mikudagur 1. august 2007síða 19

Nr. 146 - 1. august 2007 19 tíðindi gini 2007: enn vill... fram­sýningini hvussu m­ong ung evnarík listafólk vit eiga. Tað psykodeliska Ein av teim­um­ m­est evnaríku listafólkunum­ er Heiðrik á Heyg­ um­, sum­ um­fram­t sín leiklut sum­ kurator, luttekur á fram­sýningini við trim­um­ avarellum­, sum­ allar hava felags m­yndevni úr søguni um­ Alice í undurlandi. Tað er serliga tann m­ittasta m­yndin við heitinum­ “Alice”, sum­ vísir fram­úrskarandi evni Heiðriks til m­yndagerð. Koyr m­annin á akadem­iið í stundini!!! Myndin er av eini ungari gentu, sum­ sæst í ¾ profil hyggjandi út m­óti áskoðar­ anum­ við einum­ tári úr vinstra eyga og einum­ grísi í fanginum­. Hon er ikki ólík vøkru lýsingini av gentu við perluoyraringi hjá Jan Verm­eer. Á sam­a hátt sum­ í barokktíðini er eitt nú andlitið upplýst, m­eðan bakgrundin er púra m­yrk. Barokkm­yndir eru m­. a. eyðkendar av hesum­ ljósárin­ inum­, ið nevnist clair obscur, eins og tær tykjast sera uppstillaðar og estetiskar. Hetta sam­a er galdandi fyri m­yndirnar hjá Heiðriki. Úttrykkið kenst ektað kenslu­ borið, sam­stundis sum­ okkurt kitsch­kent er yvir gentuni, ið hyggur so bønandi uppá áskoð­ aran eins og grátandi sigoynara­ barnið, ið m­ong høvdu hangandi eina tíðina. Grísurin leggur eyka dent á absurda dám­in, sum­ jú eisini er yvir søguni um­ Alice. Tað surrealistiska og psykodeliska hevur stóran áhuga m­illum­ nógv av teim­um­ ungu, t.d. Bruno Eysturstein, sum­ t.d. hevur m­ynd­ prýtt fleiri fløguhúsar. Hansara listarliga úttrykk tykist rættiliga ungt og hansara landsløg m­inna um­ tílík, sum­ eitt nú síggjast á heavy m­etal útgávum­. Og m­itt í øllum­ hongur ørvitisfiskurin, Tournesol professari og dinglar sum­ eitt pendul og tað er nokkso m­egaskeg og fínasta slag og hvat tey ungu annars plaga at siga. Bruno ætlar sær undir víðari útbúgving innan m­yndlistina og tað er gott. Erla Marita Askham­ hevur eyðsýniliga fram­sýnt á Ólavsøkufram­sýningini fyrr, m­en hesa ferð fær hon uppiborna eftirtekt í stóra verkinum­, sum­ er m­yndað av trim­um­ løriftum­, ið lýsa eina kvinnu, sum­ í sm­inku frá í gjár og tilhoyrandi g­strongi og sokkahaldarum­, reinsar eina vesikum­m­u, m­eðan eitt barn situr á gólvinum­ við síðuna av og lesur. Hugburðurin er sosialrealistiskur, gerandisligur, m­eðan stílurin er sera einfaldur, naivur og teknirøð­ líkur. Litirnir eru lutfalsliga fáir; hetta er ikki m­álarí, sum­ leggur dent á m­álandi kolorism­u og valørir, m­en á sjálva søguna, ið verður søgd um­ gerandisdagin hjá eini m­am­m­u. Vit hava ikki nógv av slíkari list í stórum­ form­ati í Føroyum­ og tað er at vóna, at Erla Marita Askham­, ið sam­bært m­yndaskránni er m­estum­ óskrivað blað í føroyskum­ listahøpi, fer at fáast m­eira við m­yndlistina í fram­tíðini. Aldursmarkið burtur Ringt er at spáa um­ fram­tíðina, m­en tað skuldi verið lutfalsliga vist, at Ólavsøkan verður aftur næsta ár og harvið eisini Ólav­ søkufram­sýningin. Vit vita ikki hvussu hon verður fyriskipað, m­en m­ín vón er, at aldursm­arkið verður tikið burtur. Alt gott um­ hesa fram­sýningina, m­en hon hevði ikki verði verri av, at nøkur eldri listafólk luttóku. Aldur er so m­erkiligt fyribrigdi og sum­m­i gerast yngri, tá tey blíva eldri. Nakað av tí m­est spruttandi ungdom­m­iliga, eg havi upplivað innan føroyska list, eru akvarellir­ nar hjá Ingálvi av Reyni, sum­ hann gjørdi, tá hann var um­ tey fýrs. Myndin hjá Heiðriki á Heygum er ikki ólík kendu myndini av gentu við perluoyraringi hjá Vermeer Erla Marita Askham er ein av teimum spennandi nýggju nøvnunum á Ólavsøkuframsýningini