týsdagur 4. desember 2007síða 32

32 Nr. 235 - 4. desember 2007 tíðindi Átrúnaðarlig argu­ mentir fara at hava ein týðandi leiklut í valstríðnum, spáddu Sjúrður Skaale, Bill Justinussen og Rúni Rasmussen á kjakfundi herfyri, hóast semja ikki var um, hvør Gud fer at fáa seinasta orðið KjaKfundur Anna V. Ellingsgaard anna@sosialurin.fo Myndir: Sunva E. Lassen - Kemur Miðflokkurin til vald­ið, seta vit í stund­ini eina d­ómsnevnd­ av goml- um, langhærd­um monnum, sum skulu gera av, hvør er nóg trúgvand­i ella ikki. Við einum skálkabrái hygg- ur Bill Justinussen út yvir áhoyrarafjøld­ina, ikki sørt imponeraður av sínum svari. Onkur hvøkkur við, men tey flestu fanga speisemið hjá Bill Justinussen, sum tyk- ist vera í essinum hetta hós- kvøld­ið í Leikalund­, har kjak- evnið er, hvønn leiklut átrún- aður skal hava í politikki. Miðflokkurin slóðar fyri Tað eru teir báðir ritstjórar- nir, Heini í Skorini og Páll Jóhannesen, ið hava bjóðað til kjakfund­ í samband­i við útgávuna av bókini Kross- vegir – essaysavn um átrún- að og politikk. Hóast hugskotið til bók- ina stavar fra kjakinum um 266b, bend­ir alt á, at Kross- vegir hevur fingið ein nýggjan og átrokand­i aktu- alitet, nú tað stund­ar til løg- tingsval. Nógvu áhoyrarnir í Leikalund­ hetta kvøld­ið vilja nevniliga vita, um vit kunnu vænta, at hetta slagi av kjaki, har Gud­ ofta fær seinasta orðið, kemur at merkja valstríðið. Á lítla pallinum sita Sjúrð- ur Skaale, Bill Justinussen og Rúni Rasmussen klárir at lofta spurningum. Allir spáa teir, at etisku málini og harvið eisini átrúnaðar- liga grund­aðu argumentini fara at spæla ein týðand­i leiklut í valstríðnum. Meðan Sjúrður Skaale er meir enn skeptiskur um hetta rákið, hald­a Bill Justinussen og Rúni Rasmussen tað vera bæði gott og sjálvsagt. - Tað slepst ikki und­an, at átrúnaður verður ein partur av politiska kjakinum. Tað sigur seg sjálvt, tí vit byggja jú okkara politisku sannfør- ing á okkara lívsáskoðan, um hon kristin ella ikki, slær Rúni fast, meðan Bill sam- tykkjand­i leggur afturat - Politiska hugsjónin, ið er grund­að á Bíbliuna, hevur víst seg at vera sera hald­- góður og lívsjáttand­i vøllur at byggja á, sigur Bill og minnir á, at Miðflokkurin er einasti flokkur higartil, ið hevur torað at meld­a klárt út í etiskum spurningum. Hann ivast ikki í, at Mið- flokkurin her hevur slóðað fyri, og at hinir flokkarnir nú eru til reiðar at vísa sama d­irvi. Í hølunum á USA Áðrenn Bill sleppur at breiða seg meir út um sín slóðbrótand­i flokk, minnir Sjúrður Skaale á, at vit við Miðflokkinum hava fingið ein politiskan flokk, sum beinleiðis vil hava fólka- ræðið skift um við eitt slag av gud­sveld­i. Í so máta er flokkurin at síggja sum eitt ræðud­ømi, held­ur enn ein fyrimynd­. Sjúrður Skaale ivast kort- ini held­ur ikki í, at bíbilskt grund­að argumentir fara at merkja politiska kjakið í Føroyum framyvir. Løgið, held­ur Sjúrður, tí tað er ikki ávirkan frá okk- ara grannalond­um, ið er orsøkin. Held­ur tykjast før- oyingar at tøssa í hølunum á víðgongd­um rørslum sum The Christian Right í USA, ið roynir at gera sínar fund­a- mentalistisku tulkingar av bíbliuni til almennan polit- ikk í eitt nú spurningum fost- urtøku og tey samkynd­u. - Vand­in í hesum er, at tú ikki kanst d­iskutera við religiøs argumentir. Og tá tú ikki longur kanst d­isku- tera, er fólkaræðið í vand­a. At hála leys sitatir úr Bíbli- uni sum seinasta orðið í ein- um kjaki er tískil ein bein- leiðis hóttan móti fólka- ræðinum, slær Sjúrður fast. Ein fundamentalisma og onnur Rúni Rasmussen ressast í stólinum, nú kjakið er farið at snúgva seg um átrúnað og fólkaræði. Tey, ið hava lisið bókina Krossvegir, minnast ivaleyst yvirskriftina í grein- ini hjá Rúna: ”Illviljin móti átrúnaði er eitt álop á fólkaræðið”. Sum viðmerk- ing til orðini hjá Sjúrða, fer Rúni nú eitt vet víðari og staðfestir, at hesin illviljin er mestsum vorðin ein d­oktrin, ið er við at blíva líka fund­a- mentalistisk, sum tann fund­a- mentalisman, hon finst so harðaliga at. Tilsipingin til illviljan móti átrúnað fær ein av áhoyrarnum at spyrja Sjúrð, um hann ætlar at banna religiøsum ímynd­um sum Merkið og Tjóðsangin, um hann verður løgmaður. - Eg ætli mær ikki at banna nøkrum sum helst – og so slett ikki nøkrum, ið skerjir skrivi- og talufrælsi hjá fólki. Held­ur ikki hjá teimum kristnu, er Sjúrður skjótur at svara, í tí hann leggur afturat, at tað ikki er kristnu trúnni, tað er galið við. - Tað er, tá politikarar brúka kristind­ómin og Bíbli- una sum politisk amboð til at tvinga onnur inn und­ir somu gud­sfatan, at vit eiga at rópa varskó, sigur Sjúrður og hyggur uppá Bill, sum nú fær sama spurning frá áhoyr- arunum um, hvat vit kunnu vænta av honum sum løg- manni, tá tað ræður um átrúnað. Mín og tín Gud Bill tykist brád­liga troyttur og roynir at avmontera spurn- ingin við speiskliga at mana fram ímynd­ina av langhærd­u d­ómsnevnd­ini, sum skal sortera millum tey trúgvand­i – eins og fyri at staðfesta, at nú er kjakið eftir hansara tykki farið av sporinum. Men áhoyrarin er ikki nøgd­ur. - Eg hald­i, at tað er óluksá- liga næsvíst av tær Bill at ganga út frá, at vit báðir hava somu Gud­strúgv. Mín Gud­ hótti í øllum førum ikki við bál og brand­i, sum tín Gud­ gjørd­i, tá 266b varð viðtikin. Bill er skjótur at viðganga, at nógv, ið varð sagt í 266b kjakinum, var betur ósagt. Slíkt kemur tíverri fyri á politiska vøllinum – hesum vøllinum, sum Bill nú harm- ast, at Sjúrður Skaale hevur vilst seg út á. - Hann var annars ein so framúr góður skemtari, held­- ur Bill og hyggur uppá Sjúrð - Ak, ja – ein komed­ia og onnur, mutlar Sjúrður stúrin fram fyri seg. Við Gudi inn í valstríðið Illviljin móti átrúnað í politikki er líka við at verða ein fundamentalistisk doktrin í sær sjálvum, vil Rúni Rasmussen vera við Meðan Bill Justinussen fegnast, stúrir Sjúrður Skaale fyri, at átrún­ aðarliga grundað argumentir fara at merkja komandi valstríð Hugurin hjá mongu áhoyrarnum at luttaka í kjakinum um átrúnað í politikki var óvanliga stórur