mikudagur 9. mai 2007síða 21
‹ fyrra síða allar 110 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 88 - 9. mai 2007
21
tíðindi
Albert Isfeld, arkitektur
Hesi seinastu tvey árini ella so
hevur eitt nýtt fyribrigdi stingið
seg upp í miðbýnum í Havn ímill
um runnar, blómur og trø onku
staðni hevur hetta fyribrygdið
órógvað myndina við teir annars
vøkru urtagarðarnar.
Vit í Havn hava verið vælsign
aði við undangongumonnum og
kvinnum, sum hava gjørt Havn
ina til ein grønan bý við urtagørð
um og plantaðum plássum og
lundun – hetta hevur smittað til
tann meiniga havnaborgaran,
sum eisini fór at planta runnar,
trø og blómur at fríðka um øki
kring húsini.
Til ber at nevna Djóna í Geil,
sum gjørdi miðvíst arbeiði, at
gera Havnina til ein fjálgan grøn
an bý, Richard Long sum ann
legði fleiri av vakrastu urtagørð
um í Føroyum og katolikkarnir,
sum bæði úti í Rættará og kring
Sankta Frans skúla vóru undan
gongufólk at planta trø, runnar
og grønmeti eins og blómur og
sum úti í rættará var so hegnis
liga plantað, eisini í drívhúsi, at
fólk í Havn fóru á útferð at
hyggja at urtagarðinum har.
Onkustaðni í hesum gróður
settu støðum ella urtagørðum,
hevur onkur steinur ligið frá
fyrndardøgum og er soleiðis bliv
in náttúrligur partur av fríðkan
ini.
Vit hava eisini í okkara tíð sæð
býin verða fríðkaðan við gróður
seting og skulu býargartnarin og
býararkitekturin hava stóra takk
fyri teirra slóðbrótandi arbeiði.
Grótið í Miðbýnum
Aftan fyri Sjónleikarhúsið, kring
húsini hjá Hans Andrias Djur
huus og húsini hjá Zakarias á
Skipafelagnum er vakrir urtagarð
ar og njótaðu vit á teknistovuni
og fólk annars, sum gingu í
býnum, sýni av teimum vøkru
gullregntrøunum við sínum
tungu gulu klasum av blómum,
sum hingu yvir garðin og inn á
parkeringsøki hjá Sjónleikarhúsi
num – ein vøkur sjón.
Knappliga ein dagin verða hesi
trø saman við øðrum trøum og
vøkstri niðurfeld.
Eg var illa við av hesum og
spurdi meg fyri, hví farið var so
óstorsliga fram, men fekk okkurt
at vita um, at hetta var vanlig
røkt.
Úrslitið er eitt gapandi op í urt
agarðinum, ongar gular blómur
frá gullregnstrøum, men tað
nýggja fyribrygdið er komið und
an kavi – nakrir Mosagrógvnir
steinar.
Vit fegnast øll um parkerings
plássið við Jóanes Paturssonar
gøtu og hvussu væl frágingið er
her.
Arbeiðið er gjørt til lítar við
lampum, gøtum og trappum og
plantingin av trøum og runnum
er fyrimyndarlig – og takk eiga
býargartnarin og býararkitekturin
fyri hetta verk.
Men hvat er tað eyga skoðar
ovast uppi á økinum – eitt kópa
látur? her er mín sann løgd orka
í at skava tann lítla vøkstur sum
er burtur.
Á tríkantinum við Steinatún er
løgd orka í at skapa eitt mána
landskap, allur vøkstur er tikin
burtur og ja tað nýggja fyri
brygdi – gróti er lagt sum tað
sær út, tilvildarliga í skráan –
ikki er hetta vøkur sjón, tá hugsa
verður um, hvat mann kundi
gjørt við planting og
býarinnbúgvi.
Lítli græsplantaði trýkanturin
yviri við Jónas Broncksgøtu
hevur sanniliga eisini fingið
”plantað” nakað av gróti, her so
tilvildarliga grýtt, at bilar, sum
koyra framvið kunnu raka grótið.
Eisini okkara elskaða Hoyvíks
tjørn hevur fingið toyggji av tí
nýggja ”Fyribrygdinum”.
Grótið sær her til at vera
avlopsgrót frá einhvørjari
bygging, sum so er dumpa í
tjørnina og er hetta ikki tespilig
mynd, tá hugsa verður um,
hvussu væl hon tók seg út við
teim smáu kjarrklæddu
hólmunum onkur av hesum er
tó eftir enn.
Við hólmum og plantum kann
fuglalívið í og kring tjørnina
blíva eitt satt eldarado.
Grundin til hetta lítla innlegg
er ikki fyri at harta ella siga, at
grót ikki kann brúkast til fríðkan
av gróðursettum økjum.
Eg vil bert vísa á, at grót sum
verður tikið úr náttúrðuni og á
kunstigan hátt sett í býar ella
havakend pláss í føroyum, ofta
fáa eitt nærmast láturligt úttrykk
– vit skulu hugsa um, at vit hava
at kalla allastaðni í nátturuni grót
og mosa, tað er ikki bara tað, og
helst slett ikki tað, sum skal til,
at skapa fjálgt og hugnaligt
mannaskapt urbant
býarumhvørvi.
Grót í Miðbýnum
Tjørnin við dumpaðum gróti.
Kópalátur í miðbýnum
Ein oyðumørk
Tilvildarliga lagt grót
Mosagrónir steinar