hósdagur 14. juni 2007síða 45

Nr. 112 - 14. juni 2007 45 tíðindi hjá ommu og abba Lærarar- nir ikki so strangir Munin millum ein lítlan bygdarskúla í Norðurjyllandi og ein miðalstóran kommunalan skúla í Kollafirði, hava tey trý eisini lagt merki til. Men hvør er so størsti munurin? Tað gongur ein tíð, áðrenn svarið kemur frá einum teirra: - Lærararnir eru ikki so strangir! - Og so hava vit eisini ein deiligan svimjihyl her, og haraftrat eina stóra ítróttarhøll við skúlan. Hjá okkum mugu vit ganga heilt til hin endan av býnum fyri at svimja. - Tað er bara so skeg at svimja, siga tey trý. ing­ar. Nú tær hava verið burtur, eru tey tí bert trý eft­ ir í flokkinum, sig­ur Alfrida. Júst hvussu leing­i tey sleppa at g­ang­a í hesum danska byg­darskúlanum aftrat er óvist. Har tosa tey nevnilig­a eisini um at leg­g­ja smærru skúlarnar saman, tí barnatalið er minkandi. Duga at rokna Í Kollafirði sluppu tey í munandi størri flokkar, men hetta hevur g­ing­ið uttan stórveg­is trupulleikar. ­ Hini børnini hava bara verið g­óð við okkum, sig­a tey trý systkini. Hósdag­in í farnu viku var allur skúlin útferð við Leynavatn. Eina viku her­ fyri høvdu tey eina evnis­ viku, har tey m.a. sluppu í sjósavnið í Havn og­ vóru útferð í Nólsoy. ­ Vit hava eisini roknað nóg­v. Og­ Kári lærarin, hev­ ur sag­t við okkum, at vit dug­a sera væl at rokna, sig­ur Lærke. - Ein dagin fingu vit ein soooo stóran fisk! Tey trý systkini og mamma teirra hava nógv at siga frá hesum hálva triðja mánaðinum í Kollafirði Mynd: Jens Kr. Vang Við slík styttri skúlaskift er neyðugt at gjalda fyri undirvísingina. Men tann útreiðslan man ikki telja so nógv í mun til tær upplivingarnar, sum tey trý systkini hava havt í Kollafirði Stuttur vegur er úr húsunum hjá abbanum og ommuni og oman á bátabrúnna, her ein altíð fær onkran fisk Mynd: Jens Kr. Vang