fríggjadagur 21. desember 2007síða 18

18 Nr. 248 - 21. desember 2007 tíðindi Saman við 40 før­oy­ ing­um var­ Jóg­van Fr­íðr­iks­s­on, bis­kupur­ á vitj­an í Ís­r­ael í heys­t. Hetta var­ ein áhug­aver­d vitj­an og­ s­um g­av hon nóg­v at hug­s­a um. ­ Eg­ var­ alla tíðina g­r­eið­ ur­ yvir­, at Ís­r­ael í dag­ ikki s­var­aði til bar­nadr­eymar­ mínar­. Hetta hevði eg­ g­j­ør­t mær­ klár­t fr­amman­ undan, og­ tí g­j­ør­dis­t fer­ðin í r­oynd og­ ver­u ein s­er­a r­ík upp­ living­, s­ig­ur­ hann. Ser­lig­a minnis­ver­d var­ vitj­anin í føðibýi Jes­us­ar­, Betlehem. Vitjan Snorri Brend snorri@sosialurin.fo Ísrael: - Tá vit hanga stjørn- ur á eitt jólatræ ella hyggja eftir stjørnunum á himmal- hálvinum, so hyggja vit altíð upp í loft. Men tá vit komu til sonevndu Føðikirk- juna í Betlehem at leita eftir teirri serstøku stjørnuni, ja, so máttu vit hyggja niðureft- ir!, greiðir Jógvan frá. Føroyska ferðalagið kom inn í hesa kirkjuna, sum trongdi harðliga til eina ker- liga hond. Umsíðir skuldu tey síggja ta vøkru stjørnuna undir hválvinum. Men soleiðis varð ikki, tí har uppi var eingin Jesus- stjørna at síggja. Hon var hinvegin fest í ein klett í gólvinum. - Sært tú. Stjørnan lýsti frá jørðini og uppeftir, og ikki úr himlinum til jarðar. At eg sjálvur ikki væntaði tað øðrvísi, kann helst ikki beskrivast øðrvísi enn ein arbeiðsskaði!, sigur biskup- ur við brosi á kinn. Sosialurin hevur hitt Jógv- an Fríðriksson til eitt jóla- prát um ferðina sum Ísraels- missiónin skipaði fyri til Heilaga Landið í oktober mánaði í ár. Dreymur ella veruleiki Líka síðani Jógvan var smá- drongur hevur hann havt eitt ynski og ein dreym um at vitja í heilaga landinum. - Tann bíbilski heimurin hevur altíð sagt mær nógv. Eg kennist við landið, býir- nar og søguna heilt frá tí eg var smádrongur. Men ikki fyrrenn nú bar hetta til, greiðir hann frá. At fara til Ísraels ber Jógv- an saman við myndina í heimbygd hansara, Strend- ur: Nógv er broytt í bygdini, síðani hann traðkaði barna- skógvar sína her – fjøran er ikki hin sama, bygdin er vaksin nógv og umstøðurnar broyttar á mangar mátar. Hetta var sama kenslan sum hann hevði, tá hann á fyrsta sinni setti fótin á ísraelska jørð: - Eg var alla tíðina greiður yvir, at Ísrael í dag ikki svar- aði til barnadreymar mínar. Hetta hevði eg gjørt mær klárt frammanundan, og tí gjørdist ferðin í roynd og veru ein sera rík uppliving, slær hann fast. Jógvan leggur kortini dent á, at Genesaret-vatnið framvegis er Genesaret- vatnið og at Kedronar løkur framvegis er Kedronar løk- ur. Hinvegin eru menn ikki heilt samdir um, hvar Gol- gata er. - Júst hetta hevur kortini ikki tann stóra týdningin fyri meg. Tað týdningarmes- ta fyri meg er, at eg gekk á teimum støðunum har Frels- arin hevði gingið. - Hetta var ein sera sterk og ótrúlig uppliving, sigur biskupur. Niðurslitið tá – og nú Eitt var at vitja á støðunum, ið Jógvan kendi úr Bíbliuni. Eitt heilt annað var at hitta fólkið á staðnum, - at standa andlit til andlit bæði við jød- ar og arábar. Tey flestu kristnu hava helst sera positiva uppfatan av Ísrael, men kanska ikki eins positiva uppfatan, ella hava kanska beinleiðis for- dómar, móti palestinum og arábum. Hesar ymisku met- ingarnar fekk føroyska ferðalagið ein gyltan møgu- leika at fáa størri kunnleika um, ein dagin tey vitjaðu í Betlehem. Betlehem er í dag als ikki at meta sum nøkur glæstri- borg, men er hinvegin niður- slitin. Tað er greitt, at her er stórur tørvur á eini dagfør- ing og upprudding. Tey vitj- andi hava jú goldið fyri at koma higar at síggja føðibý- in og kanska fleiri teirra hava eina hugmynd av, at býurin er tann sami í dag sum hann var, tá Jesus trað- kaði sínar barnaskógvar her. - Satt at siga gjørdist eg als ikki vónsvikin av at sígg- ja býin soleiðis. Hetta vísti mær bara enn einaferð – og 2000 ár seinni – at Jesus ikki er ein persónur úr ein- um ævintýrheimi. Heldur hinvegin. - Hetta gjørdist ein sonn prædika fyri meg, at Gud gjørdist menniskja og gav son sín bókstavliga, at liva undir fólksins korum so sum tey vóru tá í tíðini, og Stjørnan lýsti Tveir Harrans tænarar í Heilaga landinum – vinstrumegin Jógvan Fríðriksson biskupur og bygdarmaður hansara, Niels Jacob Nielsen trúboðari ” Her stóðu jødar sum framvegis bíða eftir Messiasi. Her stóðu fólk úr fremmandum londum og við aðrari trúgv enn okkara. Og her stóðu samstundis 40 føroyingar sum fagnaðu hesum sama Messiasi. ” Eg biði bara um, at mín kristna trúgv ongatíð verður innkapslað í ein ævintýrheim ella í eina romansu, men altíð má vera ítøkilig og hava jørðforbindilsi