hósdagur 24. mai 2007síða 26
‹ fyrra síða allar 56 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
26 tíðindi
Nr. 98 - 24. mai 2007
Sera stórar broytingar
eru farnar fram í
blaðheiminum, frá
tí at Sosialurin sá
dagsins ljós á fyrsta
sinni 24. mai í 1927
sosialurin 80 ár
Eirikur Lindenskov
eirikur@sosialurin.fo
Í dag eru liðin 75 ár síðani,
at fyrsta eintakið av Sosiali
num var á gøtuni í Havn.
Hetta var tann 24. mai í
1927. At Sosialurin varð til
má sigast at vera eitt bein
leiðis úrslit av politisku
støðuni tá, sum var merkt
av loysingar og sambands
politikki.
Bert tveir politiskir flokk
ar vóru á tingi, Sambands
flokkurin og Sjálvstýris
flokkurin. Fyri at kunna
virka politiskt, var neyðugt
at hava eitt blað, og høvdu
hesir
flokkar
ávikavist
Dimmalætting og Tinga
kross sum málgøgn.
Tá so fyrstu javnaðarfel
øgini vórðu sett á stovn í
1925, var ein blaðútgáva
ein nátúrligur liður í til
gongdini til tess at vinna
flokkinum umboð á ting til
løgtingsvalið, sum skuldi
vera í 1928.
Undangongumenn at seta
á stovn Sosialin vóru Mour
entius Viðstein og Petur
Mohr Dam. Teir fingu stuð
ul frá floksfeløgum í Dan
mark, og soleiðis bar tað á,
at gamla pressan hjá Frede
rikshavns Socialdemokrat
varð sett upp í Losjuni í
Havn, har Sosialurin varð
prentaður.
Fyrsti blaðstjóri á Sosiali
num var Mourentius Við
stein. Prentari var Bethuel
Z. Jensen og prentaralærl
ingur var Carl Karbech
Mouritsen.
Búskaparliga vóru tíðir
nar í 20’unum vánaligar, og
vísti tað seg rættuliga skjótt,
at blaðið gav undirskot, og
at flokkurin ikki megnaði
at geva út blaðið.
Yvirtók prent
smiðjuna sum løn
Í samrøðu við Sosialin í
1982 sigur Bethuel Z. Jen
sen:
– Í fyrstani prentaðu vit
bert floksblaðið, men seinni
fingu vit ymiskt prentarbeiði
frá Jógvani Rasmussen,
prentara á Prentsmiðjuni í
gamla Bókhandli, sum teir
ikki vóru førir fyri at prenta,
tá teir bert høvdu eina lítla
Heidelberg pressu. Hetta
gav so mikið, at vit kundu
seta ein prentara afturat, og
kom Christian Hansen (van
liga nevndur Doffa) Carli
og mær til hjálpar.
Tá Bethuel hevði prentað
Sosialin í eitt ár uttan at fáa
løn, endaði tað við, at hann
tók yvir prentsmiðjuna –
hetta var í 1931. Hann
skuldi eisini umsita rokn
skapin og raksturin av blað
num. Tá Bethuel Z. Jensen
ikki helt tað vera ráðiligt
framvegis at leiga sær inni
vist til prentsmiðjuna, fór
hann undir at byggja hús í J.
Broncksgøtu.
– Tað gekk avbera væl
tey fyrstu árini í J. Broncks
gøtu, sigur Bethuel Z. Jen
sen við Sosialin í 1982.
– Tað gekk somikið væl,
at eg eftir fáum árum kundi
lata
Javnaðarflokkinum
blaðið aftur at umsita. Ják
up í Snikkarastovu fekk
roknskapin og sonurin, Kar
beck, prentaði blaðið á
prentsmiðjuni hjá mær, og
kom Carl, bróðirin, at
arbeiða hjá Karbech við
prentingini av Sosialinum.
Prentaður hjá
Arnold Øster
Á prenstmiðjuni hjá Bethuel
Z. Jensen verður Sosialurin
prentaður øll árini fram til
1943. Tá flytir blaðið á
Prentsmiðjuna hjá Arnold
Øster. Hetta kom av, at Kar
bech seinastu árini hevði
havt ringa heilsu, og hann
noyddist tí at gevast at
arbeiða. Hann fekk viðgerð
á
Landssjúkrahúsinum,
men fór seinni til Danmark
ar, har hann fekk so mikið
góða hjálp, at hann heimaft
urkomin keypti prentsmiðj
una á Heygsbreyt – hetta
var í 1954.
Á prentsmiðjuni hjá Kar
bech starvaðust Tummas
Jensen, prentari úr Fugla
firði, og Sámal Olsen úr
Søldarfirði, sum kom í
prentaralæru í 1962 ð 17
ára gamal. Teir doyðu báðir
á ungum árum.
Sámal Olsen sigur í sam
røðu við Sosialin í 1982, at
hann sá eina lýsing eftir
prentaralærlingi í Sosiali
num. Hann søkti plássið og
fekk tað. Fyrsta arbeiði
hansara var at kynda upp á
prentsmiðjuni, sum tá hevði
kolfýr.
Um hetta mundið kom
Sosialurin út tvær ferðir um
vikuna, men framvegis bert
í fýra síðum. Judith Jacob
sen, bókbindari, sum hevði
bókbindingarvirki í húsu
num hjá Herluf Arnason,
hevði fingið eina nýggja
falsimaskinu,
og
hagar
plagdu teir á Heygsbreyt at
fara við blaðnum til falsing
ar, og síðani vóru ungfólk,
sum pakkaðu blaðið og
koyrdu tað á Posthúsið.
Keypa prentsmiðjuna
hjá Karbech
Í 1964 keypti Javnaðarflokk
urin prentsmiðjuna frá Kar
bech. Villi Sørensen hevði
verið blaðstjóri á Sosialinum
síðani 1952 og var tað eisini
framvegis, tó at hann búði í
Klaksvík. Hann sendi tilfar
við postinum, men tað var
mangan trupult at fáa hetta
og annað tilfar rættstundis,
og tí arbeiddu teir mangan
til langt út á kvøldið, og
onkuntíð út á náttina, segði
Sámal Olsen við Sosialin í
1982.
– Vit hugsaðu ikki so
nógv um tað, tí tað hevði
altíð verið soleiðis, at bløð
ini vóru skrivað um dagin
og at prentararnir arbeiddu
um náttina.
– Serliga minnist eg einu
ferðina, vit prentaðu páska
blaðið, sigur Sámal og held
ur fram:
– Avgjrøt var framman
undan, at blaðið skuldi hava
nøkur orð um páskahalguna,
men tá tey skuldu í prent,
setti Karbech seg við seti
maskinuna. Hann hevði
einki handrit at skriva eftir,
men gjørdi sjálvur orðini,
sum hann setti beinleiðis.
Karbech var sera kønur í
føroyskum og dugdi væl at
skriva, segði Sámal.
Komin upp í sjeytiárini
verður farið undir ávísa
útbygging av prentsmiðjuni,
tá blaðið keypti eina lítla
pressu, sum kallast ein
veingjaautomat.
Henda
varð nýtt til at prenta smærri
prentlutir við, og var hetta
seinasta prentiarbeiðið við
blýggi, sum varð gjørt á
prentsmiðjuni
á
Heygs
Sosialurin 80 ár í dag
Simona Weihe við einari av fyrstu
teldunum, sum komu á Sosialin
í 1990. Hon hevur starvast á
Sosialinum seinastu 20 árini, fyrstu
sum setari, nú sum umbrótari
Randi Jacobsen starvaðist í fleiri á
sum blaðkvinna á Sosialinum og var
eisini við, at skrivimaskinan varð
býtt um við telduna. Hon starvast í
dag á Dimmalætting
Í 1974 keypti Sosialurin hesi húsini í Sjúrðargøtu til redaktiónina
Frá 1954 og næstu 30 árini var Sosialurin prentaður á Prentsmiðjuni á Heygsbreyt