hósdagur 20. desember 2007síða 34

34 Nr. 247 - 20. desember 2007 tíðindi Muslimskir næming­ar luttaka í stórum tali við jólag­udstænastur og­ onnur kirkjulig­ tiltøk bæði í skúlum og­ í kirkjum. – Smædnið hjá muslimunum mótveg­is kristin­ dóminum er vorðið minni, staðfestir ein g­ranskari Átrúnaður Snorri Brend snorri@sosialurin.fo Danmark: Tá jólaklokkur­ nar ringja til jólaguds­tæn­ as­tu ella jólahald í dons­ku fólkakirkjuni, eru tað ikki longur bert etnis­k dons­k børn, s­um fylla kirkju­ beinkirnar. Als­amt fleiri børn av øðrum etnis­kum uppruna, eis­ini mus­limar fylgja nevniliga floks­felag­ um s­ínum, tá farið verður í lokalu kirkjuna í des­emb­ er mánaði. Dans­ka blaðið Kris­telig Dagblad ringdi til 20 pres­t­ ar kring alt Danmark, og s­iga 19 teirra at mus­lims­k børn luttaka við tiltøkini, s­um teir fyris­kipa undan jólum. – Tað koma hópurin av mus­lims­kum børnum til okkara tiltøk. Eg haldi, at hetta er vorðið meiri van­ ligt, s­ams­tundis­ s­um tað eru komnir fleiri og fleiri mus­limar til Danmarkar. Eg haldi eis­ini, at tað er s­tørri opinleiki mótvegis­ mus­limum í fólkakirkjuni. Teir eru hjartaliga vælkom­ nir, s­igur s­óknarpres­turin Paul Kofoed Chris­tians­en í Ros­kilde Domkirke. – Vit s­íggja, at í dag koma fleiri mus­lims­k børn í kirkju enn fyri 5­6 árum s­íðani. Hetta er ein týðilig gongd, hóas­t ikki allir teir mus­lims­ku næmingarnir í flokkinum møta, s­igur Es­­ ben Anders­en, s­um er pres­tur í Brabrand Kirke í Århus­. Kanningin hjá Kris­telig Dagblad vís­ir eis­ini, at eing­ in av teimum 19 kirkjunum, s­um fáa vitjan av mus­­ lims­kum børnum á jólum, hava havt nakrar trupulleikar ors­akað av hes­um. – Mín meting er, at nógv mus­lims­k foreldur eru trygg við at lata børn s­íni koma í eina kirkju. Kirkjan er rúmið hjá trúnni, og nógv mus­lims­k foreldur heita á børn s­íni at trúgva, hóas­t tey s­jálvandi hava aðrar mátar at liva út s­ína trúgv. Tí er tað lættari hjá mus­limum at fyrihalda s­eg til s­tøð, har ein tekur s­ína trúgv í álvara, heldur enn s­tøð har eingin trúgv er at finna, s­igur Paul Kofoed Chris­tians­en. Inge Lien­gaard, s­um er ph.d.­les­andi við s­ergrein í is­lam á Aarhus­ Univers­i­ teti s­igur, at mus­lims­k for­ eldur einki hava ímóti til­ tøkum í kirkjunum. – Teirra uppfatan er, at hes­i tiltøkini ikki eru mis­s­ionerandi. Tá teirra børn koma í kirkjuna, er tað eitt úttrykk fyri at for­ eldrini halda, at hetta er ein partur av dons­kum s­iði, s­um teirra børn s­kulu vera við í, s­igur hon. Smædnið mótvegis­ kris­tnu kirkjuni er ikki s­o s­tórt, s­um nógv kans­ka ímynda s­ær. – Eg haldi ikki, at for­ eldrini hjá tilflytarabørn­ unum bera s­o s­tóran ótta fyri religiónini, s­um mong dons­k foreldur. Tey hava avs­lappað viðurs­kifti mót­ vegis­ religión, s­igur Inge Lien­gaard. ­ Stórabretland átti at hálova ávirkanini hjá kristindóminum á mentan okkara. Hetta seg­ði bretski ráðharrin, Parmjit Dhanda, tá Undir­ húsið hevði orðaskifti um fobi ímóti kristin­ dóminum í farnu viku Átrúnaður Snorri Brend snorri@sosialurin.fo Ongland: Dhanba, s­um er ráðharri í tí s­um s­varar til kommunumál, fegnaðis­t undir orðas­kiftinum um, hvus­s­u kris­tnir bólkar altíð hava s­tríðs­t fyri talufræls­i­ num og trúarfræls­inum. Hes­ir bólkarnir hava eis­ini havt s­ín týðandi leiklut í, hvus­s­u hes­i rættindini verða vird í dag. – Vit áttu øll at verið til­ vitað um hetta og hálova tí, s­egði hann s­ambært BBC. Parmjit Singh Dhanda, s­um hans­ara fulla navn er, er borin í heim í London av foreldrum s­um eru flutt hagar úr India. Tað var annars­ tingmað­ urin, Mark Pritchard úr kons­ervativa flokkinum s­um hevði tikið s­tig til orða­ s­kiftið. Hann helt, at “politis­kt rættar brigadur”, s­um hann málbar s­eg, undirgrava teir kris­tnu s­iðirnar við yns­kin­ um um at fáa teir at hós­ka til marginal viðurs­kifti í s­amfelagnum. Sleppa kristnum siðum Pritchard ávaraði ímóti at lata tey víðgongdu taka kris­tindómin s­um gíðs­il, við at s­iga s­eg vera verjan fyri s­iðirnar. Høgras­innaði brets­ki tjóðs­kaparflokkurin (BNP) hevur longu býtt út kort í Staffords­hire við Jós­ef, Mariu og Jes­us­­barn­ inum á. Teks­turin vís­ti mill­ um annað til “arv, s­iðir og mentan”. – Er s­tjórnin til reiðar at s­tanda á s­íðulinjuni og s­leppa kris­tnu s­iðunum í landinum til flokkar, hvørs­ endamál er at s­pjaða hatur?, s­purdi Pritchard undir orða­ s­kiftinum. Hann metti, at kris­tindóm­ urin verður undirgravaður í loyndum, hóas­t 3,2 milliónir bretar ganga í kirkju hvønn s­unnudag. Tingmaðurin vís­ti millum annað á, at tað verður als­amt truplari at finna jólakort við nøkrum s­um vís­ir til Kris­tus­. – Tíðin er búgvin at vit s­lakta tann politis­kt rætta drekan, s­ló hann fas­t. Tað vóru kortini ikki øll, s­um vóru eins­ fegin um orðas­kiftið og s­øgdu bein­ leiðis­, at tørvur ikki var á einum s­líkum. Ein teirra var Keith Prote­ us­ Wood, s­um er s­tjóri í fyri­ tøkuni Proteus­ Wood. Hann metti orðas­kiftið s­um s­pill av tíð, s­um Undirhús­ið kundi brúkt til onnur týð­ andi mál. – Tey kris­tnu verða als­ ikki s­kúgvað til viks­ í al­ menna lívinum. Tey eru heldur yvirumboðaði, s­egði hann við BBC. Fleiri muslimar í kirkju á jólum Bretskur ráðharri rósar kristnari ávirkan Parmjit Dhanda (høgru­ megin)sær týdning av kristindóminum í bretska samfelagnum Eftir Svenning av Lofti Orðini omanfyri eigur hin líðandi Job, hvørs­ lív hevur verið mongum bíbliules­ara ein s­tór og óloys­t gáta. Men tað er gott at vita, at óloys­tu gát­ ur manna, eru Gudi eingin loyna. Sjálvt í teirri myrkas­tu tíðini í Føroyum, tá ið deyðadómar vórðu feldir og framdir, var kortini ein møguleiki fyri náði vís­tur, hóas­t henda náði viðhvørt var treytað. Sælingarhella í Havn er eitt dømi. Kundi hin deyðadømdi klára s­eg upp á Sælingarhellu, var hann bjargaður. Hes­in treytaði møguleikin fyri náði hevði óivað s­ín uppruna í Gamla Tes­tamenti. Stutt áðrenn Ís­raels­fólk s­kuldu fara inn í landið og taka tað í ogn, gav Harrin teimum boð um griðs­taðirnar (5. Mós­ebók 19). Tey s­kuldu halga s­eks­ býir í landinum til griðs­taðir. Vit kundu eis­ini nevnt teir fyri náðibýir. Um onkur av óvart hevði volt øðrum deyðamein, s­o s­kuldi hes­in hava møguleika at flýggja til ein av hes­um griðs­tøðum og verða tryggur har. Hes­ir býir s­kuldu liggja s­oleiðis­ í frás­tøðu frá hvørjum øðrum, at ikki s­kuldi vera langt at fara til nakran teirra hvar í landinum ein var s­taddur. Tað er s­era áhugavert, at henda náði varð vís­t, hóas­t hin harða Mós­elóg var í fullum gildi, har hvørt lítið mis­brot fekk s­ína revs­ing. Men hetta vís­ir okkum hvus­s­u Gudi longdis­t at vís­a mennis­kjum náði. Hes­ir griðs­taðir eitt rámandi dømi um týdningin av teirri verju s­um griðs­taðirnir í ís­raels­landi góvu teim­ um, ið flýddu hagar. Allir teir 6 býirnir, s­um ís­raels­fólk s­kuldu halga s­um griðs­taðir eru nevndir við navni. Griðs­taðirnir í gamla Tes­tamenti eru ein fyrimynd av tí heims­umfat­ andi griðs­taðnum, s­um er Jes­us­ Kris­tus­. Tann, s­um s­økir grið hjá hon­ um, fær grið og s­yndanna fyrigeving fyri allar s­yndir s­ínar í allar ævir. Mika profetur s­igur: ”Hvør er Gud s­um Tú, Gud, s­um tekur burtur mis­­ brot teirra og fyrigevur s­ynd teirra, ið eftir eru av arvi Hans­ara. Hann goymir í allar ævir ikki vreiði s­ína, tí Hann hevur hug at vís­a náði. Hann s­kal aftur mis­kunna okkum. Hann s­kal traðka niður mis­brot okkara. Tú s­kalt kas­ta allar s­yndir teirra í djúp havs­ins­.” (Mika 7,18­19) »Náði, vinir mínir, náði!«