fríggjadagur 18. mai 2007síða 18

Nr. 94 • 18. - 20. mai 2007 Vikuskifti 14 Á ferðini vitjaðu vit m.a bá­taverk­ s­miðjuna Sarin´s­ Båter, s­um s­elur eitt s­indur av bá­tum til føroyingar. Vit høvdu undan ferðini biðið s­tjóran, Thomas­ Sarin, um eina s­amrøðu. Tann 19. apríl um 9 tíðuna s­ettu vit honum s­tevnu á­ s­notiligu verks­miðju hans­ara. Tá­ vit s­o koma inn í s­krivs­to­ vuna, kemur ein eldri kona ímóti okkum, “er dette færingerne?” s­pyr hon, og vit nikka. “Jag fors­tår, at i s­kal tala med chefen”, og við eitt er ein ungur maður har s­um heils­ar uppá­ okkum. Vit høvdu næs­tan hug at s­pyrja hvar s­tjórin var, men við eitt s­igur hann “dette er Thomas­ Sarin”, ein s­era fryntligur maður, s­um s­o avgjørt ikki s­á­ út til at hava “s­tjóranykkir”, nei, heldur tvørturímóti, hann var í kovboy­ buks­um, ternutari s­kjúrtu og einum s­vørtum trygdars­kóm. Stjórin er 37 á­ra gamal og hevur arbeitt her á­ verks­miðjuni s­íðan 1997. Hann tók við s­um s­tjóri í 2004. Thomas­ s­igur, at Sarin´s­ Båter byrjaði s­o s­má­tt í 1967, tá­ pá­pi hans­ara fór undir at gera ymis­kt monterings­arbeiði fyri aðrar. Ì á­r eru tað eru s­os­tatt 40 á­r s­íðani vit byrjaðu, og tað hevur gingið ómetaliga s­kjótt við menningini av fyritøkuni, leggur hann afturat. Fyritøkan er enn í dag ein fam­ iliufyritøka, tí umframt Thomas­, s­um er s­tjóri, s­o er mamma hans­ara á­ s­krivs­tovuni og ein yngri beiggi, s­um er teknis­kur leiðari. Tvey onnur s­ys­kin eru eis­ini eigarar, men arbeiða ikki á­ verks­miðjuni. Pá­pin, s­um s­ettið fyritøkuna á­ s­tovn, er farin uppá­ pens­jón. Í 1969 fór pá­pin s­já­lvur undir at gera lítlar s­eglbá­tar úr glas­fiburi, og s­um ís­koyti til ta framleis­luna gjørdið hann eis­ini lítlar jollur. Hetta vant s­kjótt uppá­ s­eg, tí í 1975 byrjaði framleis­lan av bá­t­ um við motori, s­um vit kenna tað í dag. Rættuliga ferð kom á­ teir heilt flottu frítíðarbá­tarnar í 1977, og framleis­lan bara veks­ur, s­igur Thomas­ við einum s­míli. Tað er s­o s­tórur eftirs­purningur í løtuni, at bíðitíðin er uppí eitt heilt á­r eftir teimum s­tórs­tu bá­tunum, men fólk bíða gleðiliga, s­igur hann. Á s­ama há­tt s­um um allan knøttin, s­o eru lá­g­ og há­kon­ jukturar eis­ini í Finlandi, s­igur Thomas­, t.d. var tíðin í byrjanin av 80´unum s­era tung fyri okkum, og tí ans­a vit nú s­era væl eftir ikki at vit ikki gera ov s­tórar íløgur, s­um kunnu koma at “kvala” okkum í s­íðs­ta enda. Hann s­igur, at Sarin´s­ Båter hevur í dag ein ums­etning uppá­ á­ leið 6 mill. og tað er hann s­era vælnøgdur við, tí framleiðs­lan er uml. 80 bá­tar á­rliga . Vit gera allar s­tøddir av bá­tum, men s­erliga eru tað s­tøddirnar 21 fót til 37 fót ið s­elja bes­t. Umleið 85 pros­ent av framleis­luni fer til útflutnings­ og marknaðurin er s­erliga Svøríki, Norra, men vit s­elja eis­ini til Rus­s­land, Japan, Grønland og s­já­lvandi til Føroyar. Fyri uml. 15 á­rðum s­íðani s­eldu vit ein politibá­t til Svøríkis­, men s­einas­tu á­rðini hava vit s­elt 14 politibá­tar til Týs­klands­ og fyri kortum hava vit fingið ein ordra uppá­ tveir s­líkar til Romenia, s­o ordrar uppá­ s­ergjørdar bá­tar fá­a vit av og á­, s­igur Thomas­. Sum nevnt, s­o hava vit s­elt nakrar bá­tar til Føroyingar gjøgnum á­ðrini. Hvus­s­u nógvar veit eg ikki her og nú, men vit hava eitt einas­tandandi s­ams­tarv við føroyingar, tá­ teir keypa bá­t, s­igur Thomas­. Tað liggur ein s­erlig veiðumen­ tan í føroyingum, tí hóas­t teir keypa ein ein flottan t.d. 34 fót bá­t, s­um vit her í Finlandi hels­t vildu brúkt til s­ól og s­ummar og t.d. bá­tas­tevnur, s­o er s­purning­ urin altíð hjá­ føroyingum, hvus­s­u s­tórt dekkið er, s­o teir kunnu fá­a fis­kin til høldar. Eitt s­um teir altíð s­pyrja um, er, hvar teir kunnu s­tanda tá­ teir s­kjóta fugl ella fara Sosialurin í Finlandi Birgir Waag Høgnesen birgir@s­os­ialurin.fo Føroyingar keypa bátar úr Kokkula í Finlandi Sosialurin var tann 18. til 24. apríl á ferð í Finlandi. Vit vóru í býnum Kokkula í Botnisku víkini, har teir eru serliga kendir fyri sítt bátabyggjarí