týsdagur 8. mai 2001síða 4

6 Nr. 87 - 8. mai 2001 Nr. 87 - 8. mai 2001 7 gult6 cyan6 magenta6 svart6 gult7 cyan7 magenta7 svart7 C M Y K – Sambært lóg eiga kommunurnar upp- gávuna at væla um gomlu gøturnar. Tað er sera óheppið, at nógvar liggja í órøkt, men landið kann ikki fara inn á øki, sum eru kommunal, tí tað skapar fyridømi fyri øðrum, sigur Bjarni Djurholm, lands- stýrismaður í ferða- vinnumálum FERÐAVINNA Turið Kjølbro Ferðavinna er so nógv, og hóast ferðavinna sum vinna hoyrir undir Vinnumála- stýrið, fer hon eisini inn á onnur málsøki. Hetta kem- ur til sjóndar eitt nú, tá ið vit spyrja landsstýrismann- in í ferðavinnumálum, Bjarna Djurholm, hvør eig- ur ábyrgdina og harvið uppgávuna at væla um gomlu haga- og bygdagøt- urnar í hagunum í Før- oyum. Hesar gøturnar eru fortreytin undir ríðingini hjá Berg-Hestum, men tær eru í so ringum standi, at bæði ross og fólk kunnu koma í vanda. Leif Berg, sum eigur og rekur Berg- Hestar, hevur í fleiri ár roynt at fingið greiði á, hvør eigur uppgávuna at væla um gøturnar, hann hevur eisini kunnað fleiri landsstýrismenn um trupul- leikan. Men enn er málið ikki loyst. – Uppgávan hjá Ferða- ráðnum er at arbeiða við málum, sum ferðavinnan kemur við og tað er upp til teirra at heita á røttu mynd- ugleikar og onnur um at loysa trupulleikar. Ferða- ráðið hevur ikki myndug- leika at áleggja nøkrum nakað, tey kunnu bara vísa á trupulleikar, sigur Bjarni Djurholm. Sum landsstýrismaður í vinnumálum hevur Bjarni Djurholm eisini um hendi landsjørðina og tað er Jarð- arráðið sum umsitur hana. Men varða- og bygdagøt- urar ganga ígjøgnum privatajørð, kommunala- jørð og festijørð, og tað ger málið við gøtunum ikki einfaldari. Sambært grein 47 í Hagalógini er tað landsstýrið sum ásetur nærri reglur viðvíkjandi gøtunum. Ein løgtings- samtykt frá 1940 sigur, at tað er skyldan hjá komm- ununum at halda varðagøt- urnar og sýslumenninir hava eftirlitið hesum við- víkjandi. – Skipanin er als ikki nóg góð ella greið, og hetta er bert eitt dømi av mongum um, hvussu ógreitt býtið millum land og kommunu er. Úrslitið av at gøtur ganga um privata-, komm- unala- og festijørð er, at nógvar liggja í órøkt, og tað er avgjørt óheppið. At regl- urnar eru so ógreiðar er í sjálvum sær ein stórur trupulleiki hóast útgangs- støðið sambært lóg er, at uppgávan er kommunal. Og landið kann ikki fara inn á øki, sum eru komm- unal, tí tað skapar fyridømi fyri øðrum, sigur Bjarni Djurholm. Óbeinleiðis stuðul Í samrøðu við Leif Berg í seinastu viku vísti hann á hepnu avleiðingarnar av, at ferðavinnan fær ígongdset- arastuðul. Óteljandi dømi eru um góð hugskot, sum ikki verða framd í verki ella sum eftir stuttari tíð detta fyri bakka, tí eingir pengar eru til fyri at fáa veruliga gongd á. – Eg eri púra samdur í, at íløgur í ferðavinnuna og íløgur, sum skapa for- treytir, geva seg fleiri ferðir aftur, men vit meta ikki, at tað er rætt at veita stuðul til rakstur, íløgur, lán ella veð- hald. Men tað er ikki óhugsandi at stuðul til nýggj tiltøk innan vinnuna kann verða veittur við ráð- geving og sum menningar- ætlan. Talan verður ikki um at veita pengar sum bein- leiðis stuðul til eina ætlan, men ferðavinnan fer at njóta væl av nýggja Vinnu- framagrunninum. Ígjøgn- um hann hevur ferðavinnan góðan møguleika at søkja um stuðul til verkætlanir, ráðgeving, menningarátøk, sølufremjandi tiltøk og annað, sigur Bjarni Djur- holm. Í ferðavinnuni hava fólk í fleiri ár sett spurnartekin við, um játtanin til Ferða- ráðið verður brúkt rætt. Men landsstýrismaðurin í ferðavinnumálum metir seg ikki hava nakra orsøk til at halda, at stovnurin ikki brúkar peningin skilagott. – Stýrið fyri Ferðaráðið hevur ábyrgdina av, at pen- ingurin verður rætt brúktur og einki sigur mær, at tað ikki er nóg gott arbeiði, sum verður gjørt á Ferða- ráðnum. Ein nevnd mannað av umboðum úr ferðavinnuni og Ferðaráðnum hava ar- beitt við uppskoti um ferðavinnupolitikk. Álitið, sum er komið burtur úr hesum arbeiðnum, er nú sent til hoyringar saman við lóg um uppskot til lóg um Ferðaráð Føroya. Aftur- meldingarnar skulu vera aftur í Vinnumálastýrinum fyrst í komandi mánaði. – Uppgávurnar hjá Ferðaráðnum eru sambært nýggja uppskotinum greið- ari og einfaldari. Lógin og ferðavinnupolitikkurin fara ikki at loysa allar trupul- leikar, men í lógini verða nýggir karmar fyri ferða- vinnuni og tað í sjálvum sær er gott. Sambært hesi lóg kann landsstýris- maðurin í ferðavinnumál- um fara inn á øki, ið eru viðkomandi fyri ferða- vinnuna at fáa greitt. Eg kann ikki svara fyri sum er, um trupulleikin við gøt- unum verður loystur, men tá verður í øllum førum greitt, hvørjir karmarnir eru, sigur landsstýris- maðurin. Á ólavsøku leggur Bjarni Djurholm álitið fyri løg- tingið til tingsins viðgerð, har aðalorðaskifti verður um ferðavinnupolitikk. Ein nýggj byrjan. Leif Berg frá Berg-Hestum og Heri Niclasen, stjóri á Ferðaráðnum, seta seg fyri fyrstu ferð niður at tosa um trupulleikarnar, Berg-Hestar hava av hagagøtunum, ið liggja í órøkt Mynd: Álvur Haraldsen Leif og Heri góðar vónir Glið er nú komið á samskiftið millum Leif Berg og Ferðaráðið. Mánamorgunin varð Leif Berg boðin á gátt at tosa um, hvussu teir í felag kunnu loysa trupulleikarnar við vánaligu hagagøtunum, sum eru fortreyt- irnar undir virksemi Leifs, Berg-Hestum FERÐAVINNA Turið Kjølbro Gjáramorgunin varð borðreitt við kaffi, nýbakaðum rundstykkjum og wienerbreyði við tjúkkum glaringi í fundarhølunum hjá Ferðaráð Føroya í Vágsbotni í Havn. Stjórin á Ferðaráðnum, Heri Niclasen, hevði boðið Leif Berg frá Berg-Hestum á gátt at tosa um, hvussu málið við vánaligu hagagøtunum verður loyst og hvussu eitt betri samskifti verður ímillum Ferðaráðið og Leif Berg í framtíðini. Undan fundinum høvdu báðir partar góðar vónir. – Tað er bara gott, at vit nú seta okkum niður at tosa um trupulleikarnar, vit dragast við í Berg-Hestum, eitt nú við gøtunum, sum eru fortreytin undir okkar virk- semi. Eg rokni við, at Ferðaráðið og Heri Niclasen kunnu virka við til, at málið verður loyst, sigur Leif Berg. Og stjórin á Ferðaráðnum tekur undir við Leif Berg. – Tað sum Leif Berg hevur ført fram í Sosialinum í farnu viku hevur í øllum førum gjørt, at eg eri komin upp úr stólinum. Eg visti ikki, at Leif hevði so stórar trupulleikar av gøtunum, og eg eri harmur um, at eg ikki havi havt møguleika fyri at hjálpa honum síðani eg kom á Ferðaráðið. Nú fara vit báðir at tosa nærri um, hvat gerast kann og skal, og hvat vit í felag kunnu gera fyri at koma yvir forðingarnar, sum eru. Okkara partur skal ikki liggja eftir, sigur Heri Niclasen. Fortreytirnar ikki tilstaðar Í samrøðu í Sosialinum í farnu viku eftirlýsti Leif Berg eitt betri samskifti og størri áhuga frá Ferðaráðnum fyri tí, ið fer fram í vinnuni. – Tey, ið starvast í ferðavinnuni, mugu við bit og slit stríðast fyri at skapa karmar sjálvi uttan vælvild frá al- mennum myndugleikum. Fortreytirnar fyri góðari og gevandi ferðavinnu eru ikki til staðar í nógvum førum, segði Leif Berg, sum í fleiri ár til fánýtis hevur kært sína neyð á Ferðaráðnum og fyri fleiri landsstýrismonn- um fleiri ferðir – uttan at koma eitt vet longur. Atfinningarnar komu sum snarljós á klárum himni fyri stjóran á Ferðaráðnum, sum ikki kendi seg aftur í teimum. – Eg skilji væl, at Leif Berg er ørkymlaður av hesum viðurskiftum. Men Ferðaráðið hevur als ongan áhuga í at avbyrgja seg frá ferðavinnuni. Tvørturímóti. Vit hava dagligt samskifti við fólk í vinnuni og tað er ikki mín varugi, at tey kenna seg við sviðusoð av Ferðaráðnum. Dyrnar á Ferðaráðnum standa altíð opnar fyri fólki, sum hava eitthvørt uppá hjarta, vit kunnu hjálpa við. Ein av uppgávunum hjá Ferðaráðnum er at leggja trýst á røttu myndugleikar, og eg kann lova Leif Berg, at vit fara at gera alt vit kunnu, segði Heri Niclasen í við- merking til samrøðuna við Leif Berg í farnu viku. Útlit eru sostatt fyri einum betri samskifti millum partarnar og at glið er komið á málið um hagagøturnar, ið liggja í órøkt. Kommunurnar eiga gøturnar S ig o k k u m fr ‡ Hendir okkurt, sum er ‡hugvert hj‡ ¿Ýrum at vita, eru vit til reiÝar at bera t’Ýindini v’Ýari. Sosialurin leggur seg eftir at bera t’Ýindi œr ¿llum landinum. Vit koyra runt ’ t’ kenda, gr‡a Toyota bilinum viÝ eyÝkendu fr‡merkjunum. FerÝandi blaÝstj—rnin er dagliga œti kring landiÝ. Vit eru at hitta ‡ telefon nr. 31 18 20. Telefax nr. 31 47 20. Edvard Joensen mannar ’ l¿tuni ferÝandi blaÝstj—rnina. Hann er at hitta ‡ telefon nr. 42 36 17 ella ‡ fartelefon nr. 22 05 07. Eisini ber til at senda teldupost til: edvard@sosialurin.fo ella post@sosialurin.fo – Eg eri púra samdur í, at íløgur í ferðavinnuna geva seg fleiri ferðir aftur, men vit meta ikki, at tað er rætt at veita stuðul til rakstur og íløgur, sigur Bjarni Djurholm Landsstýrissessurin hjá Tórbjørn Jacob- sen hongur enn eina- ferð í einum klønum tráð. Løgmaður um- hugsar í løtuni, um óhøviski atburðurin í tinginum fríggjadag- in skal fáa avleiðingar RUMBUL John Johannessen Atburðurin hjá Tórbjørn Jacobsen í tinginum fríggj- adagin er eitt álvarsamt mál. Hetta staðfestir løgmað- ur, sum í løtuni unhugsar, um framferðir hjá lands- stýrismanninum skal fáa avleiðingar fyri landsstýris- sessin. Tórbjørn Jacobsen leyp framav undir triðju við- gerðini av uppskotinum um kringvarpslóg, sum hann sjálvur eigur. Tað, sum hendi var, at mentanar- nevndin í áltini sínum til málið mælti til, at uppskot- ið varð tikið aftur. Støðuna hevði nevndin millum ann- að tikið út frá einum til- mæli frá Landsgrannskoð- aranum. Hetta toldi Tórbjørn Jac- obsen ikki. Hann fór upp á tingsins røðarapall og kall- aði álitið hjá mentanar- nevndini fyri eina kókaða hønu og Landsgranskoðar- an fyri »ein gemenan bók- haldara«, áðrenn hann tók uppskotið aftur. Arbeiddu við misáliti Framferðin hjá Tórbjørn Jacobsen fekk øði í ting- fólk. Hendrik Old úr Javn- aðarflokkinum fór beinan vegin at arbeiða við at leggja fram misálit móti landsstýrismanninum. Tingformaðurin hevði um hetta mundið slitið fundin, og skuldi Hendrik Old nýta steðgin áðrenn næsta tingfund til at orða misálitið. Men tingfundur varð settur aftur beinan vegin, og eydnaðist tað tí ikki at orða uppskotið. Hevði misálitsuppskotið komið fyri tingið, var eing- in ivi um, at landsstýris- maðurin hevði rokið. And- støðan ætlaði sær at at- kvøða fyri, øll sum hon var, eins og samgongulimir eis- ini ætlaðu sær at atkvøða fyri. Í Tjóðveldisflokkinum vóru fólk í øðini inn á Tór- bjørn Jacobsen, tí setning- urin um kókaðu hønuna varð fataður sum persónligt álop á ein av tingmonnum floksins. Sosialurin skilur at talan er um Signar á Brúnni. Tí ætlaðu bæði Finnbogi Ísakson, Signar á Brúnni og møguliga eisini Hergeir Nielsen úr Tjóðveldisflokk- inum sær at atkvøða fyri einum misáliti. Í Fólka- flokkinumn vóru Rúna Siv- ertsen og Jógvan á Lakjuni fyri at leggja misálit á landsstýrismannin. Skal kannast Løgmaður heldur tað vera sera álvarsamt, at lands- stýrismaðurin bert varð bjargaður, tí menn ikki fingu stundir at skriva upp- skotið um misálit. Tí er løgmaður farin at kanna nærri, hvat hendi í tinginum fríggjadagin. – Eg fari at hyggja upp á málið og meta um tað. Men eg skal ikki siga í dag, um maðurin fær sekkin, sigur løgmaður. Anfinn Kallsberg, løg- maður, væntar at hava tikið støðu í málinum eina av fyrstu døgunum. Í november í fjør mundi Tórbjørn Jacobsen eisini mist landsstýrissessin, tá hann kallaði løgmann ein danskan leigusvein, sum hevur fleiri lík í lastini. Løgmaður umhugsar støðuna: Tórbjørn hongur í klønum tráð POLITIKKUR & SAMFELAG – Fólk, sum bjóða seg til at standa í fremstu røð í politiska lívin- um, mugu tola eitt sindur meiri av, held- ur Torbjørn Jacobsen. Hann viðurkennir, at hansara málburður er merktur av mongu árunum til sjós POLITIKKUR Eyðun Klakstein Hann er skipari og hevur siglt meginpartin av lívi sínum. Hann er bersøgin og kontantur, og tað kemur við hvørt uppá tvørs í politiska heiminum. Talan er sjálvandi um landsstýrismannin, Tor- bjørn Jacobsen, sum fríggj- adagin fekk ilt í tingfólk, tá hann nýtti vendingar sum »kókaðar hønur« og »gem- enur bókhaldari« í tingin- um. Hendan talan mundi enda við einum misálitisupp- skoti á landsstýrismannin, sum sigur seg vera skakkur av hesum tíðindunum. – Umborð á skipum verður sagt, sum tað er, og tann, sum ikki tolir tað, má fara í land. Tá eg havi eg siglt meginpartin av lívi mínum slepst ikki undan, at eg orði meg eitt sindur øðrvísi, enn tingfólk eru von við, sigur Torbjørn Jacobsen. Kókaðar hønur Landsstýrismaðurin heldur, at fólk, sum bjóða seg fram at standa í fremstu røð í politiska heiminum, eiga at tola eitt sindur meiri av. – Tingfólk eru ov erkvis- in og áttu at tolt meiri av, sigur hann. – At eg brúkti vendingina kókaðar hønur, var ikki ætl- að nøkrum ávísum ting- fólki, soleiðis sum onkur hevur viljað gjørt tað til. Tað komst meiri av, at hetta var sama dagin, sum bløð- ini skrivaðu um hønurnar á Velbastað, sum vórðu av- tiknar. Torbjørn Jacobsen sigur seg tí bara nýta ein saman- bering, sum hann helt hósk- aði til álitið, sum hann var sera misnøgdur við. Munur á fólki Torbjørn Jacobsen hevur ongar ætlanir um at broyta sín serstaka málburð. – Tað er helst munur á fólki, sum hava sitið í +27 hitastigum í eini stovu alt sítt lív, og fólki, sum hava siglt millum ísfjøll og stað- ið á brúgvarveinginum í –30 stigum part av lívinum, sigur hann. – Tað verður bara tosað um, at eg skal broyta meg, men tað havi eg ikki hug til. Poltikkur er eitt dagligt stríð, og tí mugu politikarar eisini tola, at tað falla nøk- ur bersøgin orð við hvørt, heldur Torbjørn Jacobsen. Tingfólk ov erkvisin – Tað verður bara tosað um, at eg skal broyta meg, men tað havi eg ikki hug til. Poltikkur er eitt dagligt stríð, og tí mugu politikarar eisini tola, at tað falla nøkur bersøgin orð við hvørt, heldur Torbjørn Jacobsen, landsstýrimaður Lesið -tað loysir seg Lesið -tað loysir seg