mikudagur 1. august 2007síða 26

26 Nr. 146 - 1. august 2007 tíðindi -Fólkakirkjan hevur verið rúmlig og átt pláss fyri øllum. Tað er ta rúmligu fólkakirkjuna, ið vit nú hava flutt undir føroyskt málsræði. Mín vón er, at kirkjan framhaldandi fer at hava orku og dirvi at boða kristna boðskapin á ein livandi, viðkomandi og tíðarhóskandi hátt segði løgmaður á samkomu í Norðurlandahúsinum sunnudagin. Vit prenta røðuna Myndir: Jens Kristian Vang Háttvirda samkoma Tað eru allar orsøkir til at hátíðarhalda, at kirkjan, hóast hon sum kirkja leingi hevur verið roknað sum før­ oysk, er komin undir før­ oyskt málsræði saman við trú­arsamfeløgum annars. Tá ið løgtingið varð sett fyri løtu síðani, frøddist eg um, at henda yvirtøkan er gjørd í fullari semju í politisku skip­ anini við einmæltari samtykt í løgtinginum. Í politiska verkinum er tað eins og í okkara gerandisdegi nógv, ið spjaðir og skilir. Tað hevur tí týdning í grundleggjandi málum sum hesum, at vit geva okkum stundir og gera okkum ómak at finna neyð­ ugu semjurnar. Fólkakirkjan er samfelagsberandi stovnur, ið flestu okkara hava tilknýti til og virðing fyri. Fyrireikingarnar til yvir­ tøkuna av fólkakirkjuni byrj­ aðu í 1998 og hóast semja ikki hevur verið um allar lutir, hevur semja valdað um at flyta kirkjuna í føroyskt høpi uttan at skala hennara bygnað og uttan at politiski myndugleikin skal gerast meira eyðsýndur partur av innara lívi kirkjunnar. Eg eri fullvísur í, at bæði sitandi og komandi landsstýri fara at umsita sínar nývunnu heim­ ildir við varsemi og virðing fyri sjálvstøðu kirkjunnar. Semjan millum politisku skipanina og kirkjuliga land­ slagið í Føroyum um ikki at fremja broytingar í sam­ bandi við yvirtøkuna hevur helst verið orsøkin til, at almenna orðaskiftið um kirkjuna hevur verið tamt. Vit hava áður sæð, eitt nú­ á skú­laøkinum, at orðaskiftið gerst bæði livandi og við­ komandi, tá ið ábyrgdin fyri einum málsøki er okkara. Einstøk viðurskifti um skipan kirkjunnar hava tó vakt áhuga, m.a. leikluturin hjá drotningini og spurning­ urin, hvørt landsstýrismað­ urin, ið varðar av kirkjuni, skal vera limur í henni. Sum løgmaður havi eg sjálvandi lagt mær í geyma, at bæði meirlutin og minni­ lutin í løgtingsins menta­ málanevnd siga seg taka undir við ella hava forstáilsi fyri sjónarmiðnum um, at landsstýrismaðurin í kirkju­ málum eigur at vera limur í fólkakirkjuni. Sum kunnugt forðar stýrisskipanin fyri, at hetta verður lógarfest. Sjónarmiðið verður ivaleyst havt í huga, tá ið komandi samgongur skipa seg eftir løgtingsval. Eg vil tó loyva mær at leggja afturat, at javnvágin millum myndugleikar og kirkju krevur varsemi og ábyrgd av báðum pørtum. Havandi í huga, at landsstýr­ ismaðurin í mentamálum – og í ávísan mun løgmaður – skulu umsita kirkjuligu lóg­ gávuna í neyvum samráð við og hoyring av kirkjulig­ um pørtum, ivist eg í, um tað er rætt at flyta eitt søgu­ liga treytað danskt grund­ lógarkrav um støðuna hjá monarkinum í eina nú­tíðar føroyska kirkjulóggávu. Hvørki landsstýrismaðurin ella løgmaður verða, og teir skulu heldur ikki verða, ein ovasti kirkjuligur leiðari, ið skal gera av trú­ar­ og læru­ spurningar. Eg fari at takka Jógvani á Lakjuni, landsstýrismanni, og embætisfólki hansara fyri væl avrikað verk og fyri í góðum samstarvi við umboð fyri kirkjuna og kirkjuráðini, politisku skipanina og fylgi­ bólkarnar, sum eg hervið eis­ ini takki, at hava greitt setn­ ingin um at taka yvir fólka­ kirkjuna og tey frá henni víkjandi trú­arsamfeløg. Jeg vil også benytte lejlig­ heden til på landsstyrets vegne at takke kirkeminister Bertel Haarder og hans embedsmænd for et godt og konstruktivt samarbejde i forbindelse med overtagel­ sen af den færøske folke­ kirke. Kirkeministerens til­ stedeværelse i dag samt underskrivelsen af en sam­ arbejdsaftale mellem fær­ øske og danske kirke­ myndigheder er udtryk for, at selv om lovgivnings­ myndigheden, administra­ tionen, finansieringen og ansvaret for kirken nu over­ føres til færøske myndig­ heder, så forsætter de tætte og gode relationer mellem den danske og færøske folkekirke. Jeg vil også gerne udtrykke vores glæde over, at repræsentanter for de andre nordiske kirker er til stede i dag for sammen med os at markere overførsl­ en af kirkelige anliggender til færøske myndigheder. Fólkakirkjan hevur í øldir verið ein mentanarberi og eitt friðskjól hjá føroyingum, har teir stillførir kundu lýða á boðskapin og sáttast við bæði gerandisdagin og hin alvalda. Framhaldandi er fólkakirkjan ein týðandi sú­la í føroyska samfelagnum og í verðsligu tíðini, vit liva í, er stórur tørvur á at gera vart við onnur virði enn tey, sum stava frá peningi, parta­ brøvum og frívirði í hú­sun­ um. Fólkakirkjan hevur verið rú­mlig og átt pláss fyri øllum. Tað er ta rú­mligu fólkakirkj­ una, ið vit nú­ hava flutt undir føroyskt málsræði. Mín vón er, at kirkjan framhaldandi fer at hava orku og dirvi at boða kristna boðskapin á ein livandi, viðkomandi og tíðar­ hóskandi hátt. Verður boðan­ arfrælsið nýtt til at spíska boðskapin, bjóða okkum av, eggja okkum til, seta spurnar­ tekin við okkara sjálvgóðsku og regluliga minna okkum – kanska serliga okkum, ið sita í valdum umboði – á okkara skyldur mótvegis okkara medmenniskjum, fáa vit eina spennandi fólkakirkju. Í vónini um at góða sam­ starvið millum kirkjuna og landsins myndugleikar held­ ur fram, fari eg at ynskja føroysku kirkjuni blíðan byr segði Jóannes Eides­ gaard løgmaður. Yvirtaka eina rúmliga fólkakirkju Jóannes Eidesgaard, løgmaður vónaði at góða samstarvið millum kirkjuna og landsins myndugleikar fór at halda fram eftir yvirtøkuna Kórsangarar gjørdu løtuna sera hátíðarliga Jógvan Fríðriksson, prestur, talar Jákup Reinert Hansen, prestur talar Hans Jákup Joensen, biskuppur talar