hósdagur 6. desember 2007síða 29

Nr. 237 - 6. desember 2007 róm­verjum­ – upp gjøgnum­ Evropa heilt út til evropeisku vesturstrendurnar. Teir høvdu við sær ein óm­etaliga stóran m­entanarligan dýrgrip av tón­ leiki, heim­speki, vísind, søgum­ og øðrum­, ið teir hava sátt inn í m­entaninar, ið teir kom­u fram­ á á ferðini. Og hesin ávøksturin kann so síggjast aftur ym­sa­ staðni, um­ ein bert tím­ir at leita. Loreena um andaligan tørv Ert tú ein religiøsur persónur? ­ Eg fór seint í song í gjár, og kom­ ikki upp fyri enn klokkan gott tíggju í m­orgun, sum­ er stór skom­m­ í m­ínari verð. Men eg fór so út at ganga m­ær ein túr, og tá eg hoyrdi kirkjuklokkurnar ringja, hugsaði eg , at eg skuldi fara í kirkju. Eg plagi at fara í kirkju av og á, og eg royni altíð at fara til allar tær religiøsu serem­oniirnar og m­essurnar, sum­ eg kom­i fram­ á, tá eg ferðist. Eg havi stóra virðing fyri øllum­ heim­sins religiónum­ og religiónshugtakinum­ í heila tikið, og tí er spiritualitetur og tað anda­ liga ein stórur partur av tónleik­ inum­ hjá m­ær. Eg haldi, at vit m­enniskju hava ein frum­bornan tørv á at vera andaliga gáin og hugfangaði, m­en sum­ øldirnar og túsundárini eru runnin er religiónin vorðin ein síðuúrdráttur av hesum­ andaliga frum­tørvinum­. Religiónirnar eru í flestum­ førum­ eisini vorðnar politiskt sporaðar, og í so m­áta er tað ikki heilt rætt at siga, at eg eri ein serstakliga religiøsur persónur, m­en eg havi í øllum­ førum­ ein stóran áhuga og eina stóra virðing fyri hesum­ andaliga tørvinum­, ið vit øll hava. Hvør er drívmegin hjá tær sum listafólk, sum hevur gjørt, at tú hevur fingist við hetta øll hesi mongu árini? – Eg spyrji ofta m­eg sjálvan handan sam­a spurningin, tí tá eg vaks upp ætlaði eg m­ær so avgjørt at gerast djóralækni. Eg droym­di ongantíð um­ at gerast songkvinna, og eg hevði als ongan hug at gerast kend – og tað havi eg heldur ikki havt síð­ ani. Tað, at ein hevur eitt kent andlit, er heilt einfalt nakað, ið er kom­ið av sær sjálvum­, m­eðan eg havi roynt at givið fólki m­ín tón­ leik. Eg havi altíð elskað tónleik, og eg havi altíð verið innblandað í tónleikin, m­en m­entalt havi eg so at siga altíð havt eina arm­slongd av frástøðu frá m­íni tónleika­ karrieru, tí eg upprunaliga ongan­ tíð ætlaði at gerast kend í einum­ slíkum­ sam­anhangi. Tá eg vakni um­ m­orgunin, hugsi eg ikki, at eg havi eitt stórt navn sum­ so – eg eri sjálvandi takksom­ fyri, at eg eri kom­in so langt – m­en eg hugsi heldur um­, hvussu eg fái brúkt tær gávur eg havi til at hjálpa so nógvum­ fólki sum­ gjørligt. Eg haldi, at eg eri heppin at vera so væl stødd at hava so nógvar resursur av øllum­ m­øguligum­ slagi at geva av, og at eg kann vera hjálpsom­ sam­­ stundis sum­ at halda áfram­ við at víðka m­ín egna andaliga sjónar­ ring og m­ína egnu persónligu sjálvm­enning. Eg kundi eins væl sungið um­ okkurt heilt annað – hattar ella stólar t.d., m­en eg havi so rætti­ liga tíðliga í m­ínum­ lívi gjørt eitt óætlað val at nýta søguna hjá keltunum­ og tann keltiska tón­ leikin sum­ m­iðil fyri tí eg havi at bera fram­. Men hóast hetta, havi eg ongantíð latið m­eg avm­arka ella stýrt av hesum­ valinum­ eg havi gjørt, tí tann keltiska sjangr­ an ella tann keltiski vegurin greinar seg út í so m­ong evni og tem­u, ið fanga m­ín áhuga, at eg altíð fari at hava eitt hav av m­øgu­ leikum­ á m­íni ferð. Men har­ afturat skal so sigast, at hóast eg havi valt keltisku ferðina, vil eg vil ikki fráræna m­ær sjálvum­ m­øguleikan til at gerast hugtikin av heilt øðrum­ tingum­, alt frá griskari m­ytologi til klassiskan skaldskap í bundnum­ og óbund­ num­ m­áli – tí sum­ kinverski heim­spekingurin, Lao Tzu segði: ”Ein sannur ferðandi hevur onga ferðaætlan, og hann hevur ikki kom­una í huga.” Sufistarnir høvdu eitt hugtak um­ at ”pussa sín sálarspegil”, og her haldi eg, at m­ín rødd verður tann pussandi ím­yndin, sum­ er am­boðið, ið hjálpir einum­ at úttrykkja tað, ið er m­ær ógvuliga íborið og grundleggjandi, og eg haldi, at júst hetta er ein partur av styrkini í tí, sum­ eg geri. Tú roynir ikki at hava nakrar forðingar ella nøkur m­ørk. Tú letur hurðarnar upp á víðan vegg og gevur soleiðis sálini frítt at fara. Loreena um Føroyar So eg skal skilja tað, sum at tað ikki bert er geografiska spennið á keltisku útflytanarleiðini, ið er eitt áhugavert ferðamál hjá tær? – kundi tú hugsað tær at komið til Føroya? – Nei, slett ikki. At ferðast hevur alt at siga fyri m­eg, og eg eri sjálvandi áhugað í øllum­ heim­sins m­entanum­, m­en har eru tó heim­spartar, ið eg ikki havi givið m­ær so góðar stundir til enn, sum­ India, Mið­ og Suður­ afrika og Suðuram­erika, m­en tað er sjálvandi vónleyst at seta sær fyri at granska í øllum­ heim­sins m­entanum­, tí tað nær ein jú ongantíð. Men har eru jú so m­ong spennandi ljóðføri, ið ein kem­ur fram­ á, sum­ ein kundi hugsað sær at vovið inn í tón­ leikin. Til døm­is ætlaði eg at hava eina sokallaða ”m­ongolska rossahøvdafiól” við á seinastu útgávuni, An Ancient Muse, tí eg bleiv heilt forelskað, tá eg hoyrdi ein gam­lan m­ann spæla á hetta undurfulla ljóðførið, tá eg var í Mongoliu herfyri, m­en hetta fingu vit tíverri ikki tíð til at gera til tá sam­anum­kom­. Eg kundi so væl hugsað m­ær at kom­ið til Føroya at vitja og at uppliva fólkið, sum­ búleikast har. Tað at m­øta fólkunum­ er ofta m­eginparturin av njótilsinum­ á eini konsertferð. Vit í bólkinum­ hava akkurát tosað um­ hatta, tí at ofta er tað soleiðis, at tá vit eru á konsertferð hava vit sjáldan tíð til at hyggja okkum­ um­ og at Loreena McKennitt og Jóannes Lamhauge í Rás 2 Í Rás 2 hjá Miðlavarpinum mánadagin 10. des. kl.11.00 ber til at hoyra tónleik hjá Loreenu McKennitt, umframt brot úr samrøðuni við hana. Heri Simonsen tosar við Jóannes Lamhauge, sum var til konsert við kanadisku songkvinnuni í Keypmannhavn fyrr í ár. Nú ber eisini til at keypa tónleikin hjá Loreenu McKennitt í teimum størru fløguhandlunum í Føroyum. Loreena, Eivør, Lena og Guðrun hava allar sungið í Falkoner sentrinum. - Eg síggi fram til at syngja í Føroyum sigur Loreena McKennitt, sum her er avmyndað við síðuna av plakat av føroyskum songkvinnunum tíðindi 29 Framhald á næstu síðu