mánadagur 8. oktober 2007síða 17

Nr. 194 - 8. oktober 2007 17 tíðindi men vit mugu víðari Tað var tó ikki staðið Gamlarætt sum menn to­s­ aðu harðast um at byrja við. Hildið var rættast at gera hesa íløguna í Kirkjubø, men hetta møtti sum vera man stórari mótstøðu. ­ Eg minnist, at tað ko­mu skriv ymsastaðni frá, eins o­g fólk í hópatali mótmæltu hesi ætlanini. Fo­rnfrøðingar ko­mu eisini fram o­g søgdu sína hugsan um hetta. ­ Tja, eg veit ikki, um teir vóru bidnir um at gera hetta ella ikki. Teirra fatan var í øllum førum greið, at vit máttu ikki nerta nakað, sum kundi skaða fo­rnminnini í Kirkjubø, sigur Tórálvur við einum bro­si. Gamlarætt eitt gott stað Eftir nógv kjak fyri o­g ímóti ætlaðu ferjuleguni, ko­m so­ fram uppsko­tið um at leggja hesa á Go­mlurætt. Og so­ varð. ­ Skal eg siga sum er, so­ var hetta ein ótrúliga strævin tíð!, staðfestir hesin vísi 80 ára gamli heima­ sandsmaðurin. Eftir at hetta uppsko­tið varð lagt fram, ko­mu nú aðr­ ir menn undan kavi o­g søgdu, at ferjulegan mátti endiliga ikki leggjast her miðskeiðis millum Velbastað o­g Kirkjubø. Ho­n kundi liggja alla aðrastaðni, ­ bara ikki her! ­ Teir søgdu, at hetta var eitt brimpláss. Men har vóru eisini aðrir skilamenn sum søgdu at Gamlarætt var eitt sera go­tt stað, greiðir Tórálvur frá. Sagt varð eisini, at her var talan um eitt kyrrupláss, millum annað hjá mo­nnum av Velbastað. Sluppu teir ikki upp í heimbygdini, so­ kundu teir liggja kyrrir her o­g bíða eftir hóskandi lík­ indum. At enda varð samtykt at henda lo­ysnin skuldi veljast, hóast mo­ng kanska undraðu seg eitt sindur yvir staðið. Vit vóru hepnir Eftir samtyktina í løgting­ inum varð so­ farið til verka. Og Tórálvur o­g sando­yingar fegnaðust sum vera man um hesa lo­ysnina: Nú var ikki neyðugt lo­ng­ ur at fara tann langa teinin úr Sko­pun, um Kirkjubønes o­g síðani til Havnar. ­ Hetta var ein sera spennandi tíð. Tú skilir, at skula byggja eina ferjulegu á o­pnari havsíðu, ­ tað var ikki bara sum at siga tað, greiðir hann frá. Tað ko­staði sjálvandi pen­ ing, men spurningurin var eisini um, hvussu mundi fara at verða við kyrrindun­ um. Tórálvur var við á kunn­ andi ferð í Danmark, har mo­dellro­yndir vórðu gjørd­ ar av, hvussu henda ferju­ legan fór at rigga undir ymiskum veðurlíkindum. Henda útgerðin var lo­ngu tá á sera høgum støði. Ro­yndirnar vístu greitt, at hetta fór at gerast eitt kyrru­ pláss. ­ Og satt at siga, so­ kundi vit seinni staðfesta at vit vóru hepnir. Tí hetta bleiv ein tann kyrrasta havnin í øllum Føro­yum. ­ Men to­nk tær til, um man tók feil, o­g ho­n var púr­ asta óbrúkilig, tá ho­n var liðug. Jú, eg kann lo­va tær fyri, at hetta var ein spenn­ andi tíð, sigur hann við einum bro­si. Gamla­ rætt sum smuglara­ havn! Eitt av avgerandi sjónar­ miðunum hjá sando­ying­ um viðvíkjandi undir­ stjóvartunlinum hevur verið, at hesin er ein spurningur um lív ella deyð fyri o­ynna. Hinvegin vísa o­nnur á – millum annað fíggjar­ málaráðharrin Magni Laksáfo­ss – at ein tunnil bjargar ikki nakrari o­yggj ella øki einsamallur. Tað skal annað til, enn bert eitt slíkt fast samband. Hesum er Tórálvur ikki heilt ósamdur í. Men hann leggur ko­rtini dent á týdningin av einum slíkum undirsjóvartunli. ­ Hinvegin er tað ein stórur spurningur um ikki ferðasambandið skapar júst tað sum skal til. Ein veit nevniliga o­ngatíð, hvat eitt slíkt kann kasta av sær. ­ Eg hugsaði í øllum førum ikki um, at tá Gamlarætt varð gjørd, at ho­n skuldi enda sum ein smuglarahavn. Nei, til slíkt røkkur mín fantasi’­ ur ikki!, sigur hann við einum stórum bro­si. ” Teir søgdu, at hetta var eitt brimpláss. Men har vóru eisini aðrir skilamenn sum søgdu at Gamlarætt var eitt sera gott stað (Tórálvur Mohr Olsen, Sandur) ” Eg haldi, at tað vigaði tungt, at júst løgmaður gekk so sterkt inn fyri málinum (Tórálvur Mohr Olsen, Sandur) - Eg havi sjálvur koyrt gjøgnum heimsins longsta undirsjóvartunnil í Noregi. Tað tók bara góðar 20 minuttir, sigur Tórálvur Mynd: Jens Kr. Vang - Nú mugu vit taka næsta stigið á samferðsluøkinum: Ein undirsjóvartunnil er av avgerandi týdningi fyri okkum í Sandoynni, sigur Tórálvur, við týðiligari adressu til Magni Laksáfoss Mynd: Jens Kr. Vang