mikudagur 5. desember 2007síða 24

24 tíðindi Nr. 236 - 5. desember 2007 Ummæli Orð og myndir: Dávur Winther Leygardagin 1. desember var kirkjan fullsett av langtandi áhoyrarum, bæði úr Norðoyggj­ um, Eysturoy og eisini úr Tórshavn, sum væntaðu sær okkurt serstakt – Eina annarleiðis konsert. Og tað fingu tey í ríkiligt mát. Konsertin var ein adventskon­ sert, og hevur Karlakórið havt slíkar síðani 1993. Sangskráin var sera vakurt uppsett við góðum lýsingum av hvørjum stykki, og eisini vóru sangirnir við á prenti. Tað var fløvandi, at tað er júst sama skrá og hefti, sum verður nýtt til konsertina fyrst í Klaksvík, Tórshavn og síðani eisini í Hall­ grímskirkjuni 15. og 16. desem­ ber. Í hesum liggur fyri mær ein heilsan landanna millum – ein vøkur jólakvøða til og frá teimum serstøku Christianskirkjuni, Vest­ urkirkjuni og Hallgrímskirkjuni. Varðar fyri hvør sín bý. Tá ið eg var ungur, var Karlak­ ór Reykjavíkar mítt tónleikaliga Mekka í sanghøpi. Og tað er enn meira torført at koma burtur frá hesum aðalsetningi eftir konsert­ ina leygardagin í Christianskirkj­ uni. Konsertin nøktaði alla sangtráð. Sameindi ljómurin, broytan í sangstyrki, klangspennið frá teimum djúpu bassunum til teir høgu eyðkendu klingandi tenorarnar, sum bert finnast í Íslandi ­ Hetta saman við sangvali, sum Ave Maria; Agnus Dei, Og halga nátt, Føgur er foldin og Takkarbæn – ja, tá er torført at koma nærri himmiríki á jørð. Tignarligi búnin og kropsburð­ urin á teimum 76 monnunum, saman við frálíka sanginum setti alt í ein serliga hátíðarligan dám – Ja, til eina heilaga stund. Løtan í kirkjuni saman við Karlakórinum var so hátíðarlig, at eftir míni tykki kundi kórið staðið einsamalt. Kanska kundi inn­ gangsbøn, sangur, signing, kunn­ gerðir og útgangsbøn steðgað til eina aðra ferð. Prestur kundi boðið vælkomin og takka fyri. Kórsangurin var allur ein hámes­ sa. So frálíkt og væl sungið, sum er torført at gera eftir. Ein so sæl løta, hvørs fynd og tyngd í kórsangi og boðan er torfør at koma nærri at jólaboðskapinum. Góða advent. Karlakór Reykjavíkar í Christianskirkjuni Vælkendu kallarnir úr Reykjavík vór sum altíð sera góðir