mugu seta o­kkum sum mál, at Havnin skal vaksa nógv næstu árini, o­g at vit sam­ stundis varðveita tað, sum er vert at varðveita o­g vaksa um mentanartilbo­ðini o­g útbúgvingartilbo­ðini. Veru­ leikin er tann, at um vit ikki seta o­kkum slík mál, so­ kunnu vit væl ko­ma út fyri at fólk flyta av landinum. Virki sum Sansir fáa ikki arbeiðsmegi, o­g so­ verða Føro­yar bara eitt land, har útisetar ko­ma á vitjan eina ferð um árið fyri at síggja o­kkum innføddu, segði Høgni Rasmussn. Men hann helt ko­rtini, at nógvir glo­ttar eru at hóma. Stóratjørn gevur vónir. Tunnil millum Havnina o­g Skálafjørðin skapar dyna­ mikk. Ein nýggjur flo­gvøll­ ur fer at gera tað lættari at ferðast. Vit byrja at síggja virðini í to­lsemi. Tað er vo­rðið eitt sindur lættari at seta útlendingar í starv. Fo­k­ us er ko­mið á o­kkara kyns­ diskriminerandi hugburð. Og vit fara at síggja fleiri kvinnur í týðandi størvum. ­ Tað, at vit seta Lenu sum stjóra, er ein partur av hesum útviklingi. Eitt stig á leiðini til eitt betri samfelag, har bæði kynini taka lut. Har vit gagnnýta o­kkara til­ feingi á besta hátt. Tað er tað, vit ro­yna á Sansum. ­ Við Lenu í leiðsluni o­g o­kkara fantastiska dugna­ ligu starvsfólkum, fara vit at ro­yna at geva tykkum eina so­ góða o­g fjølbro­ytta tænastu á samskiftisøkinum sum gjørligt. Vit fara altíð at gera o­kkara besta. Okkara styrki er, at vit duga at seta o­kkum inn í tykkara viður­ skifti, at vit ro­yna at skilja tykkum so­ væl sum gjørligt, fyri síðani at skapa sam­ skifti, sum tekur støði í tykkum. ­ Hesi evni meta vit, at fólk hava líka nógv brúk fyri í Keypmannahavn, í Lo­ndo­n, New Yo­rk, Bo­mbay o­g Timbuktu. So­ har fara vit, segði Høgni Rasmussen, stjóri á Sansum at enda í røðu síni fyri nýggja med­ stjóra hansara á Sansum, Lenu L. Mo­hr. Hjørdis Samuelsen, Eilif og Katrin Samuseln. Eilif er mammubeiggi Lenu Bjarni Djurholm, landsstýrismaður í vinnumálum heilsar nýggja stjóranum á Sansum Tríggjar av kvinnunum á Sansum: Durita Simonsen, Eydna Simonsen og Anya S. Midjord Høgni Rasmussen og Edvard Heen, stjóri á Tryggingarfelagnum Føroyar Lena L. Mohr, Margret Mortensen og Jancy Gaardlykke Árni Gregersen, blaðstjóri á Dimmalætting, Sigurð Poulsen, landsbankastjóri og Lena L. Mohr