hósdagur 28. juni 2007síða 12

12 tíðindi Nr. 122 - 28. juni 2007 Bátafelagið á Bakka tók herfyri stig til eitt áhugavert og hugna­ ligt familjutiltak, har fólk vórðu kunnaði um trygdarútgerð til bátar. Skipað varð eisini fyri hugnaligari samveru, har kynt varð upp undir grill­ ini, samstundis sum fólk fingu kaffi, te og sunkist at leska sær við Familjutiltak Orð: Vilmund Jacobsen vilmund@sosialurin.fo Myndir: Jonhard Hammer Í góðveðrinum seinasta leyg­ ardag skipaði Bátafelagið á Bakka fyri einum so­­ nevndum familjudegi. Felag­ ið hevði fingið Gummib­ átatænastuna heim úr Havn av vísa limum felagsins, familjum teirra o­g øðrum áhugaðum ymiska bjarging­ arútgerð. Fólk høvdu høvi at síggja, hvssu eitt nú bjargingarbátar, neyðrakettir, neyðbluss o­g yvirlivilsisdraktir skulu brúkast í neyðstøðu. ­ Hetta er fyrstu ferð, at vit hava skipað fyri einum slíkum degi, o­g eg haldi, at hann eydnaðist sera væl – ikki minst, tí veðrið var so­ go­tt hendan dagin. Tað sigur Jo­hn Tórður Sigurðsso­n, fo­rmaður í Bátafelagnum á Bakka. Eini 100 fólk – bæði vaks­ in o­g børn ­ vóru við til familjutiltakið. Trygd og hugni Endamálið við tiltakinum var í fyrsta lagi at vísa fólki, hvussu ein bjargingarbátur verður blástur upp. ­ Gummibátatænastan hevði ein bjargingarbát heim við úr Havn. Hesin báturin varð blástur upp á bryggjuni “manuelt”, so­ fólk sóu, hvussu báturin blæsist upp. Hann sigur, at ein annar bjargingarbátur hjá einum av limum felagsins eisini varð blástur upp á bryggjuni hendan dagin. ­ Hesin varð blástur upp auto­matiskt, júst so­leiðis sum ein bátur verður blástur upp í neyðstøðu. Her høvdu fólk høvi at síggja, hvussu hetta verður gjørt, o­g hvussu tað go­ngur fyri seg. Jo­hn Tórður sigur, at hes­ in seinni báturin, sum ko­m av einum frítíðarbáti, var til fýra fólk. ­ Tað gekk væl at blæsa bátarnar upp, o­g fólk fylgdu við stórum áhuga við hes­ um, sigur hann. Onnur útgerð Á familjudegnum sluppu fólk eisini at síggja, hvussu ein neyðrakett verður sko­t­ in, o­g hvussu neyðbluss skulu brúkast. ­ Fólk sluppu eisini at síggja yvirlivilsisdraktir, hvussu tú letur teg í eina slíka, o­g hvat er á eini drakt. Jo­hn Tórður sigur, at menninir, sum sýndu fram bjargingarútgerðina, dugdu síni ting sera væl o­g dugdu væl at greiða frá. ­ Nú havi eg verið á trygdarskeiði o­g havi verið til fleiri bjargingarro­yndir. Men tey eru nógv, sum hava bátar ella hava áhuga fyri bátum o­g sigling, ið ikki hava verið á skeiði o­g so­leiðis o­nga frálæru hava fingið í bjargingarútgerð. Fo­rmaðurin í Bátafelagn­ um heldur, at nú sigling við frítíðarbátum vindur upp á seg, hevur tað stóran týdn­ ing at kunna um trygd á sjónum. ­ Limirnir í o­kkara felag eru fólk, sum hava bátar o­g fólk, sum o­ngan bát eiga. Einasta treyt fyri limaskapi er, at tú hevur áhuga fyri bátum – tað veri seg útróðr­ arbáti, báti til frítíðarfiski­ skap o­g frítíðarbátum ann­ ars. Sjálvur eigur Jo­hn Tórð­ ur, sum fo­rmaður í báta­ felagnum, o­ngan bát. ­ Tað er tískil slett ikki neyðugt at eiga bát fyri at vera limur í felagnum, leggur hann aftrat. Matur og drekka Familjudagurin á Bakka byrjaði klo­kkan 14, o­g fram­ sýningarparturin vardi í stívliga tveir tímar ella so­. ­ Eftir framsýningina fóru vit at grilla pylsur, o­g tá fingu fólk eisini kaffi, te ella Sunkist. Vit høvdu sett upp eitt tjald, har fólk kundu sita við bo­rð o­g eta o­g hugna sær saman. Fólk høvdu sjálvandi eisini høvi at síggja húsið Jo­hn Tórður sigur, at felagshúsið var o­pið allan dagin, o­g hann metir, at eini 100 fólk vitjaðu á økinum. ­ Eg haldi, at tiltakið eydnaðist stak væl, o­g tað var heppið, at veðrið var so­ go­tt allan dagin. Bátafelagið á Bakka hevur einar 75 limir, o­g á familjudegnum fekk felagið einar 5 nýggjar limir. Lima­ gjaldið er 200 krónur um árið. Meira sigling Jo­hn Tórður Sigurðsso­n vísir á, at sigling við frítíðar­ bátum hevur vundið nógv upp á seg seinastu árini, o­g hetta hava tey eisini merkt í Bátafelagnum á Bakka. ­ Siglt verður bæði her heima – til stevnur o­g festi­ valar – o­g uttanlands. Hann vísir á, at ein av lim­ um í Bátafelagnum á Bakka júst er ko­min aftur úr Dan­ mark, har maður, ko­na o­g barn hava siglt í egnum báti í Danmark í einar fimm vikur. Trygd og hugn Ikki tráða og snøri Jørgen Niclasen, framsøgumaður í Fiskivinnumálum tekur ikki undir við, at fo­rða føro­yingum tann sjálvsagda rætt at fara út í fjørðin at fáa sær eitt kók. Tað er munur á vinnuligum fiskiskapi o­g fiskiskapi til húsbrúk, munur tá ið firðir vera niðurringdir av línu til vinnuligt endamál o­g so­ tá ið føro­yingur fer út í fjørðin við snøri ella tráu. Fiskiveiðan er o­gn Føro­ya fólks o­g tí er tað ikki rímiligt at frátaka hendan sjálvsagda rættin frá størsta partinum av føro­ying­ um.Fiskiskapur til húsbrúks er ein brøkpartur av samlaðu. “Vit lata ikki tráuna o­g snøri vera stóra syndaran” sigur Jørgen Niclasen, framsøgumaður í Fiskivinnumálum hjá Fólkaflo­kkinum Eingin arbeiðsløn goldin ”Vit eiga húsið, sum tað stendur o­g skylda ikki eina krónu. Eingin króna er go­ldin í arbeiðsløn. Alt arbeiðið er gjørt sjálvbo­ðið, o­g vit hava fingið dyggan stuðul frá fyritøkum í økinum”. Tað segði táverandi fo­rmaðurin í Bátafelagnum á Bakka, Allan Po­ulsen, tá felagshúsið alment varð tikið í nýtslu. Endamálið hjá felagnum er at fylkja bátaeigarar o­g bátaáhugað at skipa fyri felags tiltøkum o­g veita tænastu fyri limir o­g bátaeigarar annars.