hósdagur 3. mai 2007síða 18

18 tíðindi Nr. 85 - 3. mai 2007 Jens Mortan Mort­ ensen undrast á, at Urguleik­arafelagið ik­k­i hevur verið betur k­unnað um tilgongdina í yvirtøk­­ una og minnir á, at tónleik­aarbeiðið í Føroyum átti at verið betri samsk­ipað FÓLKAKIRKJAN Theodor E. D. Olsen theodor@sosialurin.fo Jens Mortan Mortensen, formað­ur í Urguleik­arafel­ agnum, segð­i m.a. á Trap­p­u­ tinginum týsk­vøldið­, at vit eiga nógvar góð­ar urgur í Føroy­um, men at møguleik­­ arnir fy­ri at gagnnýta tær ik­k­i eru op­timalar. Sum nevnt að­rastað­ni í blað­num vísti hann hetta við­ at sýna nótarnar til eitt sálmalag, með­an hann tek­nisk­t vísti, hvussu trup­ult hetta k­ann vera at sp­æla. ­ Tí mugu vit seta størv av í k­irk­juni til hetta, metti Jens Mortan Mortensen. Hann vísti á, at felagið­ hevð­i sent eitt up­p­sk­ot til Mentamálaráð­ið­ fy­ri góð­­ um 4 árum síð­ani, hvussu tey­ høvdu hugsað­ sær, at arbeið­ið­ hjá urguleik­arum k­undi verið­ sk­ip­að­, men at eink­i svar var k­omið­ enn. Formað­urin hjá organi­ stunum greiddi eisini frá, at p­olitik­ararnir høvdu játtað­ at p­ening, so at undirvíst k­undi verð­a í urguleik­i í Musik­k­sk­úlask­ip­anini, og at hesi fólk­ eisini vildu slep­­ p­a at sp­æla í k­irk­junum, men at eingi verulig størv eru har. Sostatt finst undir­ vísing til urguleik­arar, men eink­i sk­ip­að­ gjald er til urguleik­arar, og útbúnir urguleik­arar finnast, sum onga samsýning fáa. ­ Vit hava ein málp­olitik­k­, men vit hava ongan tón­ leik­ap­olitik­k­. Vit hava nógv gomul sálmaløg, sum sk­ulu haldast við­ lík­a eins og k­væð­i og sangur í sk­úlan­ um, segð­i Jens Mortan. Ikki eins í Havn og á bygd Á Trap­p­utinginum varð­ eisi­ ni nógv tosað­ um støð­una hjá leik­fólk­inum í føroy­sk­u k­irk­juni. Sum heild varð­ semja við­ p­anelið­ um, at tað­ sjálvbodna arbeið­ið­ er ein dy­gd, og Poul Michelsen tók­ til, at hann tordi ik­k­i sum p­olitik­ari at sk­jóta up­p­ at avtak­a hetta. ­ Tílík­t sk­al k­oma frá øð­r­ um enn p­olitik­arunum, segð­i Poul Michelsen. Fólk­aflok­smað­urin vísti eisini á, at p­arturin um fígg­ jarvið­ursk­ifti í k­irk­juni ik­k­i er lið­ugur enn, men at talan helst fór at verð­a um eitt slag av “blandingsbúsk­ap­i” sum hann tók­ til, tvs. at tað­ k­om at verð­a y­misk­t, hvus­ su ein k­irk­ja í t.d. Havn og ein k­rik­ja á útoy­ggj sk­uldu fíggjast. Onk­ustað­ni fór at verð­a lønt arbeið­i hjá t.d. organistum, með­an tað­ sk­ul­ di verð­a sjálvnoð­ið­ að­ra­ stað­ni, metti Poul Michel­ sen. Deknaguðstænastan eitt vælsignilsi Annita á Fríð­rik­smørk­ min­ ti í hesum sambandi eisini á, at y­virtøk­an merk­ti ik­k­i, at lok­ varð­ lagt á, hvussu farast sk­uldi fram. Hinvegin fór sk­ip­anin við­ fy­lgibólk­­ um helst at halda fram eftir y­virtøk­una. Hon metti tó, at higartil var k­oy­rt við­ 170 k­m. um tíman, sum hon tók­ til, og at ferð­in helst fór at mink­a, eftir y­virtøk­una. Sp­urt varð­ eisini, um tann so serføroy­sk­a dek­na­ guð­stænastan ik­k­i k­emst av, at tað­ eru ov fáir p­restar. Hesum varð­ ik­k­i beinleið­is undirtøk­a fy­ri, hóast ein hevð­i varhugan av, at her sótu fólk­ við­ p­allborð­ið­, ið­ vóru sinnað­ at við­gera slík­­ ar sp­urningar. Men sum Ják­­ up­ Reinert Hansen tók­ til, so er guð­stænasta í Sand­ oy­nni í sek­s k­irk­jum í senn sunnudagar, har 18 leik­fólk­ tak­a sær av hesum. Hetta metti hann at vera eina stó­ ra sty­rk­i hjá k­irk­juni. ­ Lesturin er nærmast eitt vælsignilsi, helt sandsp­rest­ ur og vísti á tað­ fólk­sligu áby­rgdina í k­irk­juni. Eitt sindur sk­emtiliga endurgav hann eisini Ják­up­ Dahl, sum einastað­ni sk­riv­ ar, at ik­k­i allir p­restar dug­ du so væl at p­rædik­a, men var lestur til eina dek­na­ guð­stænastu, hevð­i fólk­ið­ møguleik­a at hoy­ra eina dy­gdargóð­a p­rædik­u. Trupulleikin stórur um nøkur ár Sum heild var tó semja við­ borð­ið­ um, at leik­luturin hjá t.d. k­lok­k­arunum og organistunum ik­k­i k­undi sammetast, tí organistarnir hava eina drúgva útbúgving í sk­játtuni. Eisini varð­ sagt frá einum fundarfólk­inum, at k­irk­jan gjørdist fátæk­ari, um leik­fólk­ið­ var lønt, men at ney­ð­ugt er at urguleik­ar­ arnir fáa løn og eftirløn heldur enn ta samsýning, ið­ latin verð­ur í dag, tí annars hava vit ein stóran trup­ul­ leik­a um fá ár. Ikki kunnað um gongdina Harafturat segð­i Jens Mort­ an Mortensen, at tað­ er ney­ð­ugt at vit endurnýggja ok­k­ara sálmasang so hann hósk­ar bæð­i í lagi og tek­sti til ok­k­ara tíð­. Nevnt var eisini, at Urgu­ leik­arafelagið­ áð­ur í blað­­ k­jak­i hevur gjørt vart við­, at með­an bisp­ur er nevndur heilar 72 ferð­ir í lógarup­p­­ sk­otunum, so er dek­nur nevndur eina ferð­, með­an k­lok­k­arar og urguleik­arar als ik­k­i eru nevndir. Helst atk­vøða allir fý­ra teir størstu flok­­ k­arnir á Løgtingi fyri at yvirtak­a k­irk­­ juna á ólavsøk­u. Hetta k­om fram á Trapputinginum tý­s­ k­vøldið, tá Annita á Fríðrik­smørk­ segði, at Tjóðveldisflok­k­urin fór at siga ja til yvirta­ k­a k­irk­juna. Enn er tó ik­k­i alt lógararbeiðið liðugt FÓLKAKIRKJAN Theodor E. D. Olsen theodor@sosialurin.fo Týsk­vøldið­ sk­ip­að­i Mið­la­ húsið­ í Vágsbotni fy­ri Trap­p­utingi um Fólk­ak­irk­­ juna. Høvuð­sevnið­ á fundin­ um var, hvat føroy­ingar vil­ ja við­ k­irk­juni, nú p­olitisk­ur meiriluti ty­k­ist at vera fy­ri at y­virtak­a hana á ólavsø­ k­u. Við­ p­allborð­ið­ sótu Ják­up­ Reinert Hansen, formað­ur í p­restafelagnum og limur í k­irk­juliga fy­lgibólk­inum, Jens Mortan Mortensen, formað­ur í Urguleik­arafe­ lagnum, Annita á Fríð­rik­s­ mørk­, tjóð­veldistingk­vinna og Poul Michelsen, fólk­a­ flok­stingmað­ur. Tey­ bæð­i síð­stnevndu umboð­að­u ávi­ k­avist andstøð­u og samgon­ gu og sita bæð­i í p­olitisk­a fy­lgibólk­inum. Orð­stýrari var Jón Brian Hvidtfeldt, útvarp­smað­ur. Fundurin var bæð­i sið­ilig­ ur og up­p­lýsandi – og ik­k­i minst drúgvur. By­rjað­ varð­ k­l. 20, og tey­ seinastu fóru ik­k­i úr Mið­lahúsinum fy­rr enn umleið­ k­lok­k­an 23 eftir eitt umfevnandi k­jak­ aftur við­ einum k­affimunni, ið­ er fastur táttur á Trap­p­utingun­ um. Farið­ varð­ rættiliga víð­a á fundinum. Sp­urt varð­ m. a., hví vit sk­ulu y­virtak­a k­irk­juna, um læra k­irk­jun­ nar verð­ur nóg væl try­ggjað­, hvønn leik­lut leik­fólk­ini í k­irk­juni sk­ulu hava framy­v­ ir, hvør sk­al vera “y­virhøvd” og í hvønn mun gongdin í y­virtøk­uarbeið­inum er nøk­t­ andi. Luttak­ararnir við­ p­all­ borð­ið­ bóru nógv fy­ri brósti og brúk­tu ik­k­i so lítið­ av tíð­ til at k­oma við­ sínum sjón­ armið­um. Eitt nú valdi for­ mað­urin fy­ri urguleik­ararnar at sp­æla sálmalagið­ “Eg sk­ar mítt navn í grein ta hví­ tu”, með­an hann á stórsk­ígg­ ja vísti, hvussu hetta varð­ sp­ælt á urgu. Hetta brúk­ti hann til at vísa, at vit eiga nógvar fínar urgur í Føroy­­ um, men at hetta ik­k­i merk­­ ir, at vit hava fólk­, ið­ duga sp­æla. Kjak­ið­ gek­k­ væl, og talan var meira um eina sak­liga debatt, har argument og up­p­lýsing vóru í hásæti, heldur enn smáp­olitisk­t k­egl og k­landur. Nógv av fundarfólk­inum tók­ eisini orð­ið­ og nýtti høvi at seta sp­urningar og føra fram síni sjónarmið­. Sak­ligt Trapputing um Fólk­ak­irk­juna Eingin tónleik­apoli­ tik­k­ur í Føroyum - Vit hava ein málpolitikk, men vit hava ongan tónleikapolitikk. Vit hava nógv gomul sálmaløg, sum skulu haldast við líka eins og kvæði og sangur í skúlanum! Jens Mortan Mortensen - Skal kirkjan yvirtakast, skal tað verða sum sermál! Annita á Fríðriksmørk - Lesturin er nærmast eitt vælsignilsi Jákup Reinert Hansen - Kirkjan verður tryggari á føroyskum hondum Poul Michelsen