fríggjadagur 27. apríl 2001síða 13

Nr. 80 - 27. apríl 2001 25 gult25 cyan25 magenta25 svart25 24 Nr. 80 - 27. apríl 2001 gult24 cyan24 magenta24 svart24 Reyði Krossur Føroya Box 1015, FO-110 Tórshavn Tlf. 319630, Fax:311217 Teldupostur: redcross@redcross.fo Skeiðtilboð: 1. hjálpar skeið: Ynski at luttaka í (set x) Grundskeið í 1. hjálp: byrjar 07.05.01 kl. 19.00 Kostnaður fyri hvønn við øllum frálærutilfari: kr. 380,- Víðka skeið (30 t.) í 1. hjálp, byrjar 18.05.01 kl. 19.00 Kostnaður fyri hvønn við øllum frálærutilfari: kr. 915,- Endurútb. í 1. hjálp (3 t.), byrjar 08.05.01 kl. 19.00 Krav er,at grund/víðka skeið ikki er eldri enn 3 ár. Kostnaður fyri hvønn, sum skal hava frálærutil- far frá grundútb. við: kr. 75,- Sálarlig 1. hjálp (8 t.): byrjar 28.04.01 kl. 09.00 Kostnaður fyri hvønn við øllum frálærutilfari: kr. 270,- Upplýsandi fund um SAMARITTARAR tann: 02.05.01 kl. 20.00 Tilboð kann gevast til bólkar. Navn:____________________________________ Bústaður:_________________________________ Tlf.:__________Fax:___________ Teldup. adressa:_______________ Aldurskrav: hava fylt 14 ár. Bryggjubakki 10/Vágsbotnur, Boks1015, FO-110 Tórshavn Tlf. 31 96 30 • Fax 31 12 17 Teldupostur: redcross@redcross.fo Frá Runavíkar Havn Í sambandi við arbeiðið til víðkan av havnalagnum norðanfyri Høgaból verður heitt á teir, sum eiga kontainarar og aðra útgerð standandi á økinum,um at flyta tað burtur sum skjótast ella í seinasta lagi innan 2. mai 2001. Lutir,sum ikki eru heintaðir innan omanfyri nevnda dag, verða uttan aðra fráboðan burturbeindir fyri eigarans ábyrgd. Runavíkar Havn MANNING Hervið verður søkt eftir manning til M/F Norrönu, til summar- siglingina 2001, sum byrjar 19. mai Størvini, ið sett verða, umfata allar deildir innan catering so sum: Pursarar, kokkar, bakarar, sleiparar, barrfólk, cafe- teriafólk, tænarar, kioskgentur, koytugentur og informatiónsgentur. Fylgjandi krevst: • Heilsuprógv fyri sjófólk, ikki eldri enn 2 ár. Skrivlig umsókn verður at senda til: P/F SMYRIL LINE Postboks 370 FO-110 Tórshavn Urtagarðsarbeiði Vit gera alt urtagarðsarbeiði. Fa. Urtagarðsrøkt v/Mass Jensen, Nólsoy Tlf. 32 71 31 – 28 39 53 Farmakonom- næmingur søkist til Gilleleje Apotek Gilleleje apotek søkir eftir føroyskum farma- konomnæmingi at byrja 1. juli 2001. Útbúgvingin tekur 3 ár, og fer lutvíst fram á apo- tekinum og á Farmakonomskúlanum í Hillerød. Krøv til umsøkjaran: Students/HF prógv, HH ella HT. Apotekið hevur eina íbúð til tveir næmingar nær- hendis apotekinum. Hin næmingurin, ið eisini er føroyingur, er settur og skal byrja 1. juni. Áhugað kunnu venda sær til Tjaldurs Apotek, tlf. 341100. Skrivlig umsókn við avriti av prógvum og møgu- ligum viðmælum, verður at senda til Tjaldurs Apotek, Postboks 3010, 110 Tórshavn, áðrenn 21. mai 2001. www.sosialurin.fo Hesa røðuna helt Kári P. Højgaard, løgtings- maður, til flaggdags- haldið í Runavíkar kommunu 25/04-01 Góðu Støkkarar, skótar, ítróttarfólk og áhoyrarar, sum eru komnir saman, at heiðra flagg okkara Merk- ið. Tøkk at tit eru møtt so fjølment henda vakra dag, 82 ár eftir at tað sá dagsins ljós, og 61 ár eftir at Merk- ið fekk altjóða viðurkenn- ing. Vit vilja eina løtu lata hug okkara leita aftur í tíð- ina, tá flagg okkara á fyrsta sinni sá dagsins ljós. Tá føroyingurin er burt- urstaddur hendir ofta, at heimlongsulin og kenslurn- ar stimbra fosturlandsalsk- in. Niels Juel Arge skrivar í bókini »Merkið flaggsøga okkara«, at tá samráðingar um frið eftir fyrra heims- bardaga tóku seg upp, gjørdust føroyskir studentar í Keypmannahavn sera eld- hugaðir fyri tonkunum hjá amerikanska forsetanum Woodrow Wilson, um at skipa eitt fólkasamband, har allar tjóðir skuldu eiga sess, og at allar tjóðir skuldu hava frælsi til at avgera síni egnu viður- skifti. Janus Øssurson og Jens Oliver Lisberg komu nógv saman við íslendskum studentum og vóru sera hugtiknir av teirra fostur- landsalski og sjálvbjargnis- anda. Íslendingar høvdu fingið sítt egna flagg í 1913, men fingu sjálvstýri í 1918. Í 1919 fekk Jens Olivur, Nordisk Fane- og Flagfabrik at gera sær eitt stórt flagg eftir fyrimyndini av einum borðflaggi, sum Ninna Jacobsen úr Havn hevði seymað. Tað kann sigast at Jens Olivur Lisberg eigur høv- uðsheiðurin fyri, at vit í dag eiga okkara føroyska flagg. Lívsskeið hansara bleiv stokkut, tí hann doyði longu árið eftir 23 ára gam- al. Hesin dýrgripur, proto- typan, fyrsta føroyska flaggið hongur, sum flestu føroyingar helst vita í kirkjuni í Fámjin, heim- bygdini hjá Jens Olivur. Seinni heimsbardagi gjørdi, at flagg okkara fekk altjóða viðurkenning. Dan- mark varð hersett av týskin- um og vit av bretum. Spurningurin varð loystur av enska herskipayvirvald- inum, sum 25 apríl 1940 um BBC læt boða frá á øll- um høvuðsmálum, at før- oysk skip sigla undir før- oyskum flaggi, sum sær so og so út. Tað hoyrir við til flagg- søgu okkara, at Mia kona Niels í Heiðinum, seymaði eitt silkiflagg til skonnart- ina Sannu, sum Napoleon Jacobsen á Glyvrum átti. Hetta flagg var umborð, tá teir fóru yvir til Amerika, við og eftir farmi. Í oktob- er 1940 sigldi Sanna undir føroyskum flaggi inn í havnina í New York. Flagg okkara ber reytt krossmerki við bláari rond á hvítum dúki. Flestu grannatjóðir okkara hava eisini krossmerkið avmynd- að í sínum flaggi. Tann tómi krossurin boðar frá tí størstu hending, sum fram er farin her á fold og gevur okkum sum liva lívsmót, áræði og dirvi, at liva og virka í samfelagnum, með- an lívsdagur okkara er, samstundis, sum tað gevur trygd og vón fyri teimum, sum undan okkum eru far- in. Flaggið er blivin ein nátt- úrligur partur av gerandis- degi okkara. Uttan mun til, hvussu ymisk vit eru bæði í áskoðan og atferð, so er flagg okkara eyðkennis- og savningarmerkið. Vit síggja býin flaggskýddan, bæði í gleði og í sorg. Skálafjørð- urin hevur hesi seinastu árini verið fyri stórum missi bæði á sjógvi og landi, og í morgun var søg- an nær við at endurtaka seg á Vestmannavegnum. Fyri stuttum vóru øll fløgg á eystara armi á fjørðinum vundin á hálva stong, tá syndarliga vanlukkan hendi, har vit mistu tríggj- ar raskar unglingar, sum stóðu í lívsins fagrasta blóma. Hendan hending stendur enn livandi í minni okkara og hava vit øll djúp- astu samkenslu við tykkum sum mist hava. Tó, tíðin stendur ikki í stað og lívið skal framhald- andi livast. Hyggja vit rundan um okkum, er náttúran við at vakna úr vetrardvala. Sólin er hækkað á luftini og tað grør um gangandi fót. Hetta er eisini galdandi fyri bú- skap og livikor okkara. Fiskiskapurin hevur verið góður og fiskaprísirnir høg- ir. Arbeiðið hevur verið til allar hendur og til tíðir hev- ur størsti trupulleikin verið, at fingið nóg mikið av fólki til arbeiðis. Stórur áhugi er fyri at ogna sær grund- stykki. Nógv byggiloyvi eru givin og fleiri sethús verða bygd í summar. Stórur tørvur er á útstykk- ing til sethúsaøki, smærri íbúðir til støk og eldri um- framt bygging av nýggjum barnagarði, eldrasambýli, víðkan av Ellis og Røktar- heiminum, skúlum v. m. Býarplanurin verður í hesum døgum endurskoð- aður til tess at hava møgu- leikan fyri at nøkta tørvin sum er. Ein stór avbjóðing liggur fyri framman, tá Atlantic Fish Fair á altjóða støði fyriskipar størstu fiski- vinnuframsýning, sum nak- rantíð er hildin á Føroya landi. Einar 200 fyritøkur harav umleið helmingurin eru útlendingar, koma í døgunum frá 15. til 17. maj í høllum, teltum, bátahylin- um og á havnalagnum, at sýna fram alskyns ting og tól sum hoyra sjónum, fiski og alivinnuni til. Sjó- mansheimið, sum vegna fíggjarligar trupulleikar, varð stongt í fjør, er opnað aftur og flaggskip okkara Norrøna, kemur at liggja sum hotelskip, meðan stevnan er. Hetta verður ein »generalprøvi« fyri fyri- skipararnar og ikki minst fyri Runavíkar Kommunu. Býurin verður ruddaður, umframt veiðslu og flagg- skrýddur hesar dagar, og verða tiltøk av ymiskum slag. Hjartans ynski og bøn mín er, at vit verða vælsignaðir við góðveðrið og túsundtals vitjandi hes- ar dagarnar. Vónandi hepn- ast so væl, at hetta verður eitt afturvendandi tiltak í framtíðini. Latið okkum, hvønn einstakan borgara gera okkara til at so verður. Sum øllum kunnugt vunnu Skipafelagið Føroy- ar og Atlantic Supply Base kappingina um veitingina til oljuvirksemi í leitingar- skeiðinum fyrstu trý árini. Útgerðarhavnin liggur í Sa- ltangará og er longu stórt virksemi á økinum, sum skal verða liðugt seinast í oktober, tá nýggja havna- lagið verður tikið í nýtslu. Tað liggur ein stór, álvar- som ábyrgd á okkum kommunalpolitikkarum og vinnuni at skipa so fyri, at nýggja oljuútgerðarhavnin, verður til minst møguligan ampa fyri tað núverandi virksemi, sum er á staðnum og sum er grundarlag fyri vælferðini. Í hesum sam- bandi er ætlanin at umskipa virksemi á havnalagnum, í samráð við fyritøkurnar sum virka her, so frakt og fiskur verður meira atskilt. Merkið er ímyndin av Føroyum. Litirnir avspegl- að lívið sum flaggsangur okkara so greitt sigur frá. Tann hvíti liturin er ímyndin, sum á vetri sæst klæða landið í vetrarbúnan alt frá fjalls til fjørðu. Eisini fram við strondini liggur stóran part av árinum hvíta skúmfroðan av briminum, sum áhaldandi roynir at mága butur av hesum harbaldnu klettum mitt úti í Atlantshavinum. Hesar oyggjar, sum staðið hava her síðan tíðarinnar morgun, minkaðar í vavi, men hava hildið út til henda dag. Tann reyði liturin ímynd- ar blóðið og harvið lívið. Kraftin sum likamið fær, tá blóðið verður pumpað út í hvønn lim við ilt og føðslu, sum vit tørva áhaldandi. Karmurin, ramman er tann blái liturin, sum ímyndar luftina og havið. Vit markn- aðarføra okkum við heims- ins reinasta umhvørvi og harvið reinastu vøru. Gævi at tað eisini verður ein veruleiki, tá komandi ættar- lið skulu taka við eftir okk- um. Ein landstýrismaður er settur, sum burturav hevur olju og umhvørvismál um hendi. Hesin hevur saman við umsitingini gjørt eitt dygdargott arbeiði, og er hetta málsøki í tryggum hondum. Men tað áliggur tí einstaka, at verja og varða um náttúruna og umhvørvi, skal úrslitið verða nøkt- andi. Størsta umbroytingin í lívskorum hjá mannaættini nakrantíð, hendi í øldini sum farin er. Tørvurin og krøvini í dag kunnu ikki samanberast við tá eitt nú okkara foreldur vóru ung. Frírikkur Petersen yrkti so vakurt í 4 versinum av Eg oyggjar veit. Mítt føðiland tað fátækt er, eg veit tað væl- ei gullsand áin við sær ber um fjalladal; Men meðan líðin elur seyð, og havið fisk, so fæst við Guds hjálp dagligt breyð á føroyings disk. Gud signi mítt føðiland Føroyar. Hóast vit ikki altíð geva okkum far um tað, so er Føroyar ein perla at búgva í. Jørðin gevur sína grøði umframt at føða seyð og neyt. Havið er framvegis fongríkt og gevur arbeiði bæði á sjógv og landi. Har- umframt verða nýggir møguleikar skaptir við olj- uni undir havbotninum, sum búskaparliga kemur at geva okkum eitt bein aftur- at, at standa á. Vit hava eitt land við havi kring okkum og egnum sjó- marki, egna mentan, flagg og mál. Hetta er alt eyð- kennir fyri at vera ein ser- støk tjóð og vit eiga so hvørt haldgott grundarlag er fyri hesum, at yvirtaka málsøki, so at tað tað ein dag um ikki alt ov langa tíð verða føroyingar, sum koma at valda í Føroyum. Flaggið er komið fyri at verða og er vorðið fólka- ogn. Allir føroyingar elska Merkið og vísa tað stoltir fram heima so væl sum utt- anlands. Vit halda tað vera eina sjálvfylgju, at allur heimurin skal kenna Føroy- ar í hesi kunningartíð vit liva í. Vit eru hóast alt undir hálvthundrað túsund fólk, ið búleikast á smáum 1400 ferkilometrum og og er land okkara so lítið í vavi, at tað nærum ikki sæst á heimskortinum. »Er de små, så er de raske«, segði maðurin á sinni og hava vit luttikið í mongum altjóða kappingum. Týdningar- mestu úrslitini, hevur fót- bóltslandslið fingið, og hava teir við spæli og at- burði sínum, vunnið virð- ing úti í heimi. Eingin skal taka úrslitið av einum dysti fyri givið, áðrenn hann er leiktur, tí hava menn okkara ein góðan dag kann alt henda. Møguliga verður tað við hesa HM-kapping at sensatiónin verður veru- leiki. Stórar avbjóðingar liggja fyri framman og eitt er greitt; tað verður neyvan altíð viðrák. Tað er tí sera týdningarmikið, at vit standa saman, tá týdningar- miklar avgerðir skulu tak- ast, tí sum vit vita, so gevur samanhald styrki. Vit hava fingið landið í arv frá fedrum okkara. Lat- ið okkum halda fæst um trúgv, siðaarv, mál og ment- an okkara. Samlingartekin- ið er flagg okkara Merkið. Við tí á odda, vilja vit við dirvi ganga fram vitandi, at tá vit falla frá taka yngri kreftir við, so leingi sum heimurin stendur. Undir krossins merki stóðu gamlir menn. Undir krossins merkið standa hetjur enn. Skulu vit tá svíkja, nei vit standa stinn. Breiði krossins merki út. Til seinast vil eg takka fyri tað álit fyrireikararnir av flaggdagshaldinum vístu mær, við at lata meg halda flaggrøðuna 2001 Tøkk fyri at tit lýddu á. Flaggdagsrøða í Runavík Kári P. Højgaard, løgtingsmaður