týsdagur 12. juni 2007síða 19

Nr. 110 - 12. juni 2007 19 tíðindi øki­num. Hetta var gott, tí tað, at ei­ni­ 2 ella kanska 3 ti­ltøk koyra í senn, er nokk. Mei­ra skal tað i­kki­ vera. Bæði­ tí áhoyrari­n i­kki­ fær møgulei­ka at ganga ími­llum og fáa ei­tt petti­ av hvørjari­ fram­ førslu, um tað er tað ei­n vi­l, og ei­si­ni­, tí tað annars verður ov lítð í part av áhoyrarum ti­l allar pall­ arnar. Blandi­ð av nýggjum, ungum tónlei­ki­ og tónlei­karum, og so tað kenda, etableraða og so nost­ algi­i­na, er sera góð. Har var okk­ urt fyri­ øll oyru fríggjakvøldi­ð. Tað løgna var kanska, at t.d. tá Si­mme og tey fóru á palli­n, so vóru i­kki­ nógv ti­lkomi­n fólk á øki­num. Í hvussu er i­kki­ tey, i­ð mi­nnast fyrstu tíði­na vð Si­mma og tei­mum. Men Si­mme og tónlei­karar ­ og tónlei­kur hansara ­ megnaðu sum onki­ at fáa mi­ðaldrandi­, ung og tey yngstu vi­ð. Men hetta si­gur tó nakað um, at føroyi­ngar eru tungi­r at dansa vi­ð og ri­ngi­r at fáa út undan væð­ i­ngi­ni­ og út á asfalti­ð. Her krupu gamli­r tónlei­karar á pall og ungi­r undan væði­ngi­ni­ í venji­ngarhølunum. Men (eldru) áhoyrararni­r krupu i­kki­ undan væði­ngi­ni­. Og sum hei­ld er at si­ga, at enn sum áður koma føroyi­ngar i­kki­ fyri­ seg, fyrr enn klokkan slær mi­ðnátt. Tað er spell, tí tá Asfalt byrjar klokkan 19 og túni­ni­ i­kki­ fyllast fyrr enn á mi­ðnátt, so si­gur tað seg sjálvt, at alt ov mong ganga gli­pp av alt ov nógvum. Og tá tey hava sett sær fyri­ at fara og hava atgongumerki­, so kunnu tey tað sama fara frá húsum í góðari­ tíð, og i­kki­ bei­nt i­nnan ti­ltaki­ð endar. Men hetta er serføroyskt fyri­­ bri­gdi­. Hi­nvegi­n kann tað vera, at fólk hava valt út, hvat tey vi­lja hoyra og møta ti­l tíði­na, tá hetta er at hoyra, men hesum i­vi­st eg í. Íborið Sum hei­ld kann si­gst, at brei­ða vi­ftan av tónlei­kaútboðum lætt­ li­ga kann fáa áhoyraran at mi­ssa lufti­na, um ei­n roynur fáa alt vi­ð. Hi­nvegi­n er áhoyrari­n somi­ki­ð at sær komi­n í dag, at hann dugi­r at velja. Og í ei­nstøkum førum hevði­ tað vi­ð sær fríggjakvøldi­ð, at nærum manntómt var framman fyri­ onkran pall, tí ann­ að ti­lboð dróg áhoyrararnar. Og sum orðataki­ð si­gur; har gott fólk er, kemur gott fólk ti­l. Og tað er íbori­ð. Vi­t fylkjast í flokk og fara har fjøldi­n er. Helst tí vi­t vænta, at har er helst okkurt spennandi­. At tað hi­nvegi­n kann loysa seg at lei­ta og verða heppi­ð at standa ei­nsamallur vi­ð fongi­­ num, kemur okkum sjáldan ti­l hugs, og vi­t troyta i­kki­ fjarlei­ði­r­ nar, hóast har kann ei­si­ni­ verða okkurt at fáa, um enn so mong i­kki­ royna har. Fríggjakvøldi­ð fór onkur góð framførsla fram fyri­ nærum tóm­ um sali­, tí glaði­r tónar tættari­ gøt­ uni­ lokkaðu áhoyrararnar. Asfalt er komi­ð fyri­ at verða og er ei­n óførur møgulei­ki­ hjá tei­m ungu og ei­n góður pallur hjá tei­m royndu. At fyrrei­kararni­r tykjast hava opi­ð si­nni­ og i­kki­ eru bangni­r fyri­ at gera broyti­ngar, er jali­gt. Broyti­ngarnar hesaferð gjørdu í øllum førum ti­ltaki­ð betri­. fót á Asfalti Mítt Asfalt: Dagfi­nn Olsen. Lærari­, tón­ lei­kari­, orða­ og lagasmi­ður og blaðmaður. Teldupostur; dagfi­nn@ sosi­aluri­n.fo. Hevur veri­ð vi­rki­n partur av føroyska tónlei­kapalli­num síðani­ fyrraparti­n í áttati­árunum,veri­ð á útgávum og sjálvur gi­vi­ð út, og hevur ei­si­ni­ skri­vað nógv um tónlei­k. Tær dnasa á stóra pallinu á Asfalt Asfalt savnaði ung sum eldri