týsdagur 13. november 2007síða 7

7 tíðindi Nr. 220 - 13. november 2007 Skilaleys koyring bleiv dýr Um vikuskiftið misti ein bilførari í Havn koyrikortið fyri skilaleysa koyring. Hann fór koyrandi niðan ígjøgnum brekkuna í Niels Winthersgøtu, niðan ímóti Jóannes Paturssonargøtu, tá ið hann helt, at bilurin frammanfyri koyrdi ov spakiliga. Tískil royndi hann at yvirhála mitt í mótbrekkuni, men har eru ikki umstøður at yvirhála, tí tað sæst ikki um sýnina. Tí mundi tað eisini enda galið, tá ið ein bilur kom oman av høvdini og skuldi oman ígjøgnum brekkuna. Tað endaði við, at bilurin, sum yvirhálaði og tann, sum var yvirhálaður, rendu saman og teir fóru báðir niðan av vegnum við parkeringsplássið. Førarin í bilinum, sum yvirhálaði, verður ákærdur fyri skilaleysa koyring. Men hann var eisini týðiliga ávirkaður av rúsdrekka, so tað verður hann eisini ákærdur fyri. Ein loysn er at seta eina høga gyrðing rundanum alla smá­ bátahavnina á Skála­ trøð og stongja økið fyri almenninginum fyri at bátarnir skulu fáa frið, sigur Petur Jensen, nevndarlimur í Bátafelagnum Smábátar Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo Tað hendir javnan og savn­ an. Og leygarnáttina hendi tað so aftur at herverk verð­ ur framt á bátar, sum liggja í bátahylinum í Skálatrøð. Ein av teimum, sum eigur bát á Skálatrøð, er Petur Jen­ sen og hann er eisini nevnd­ arlimir í bátafelagnum í Havn. Hann sigur, at tað kemur ofta fyri, at bátar, sum liggja við bátabrúgvarnar fáa ikki frið og leygarnáttina var tað so hansara egni bátur, sum var fyri ágangi. ­ Onkur hevur brotið rút­ in inn í húsið og síðani hava tey læst seg inn. Tað er týði­ ligt, at tey hava sitið og ball­ ast inn í húsinum, men tað ringasta er, at tey hava skrætt sjónvarpið niður av skottinum. Kortini heldur hann, at hann slapp væl, tí tað kundi verið so nógv verri. ­ Vit hava áður sæð, at ótangar hava tømt eldsløkkj­ arar, tá ið teir hava brotið inn í bátar og at teir hava knúst eina rúgvu at útgerð. Í so máta var eg heppin, at ikki meiri hendi, tí vandi fyri umfatandi herverki er avgjørt til staðar, tí tað hava vit sæð fyrr. Stongja bátaplássið Petur Jensen sigur, at í báta­ felagnum, hava tey onkuntíð tosað um, hvussu tey kunnu tryggja bátarnar betri. ­ Vit føla okkum rættiliga ótrygg og tí haldi eg, at tað er rætt, at vit taka málið upp. Hann sigur, at nógvir av bátunum eru rættiliga dýrir og tí er tað harmiligt, at her­ verk verður gjørt á teir í heilum. ­ Væl eru bátarnir tryggj­ aðir, men tað er ikki serliga hugaligt at taka upp eftir her­ verki í heilum og tí kundi eg hugsa mær, at stig verða tikin til at forða fyri, at herverkini henda. Yvirhøvur. Hann heldur, at ein loysn kundi verið at sett gyrðing upp rundanum alla báta­ havnina á Skálatrøð. Tað gera tey aðrastaðni og tað riggar fínt. Tað, sum hann hugsar um, er at seta eitt høgt rima­ verk úr stáli upp rundanum bátabrúgvarnar. Hvør báts­ eigari fær so lykil, sum hann læsir seg inn við. Hann heldur, at umframt at forða fyri herverki, kundi eitt slíkt rimaverk tænt fleiri øðrum endamálum. ­ Tað kundi gjørt tað lætt­ ari hjá kommununi at fingið alt legugjaldið fyri báta­ plássini, inn, tí ein, sum er í eftirstøðu, fær sjálvandi heldur ikki lykil. Forða fullum fólki Men hann heldur, at tað er enn meiri týdningarmikið, at ein gyrðing kundi bøtt munandi um trygdina við bátabrúgvarnar. ­ Tað skerst ikki burtur, at bátabrúgvarnar eru mangan ómetaliga hálar. Tað skerst heldur ikki burtur, at tað sostatt er lívshættisligt hjá fullum fólki at ganga eftir teimum. Men tað skerst heldur ikki burtur, at brúgv­ arnar liggja mitt í býnum, tætt við náttarlívið og tað er tíverri heldur ikki óvanligt, at full fólk fara malandi út eftir brúgvunum og tað er at seta seg sjálvan í lívs­ vanda. Petur Jensen sigur, at ein gyrðing kundi hjálpt mun­ andi um trygdina. Heðin Mortensen, borgar­ stjóri, sigur í stuttari við­ merking, at hetta er eitt sera gott hugskot og tað er uttan iva eitt hugskot, sum býráð­ ið átti at tikið upp beinan­ vegin. Leingi hevur tað ikki verið loyvt at roykja innandura um­ borð á skipunum hjá Strand­ ferðsluni. Men nú er tað held­ ur ikki loyvt at keypa sigar­ ettir í kioskunum umborð á strandfaraskipunum. Strand­ ferðslan hevur nevniliga nú gjørt av, at hereftir skal tað ikki bera til at keypa sigarettir í kioskunum umborð á Strandfaraskipunum. Forboðið kom í gildi í gjár umborð á øllum skipun­ unum, sum hava kiosk. Regin Vágadal, stjóri á Strandferðsluni sigur, at hetta er ein avgerð, sum stovnurin hevur tikið av sínum einting­ um. Og tað er fyri at tæna fólka­ heilsuni, at Strandferðslan ikki longur fer at selja sigarettir. Hann sigur, at rákið í samfelagnum er tann vegin, at hugsað verður meiri og meiri um fólkaheilsuna. Harafturat er tað mangan ávíst, hvussu ómetaliga heilsuskaðiligt, tað er at roykja og sum almennur stovnur, halda vit, at vit eiga at ganga undan og gera okk­ ara til frama fyri fólka­ heilsuna. Við hesum átaki fer Strand­ ferðslan eisini at missa nakað av inntøku, men stjórin sigur, at vinningurin av sigarettsøl­ uni er ikki meiri enn so, enn at tað klárar Strandferðslan uttan trupulleikar. Hann legg­ ur afturat, at hann hevur onki frætt um, at ferðafólk hava verið misnøgd við, at tað nú ikki longur ber til at keypa sigarettir umborð á skip­ unum. Gevast at selja sigarettir hjá Strandferðsluni Leingi hevur tað verið ólógligt at royka allastaðni innadura umborð á skipunum hjá Strandferðsluni, men nú verður heldur ikki loyvt at keypa sigarettir í kioskunum umborð Leiddir og keddir av herverki -Ótangarnir høvdu skrætt sjón- varpið niður av skottinum, men kortini heldur Petur Jensen, at hann var øgiliga heppin og slapp bíliga Rúturin var brotin og innan bar húsið týðilig tekin um, at óbodnir gestir høvdu sitið inni og ballast