fríggjadagur 15. juni 2007síða 16

Nr. 113 • 15. juni 2007 Vikuskifti 16 Við Káta Horninum flytur Teitur heim­ aftur tónlistarliga. Við sær hevur hann høgt tónlistarligt støði, professinal­ ismu, lívsroyndir og meiningar. Men við á fløguni hevur Teit­ ur eisini teir trupul­ leikar, sum stand­ ast av at gera eina fløgu á einum máli, sum tú ikki virkar á dagliga Tey, sum væntaðu, at Káta Horni­ð hjá Tei­ti­ varð ei­n fløga vi­ð føroyskum poppsangum verða kløkk, tí tað er henda fløga als i­kki­. Her er tað tann eyglei­ðandi­ og ti­l tíði­r samfelagsrevsandi­ Tei­tur, sum efti­r nógv ár í út­ landi­num huglei­ði­r um okkara samfelag, sína støðu sum úti­seti­, og um dreymi­n um at venda hei­maftur. Vi­ð Káta Horni­num hevur Tei­tur lati­ð ei­na fløgu úr hondum, sum li­ggur nógv tættari­ fløguni­ »Sóli­n og Regni­«, sum hann gjørdi­ saman vi­ð Ni­clas Johannesen fyri­ nøkrum árum síðani­, enn tei­mum báðum enskmæltu fløgunum, i­ð eru komnar síðani­ ta útgávuna. Nú hugsi­ eg i­kki­ bert um, at fløgan er á føroyskum, men ei­si­ni­ um at komposi­ti­óni­rnar eru í ætt hvør vi­ð aðra. Í lagnum »Úti­seti­n« syngur Tei­tur solei­ði­s. »hvat skal í mítt kuffert um eg flyti­ hei­maftur? er pláss fyri­ tí sum eg eri­ vorði­n?« og í endanum á sama lagi­ staðfesti­r hann: »alt skal vi­ð í mítt kuffert um eg flyti­ hei­maftur eg vendi­ aftur av vi­rði­ng fyri­ tí sum eg eri­« Tað er júst hetta, sum henda fløgan ger. Vi­ð fløguni­ flytur Tei­tur hei­maftur tónli­starli­ga, og vi­ð sær hevur hann høga tónli­starli­ga støði­ð, professi­onali­smuna og tær lívsroyndi­r og mei­ni­ngar, sum hann hevur fi­ngi­ð á sínum ferðum kri­ng hei­mi­n. Her er alt vi­ð, men ei­si­ni­ tei­r trupullei­kar, sum standast av at gera ei­na fløgu á ei­num máli­, i­ð hann i­kki­ vi­rkar á dagli­ga. Málsliga skerdur Teksti­rni­r eru sera týdni­ngarmi­kli­r á fløguni­, og nógv áhugaverd evni­ verða ti­ki­n upp. Á onkran hátt tykjast alli­r sangi­rni­r at vera lítlar vi­ðmerki­ngar ella huglei­ði­ngar vi­ð fylgi­spæli­. Vi­ðmerki­ngarnar og huglei­ði­ngarnar nerta í flei­ri­ førum vi­ð áhugaverd evni­, so sum málvøkstur, snævurskygni­ og menni­skjali­ga kuldan í stórbýnum. Tíverri­ eru teksti­rni­r i­kki­ nøkur stórverk. Málsli­ga bera tei­r brá av, at Tei­tur í nógv ár hevur veri­ð burturi­ úr Føroyum, og at hann í ei­n ávísan mun hevur mi­st nakað av sínum móðurmáli­ og i­kki­ “móðursmáli­”, sum hann kallar tað. Og dømi­ni­ um býtti­sli­gan málburð eru flei­ri­, ei­tt nú »...tey vóru i­kki­ blíð móti­ mær« heldur enn »...tey vóru i­kki­ blíð vi­ð meg«, og »...mi­tt í hesum hurli­vasi­num« í staði­n fyri­ »...mi­tt í hesum hurli­vasanum«, og »... fara tey ti­l Indi­en« heldur enn »... fara tey ti­l Indi­a«, og »eg arbei­ði­ sum ei­n hundur«. – Hvussu ei­n hundur arbei­ði­r, tað vei­t eg i­kki­. Eg átti­ ei­naferð ei­n hund, og hann gjørdi­ i­kki­ nógv ti­l nyttu. Okkurt av hesum er rættað á fløguhúsanum, men tað sker í oyruni­, tá tú hoyri­r tað, og átti­ at veri­ð fangað áðrenn fløgan varð i­nnspæld. Í blueskenda lagnum »Hugsað posi­ti­vt« hoyra vi­t Tei­t í lei­kluti­­ num sum úti­seti­n, i­ð fær propp av málvøkstri­. Hann gremur seg um nýggju orði­ni­, solei­ði­s sum nógv fólk, i­ð eru uttan fyri­ klettarnar, gera tað. Orð sum »jali­gt« og »fílur« fáa sítt. Hetta er ei­n mei­ni­ng, Tei­tur hevur loyvi­ at hava, men tað kann bara staðfestast, at hetta stendur í andsøgn vi­ð fløguhei­ti­ð »Káta Horni­ð«. Tí júst Káta Horni­ð er ei­tt hei­ti­ð, sum ei­tt tíðarskei­ð varð brúkt um Glade Hjørn, og sostatt ei­n málvøkstur, i­ð Tei­tur hevur ti­ki­ð ti­l sín, men sum síðani­ er forkastaður aftur av fólkum flest. Væl frágingið tónlistarliga Tónlei­kali­ga ri­ggar fløgan væl. Løgi­ni­ eru fín, uttan at nakað av tei­mum veruli­ga fangar vi­ð øðrum enn ávísum tekstpettum. Fløgan skal i­kki­ uppli­vast sum ei­tt savn av stakfløgum, men mei­ra sum ei­n hei­ld, og tá ri­ggar hon væl. Hon er væl spæld og sungi­n. Tei­tur syngur so sannførandi­, at tú trýrt honum, sjálvt tá orði­ni­ i­kki­ altíð eru hundrað prosent kul. Løgi­ni­ eru væl løgd ti­l rætti­s. Ti­l hetta hevur Tei­tur fi­ngi­ð køna hjálp frá góðum tónlei­karum og sangarum og frá konservatori­u­ útbúna komponi­sti­num Trónda Bogasyni­, i­ð stjórnar gentukóri­ á tri­mum løgum. Ljóðar frálíka væl Men nakað av tí besta vi­ð fløguni­ er ljóði­ð. Vanli­gi­ konsert­ ljóðmaðuri­n hjá Tei­ti­, Jónas Bloch Dani­elsen, hevur ljóðblandað, og ljóði­ð er hei­lt egi­ð. Fløgan er ti­ki­n upp í ei­num summarhúsi­ í Norðursælandi­ og ljóðar ei­si­ni­ solei­ði­s. Jónas er vanur at fáa Tei­tur at ljóða framúrskarandi­ væl á konsertum, og hesari­ fløgu hevur hann ei­si­ni­ megnað at gi­vi­ð ei­tt sera li­vandi­ og autenti­skt ljóð. Ljóðmyndi­n er kryddað vi­ð nógvum ymi­skum óljóðum, i­ð ti­lsamans skapa ei­na vi­ðkomandi­ ljóðmynd. Ljóðblandi­ð er ei­si­ni­ frálíkt og ljóðar í støðum sum ei­n fi­lmur, og tað er perfekt ti­l hesa fløguna. Tí, sum sagt, so er hetta i­kki­ ei­n vanli­g poppfløga, men ei­tt verk av huglei­ði­ngum og vi­ðmerki­ngum. Samanumti­ki­ð er fløgan mei­r enn mi­ðalgóð, og ljóði­ð bjargar henni­ ei­na eyka planet. Teitur flytur tónlistarliga heim 5 av 8 planetum Ummæli Niels Uni Dam blaðmaður ni­elsuni­@sosi­aluri­n.fo Húsin á nýggju fløguni hjá Teiti