mánadagur 30. juli 2007síða 6
‹ fyrra síða allar 36 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
6
tíðindi
Nr. 144 - 30. juli 2007
Eingin Ólavsøka
uttan uttanduramøti.
Og hvat er eitt utt
anduramøti uttan
Frelsunarherin
ÓLAVSØKA
Leo Poulsen
leo@sosialurin.fo
Sum vant hevði Frelsunar
herurin uttanduramøti á
Ólavsøku, framman fyri H.
N. Jacobsens Bókhandil.
Og sum vant var nógv fólk
og lurtaði eftir teimum.
Ólavsøkan verður meiri og
meiri ein hugna og drykkju
stevna, og tí er tað eisini alt
meiri átrokandi, at Frelsunar
herurin ger sítt arbeiði sjón
ligt. Og tað er helst einki at
ivast í, at fólk vóna, vænta og
rokna við, at Frelsunarherur
in heldur síni útimøti á Vagl
inum trúliga Ólavsøku eftir
Ólavsøku.
Leygarkvøldið var einki
undantak í so máta. Frelsun
arherurin møtti trúliga upp
og tað gjørdi áhoyrarafjøldin
eisini
Heðin Mortensen
hevði hesa Ólavsøk
una, eins og undan
farnu, opið hús, har
øll vóru vælkomin at
støkka inn á gólvið
ÓLAVSØKA
Leo Poulsen
leo@sosialurin.fo
Borgarstjórin í Tórshavnar
Kommunu, sum eftirhondini
umfatar ein stóran part av
Suðurstreymoy, hevði longu
undan tjóðarhátíðini boðað
frá í bløðunum, at hann van
liga hevði opið hús á
Ólavsøku.
Og mong vóru tey, sum
løgdu leiðina framvið hjá
Heðini hesar dagarnar.
Borgarstjórin
sjálvur
hevði víst á, at hann í mang
ar mátar var »sjálvforsýn
andi« við bæði einum og
hvørjum av trøðni, bæði tá
tað snúði seg um kjøt og
egg, og eingin fór heldur út
aftur haðani, hvørki svangur
ella tystur.
Sosialurin stakk eisini
framvið,
og
borgar
stjórahjúnini vóru blíð og
tíð. Har vóru alskyns borg
arar frá tí minst metta fram
til fremstu menn. Sosialurin
var eisini væl móttikin, og
einki er at undrast yvir, at
borgartjórahjúnini sóu seg
noydd at tilkalla hjálp frá
yngstu dóttrini, sum eisini
stillaði upp til myndatøku.
Borgarstjórin opið hús
Borgarstjórahjúnini Heðin og Hjørdis Mortensen við yngstu
dóttrini, Guðrun, ímillum sín
Frelsunarherurin
er Ólavsøka
Hvat er ein Ólavsøka uttan útimøti hjá Frelsunarherinum
Á konsertini fríggja
kvøldið í Miðla
húsinum bergtók
Elin Heinesen áhoyr
arafjøldina, sum
fjølment var møtt
upp at hoyra okkara
føroyska Bob Dylan
ÓLAVSØKA
Leo Poulsen
leo@sosialurin.fo
Klokkan átta í fríggja
kvøldið byrjaði konsertin
við Elin Heinesen. Eitt
fullsett Miðlahús lurtaði
bergtikið at, meðan hon
framførdi kendar og minni
kendar sangir.
Ætlanin var, at Ad Libit
um skuldi spæla undir, men
teir fingu forfall, og tí vóru
aðrir tónleikarar funnir.Og
ikki kann sigast, at hesir
eru novicir, tí talan var um
Paula Hansen á bassgittara,
Eyðun Hansen á gittara og
Kim Hansen á klaver.
Sangirnir breiddu seg
heilt frá góðum gomlum
føroyskum slagarum um
nýtt tilfar til útlendskar slag
arar sum Rose Garden.
Men flestu sangirnir
vóru slíkir, sum áhoyrarin
kendi seg aftur í. Løgini
vóru tey somu, men ofta
var teksturin umsettur til
føroyskt av Elini sjálvari.
Og sjálvandi var Áar
vegurin
(Streets
of
London) millumn sangir
nar, Elin framførdi.
Konsertin var í heila
tikið sangir av fløguni,
sum Elin gevur út í kom
andi mánað.
Alt í alt ein løta, sum
avgjørt fingu fólk í Ólav
søkuhýri – um tey altso ikki
vóru tað frammanundan.
Elin bergtók
í Miðlahúsinum
Elin Heinesen og tónleikarar bergtóku stóru
áhoyrarafjøldina í Miðlahúsinum
Alt fleiri og fleiri
føroyingar velja
at nýta bátar sum
kampingvognar. Og
á Ólavsøku er hetta
meiri sjónligt enn
annars
ÓLAVSØKA
Leo Poulsen
leo@sosialurin.fo
Ólavsøkan,
tjóðarhátíð
okkara, er tann tíðin á árin
um, tá flestu føroyingar
fylkjast í Havn. Men
ójavnt er, hvussu vit ferð
ast til Havnar.
Flestu okkara koma vð
bili ella við ferju til høv
uðsstaðin, men onkur er,
sum kemur á annan hátt.
Sosialurin vitjaði umborð
á einum báti, sum kom úr
Kvívík. Bátin eiga hjúnini
Petur og Rúna Hansen.
Petur er abbasonur gamla
Poul Hansen, sum stovnaðí
heilsølufyritøkuna av sama
navni, og til stuttleika kann
nevnast, at Rúna framvegis
arbeiðir hjá hesi fyritøkuni,
meðan Petur er »lovens
lange arm«.
Føroyingar brúka alt
meiri bátar sum »kamping
vognar«, og á Ólavsøku er
tað meiri og meiri sjónligt,
at so er.
Báturin er bústaðurin
Her sæst so, hvussu familjan Hansen úr Kvívík heldur
Ólavsøku – millum annað