hósdagur 10. januar 2008síða 20

20 Nr. 7 - 10. januar 2008 Her er ein av myndunum frá stóru realskúlaframsýn­ ing­ini, sum Jórunn Dánjals­ dóttir skipaði fyri í Komm­ unuskúlanum í Havn í summar. Myndin er av einum millumskúlaflokki í Viðarlundini í Havn umleið 1954. Aftasta f.v.: Hendrik Rub­eksen, Thorstein Arg­e, Karl Erik Mortensen, Johan Restorff, Jákup Thomsen, Zacharias Poulsen, Poul Johan Poulsen, Petur Hans Petersen, Jóannes Danielsen og­ Hans Danielsen Næst aftasta f.v.: Ing­i­ b­jørg­ Ísheim, Jutta Joensen, Randi Petersen, Ing­rid Jac­ ob­sen, Kim Lützen, Vag­nar Olsen, Poul Mikael Poulsen Næst fremst f.v.: Tordis Mortensen, Marjun Hansen, Elspa Jacob­sen, Eyðb­jørg­ Joensen og­ Ing­ib­jørg­ Olsen Fremst f.v.: Unnur í Dali, Ing­ib­jørg­ Nolsøe, Sólvá Gunnarsson, Katrin Peter­ sen, Árni Hansen, Hallg­erð Arg­e, Ása Skála og­ Hildur Hansen Myndaeigari: Kinn Magnussen Millum- skúlaflokkur umleið 1954 Á hesum síðum bera vit tíðindi um merkisdagar, so sum rundar føðingardagar, brúdleypsdagar, starvssetanir o.t. nøvn SAMBAND MAgNuS guNNArSSoN MAggi@SoSiAluriN.fo tlf 341800 fAx 341801 Í dag­ er júst eitt ár síðan tú so b­rád­ lig­a varð tikin b­urtur, og­ hettar fær meg­ at hug­sa um, hvussu trupult tú mang­an hevði tað, tá tú vart millum okkum. Góða Karin, tú vaks upp saman við systkjum tínum í einum trúg­vandi heimi undir teimum korum, sum tá vóru. So kom annar veraldarb­ardag­i við tí ávirkan, sum hann førdi við sær, pápi tín sig­ldi undir kríg­num og­ mang­an var tung­t hjá tykkum at vita, at hann sig­ldi vandasjóg­v. Sum tú vaks til, kom eisini sálarlig­a sjúkan hjá tær til sjóndar ­ ein sjúka, sum ikki kundi lekjast og­ sum kom at fylg­ja tær altíð. Her heima var tá ong­in hjálp at b­øta um hjá sálarlig­a sjúkum, og­ sum 19 ára g­omul vart tú fyrstu ferð send til Danmarkar at fáa hjálp. Meg­ minnist sum b­arn, at eg­ átti eina mostur, sum var í Danmark, og­ sum eg­ b­ert kendi frá eini mynd og­ tí, sum mamma mín fortaldi mær, men vit skrivaðu b­røv saman og­ sendu g­ávur til jóla. Tú komst at vera avskorin frá tínum heimlandi og­ tínum kæru. Tað skuldu g­ang­a 8 ár, áðrenn tú komst heim aftur at vitja. Tá kom pápi tín niður og­ tók teg­ heimaftur við sær. Tú kundi hava tað g­ott leing­i, men so b­reyt sjúkan út aftur. Tú komst tí at b­úleikast skiftivís í Danmark og­ í heiminum í Nólsoy, saman við pápa tínum og­ b­eig­g­janum. Tá psykiatr­ isku deildirnar komu her heima, slapst tú frá at fara niður aftur. Tað var g­ott hjá tær at kunna koma á deildirnar her, tá tú hevði tað ring­t, men tú treivst ikki og­ kom skjótt út aftur til heimb­yg­dina. Tú misti mamu tína sum 30 ára g­omul. Og­ seinni tá so eisini pápi tín og­ b­eig­g­in fullu frá, g­jørdist alt trupl­ ari. Tær tíðirnar tú hevði tað g­ott, hevði familjan tað eisini g­ott. Tú kundi vera so skemtilig­ og­ eisini spei­ rekandi, tá lag­ið var g­ott. Tú mintist so væl og­ hava vit mang­an fing­ið eitt g­ott prát. Vit høvdu ein g­óðan dag­ saman við tær á tínum 75 ára føðing­­ ardeg­i ­ ein dag­ur, sum eg­ veit, tú vart sera g­lað fyri. Sum tú g­jørdist eldri, g­jørdist tað torførari hjá tær at klára teg­ í eg­num heimi, men sum tú var sinnislig­a, dug­di tú ikki altíð at síg­g­ja hettar sjálv. Kortini b­að tú ofta um hjálp, tá tú føldi, at lívið var trupult og­ tú ikki orkaði meir og­ lívið g­jørdist ein kampur fyri at vera fræls. Tú vart komin soleiðis fyri í sam­ felag­num, at tú mátti flyta aftur og­ fram millum heimið og­ psykiatrisku deildirnar, av tí at onki verandi pláss var til tín nakrastaðni. Tilveran hjá tær g­jørdist meira og­ meira óverdug­, b­æði fyri teg­ og­ onnur. Ampin av at tú b­úleikaðist einsamøll var nívandi fyri okkum øll. Familjan royndi at standa saman og­ stríðast fyri, at tú skuldi fáa ein verdug­an b­ústað. Vit g­leddust saman við tær, tá hetta eydnaðist. 17. desem­ b­er 2006, kundi tú flyta inn í eitt heim, sum hóskaði til tín, og­ hvar tú hevði fólk um teg­ alt døg­nið. Tú slapst at taka lut í dag­lig­deg­num og­ hettar dámdi tær væl. Øll vóru tey líka g­óð við teg­, og­ tey g­jørdu alt fyri at tú skuldi trívast. Tað g­jørdist so lætt hjá okkum at støkka inn á g­ólvið at vitja teg­. Har var sera heimlig­t at koma, og­ vit g­leddust øll, tú vart g­laðari, enn tú hevði verið long­i. Frælsið fekst tú! 23 dag­ar eftir at tú vart flutt inn, sovnaði tú stillislig­a, ein ug­g­i hjá okkum, sum varaðu av er, at tú vart ikki einsamøll. Hjá tær vóru fólk, tú hevði álit á. Tað vísti seg­, at tú millum jól og­ nýg­g­jár hevði fing­ið staðfest aðra ólekjandi sjúku. Eg­ kundi ynskt at tær untist fleiri dag­ar í hesum nýg­g­ja heimi, men so skuldi ikki verða. Tú ert farin heim til tann Guð, sum tú ong­antíð misti álitið á. Friður verið við minninum um mostur mína, Karin Marie Daniel­ sen. Systurdóttir tín Minningarorð um mostur mína Karen Marie Danielsen fødd 9. mai 1930 · deyð 10. januar 2007 Dagurin 11. januar. Hyginus, deyður umleið ár 142. Valdur pávi í 138, men varð fyrib­eindur, tá ið keisarin Antonius Pius forfylg­di teimum kristnu. Rætting Í b­laðnum í g­jár skrivaðu vit um Hans Marius Deb­ess, ella Skraddar Deb­ess sum hann eisini var nevndur. Í hesum samb­andi komu vit at g­era ein roknifeil. Hann var føddur 5. desemb­er 1888 og­ andaðist 6. mars 1978. Hann var sostatt 89 ára g­amal, tá hann andaðist, og­ ikki 79 sum vit skrivaðu. Vit b­iðja orsaka mistakið. -red. Prógv Kirsten Noomi Danielsen, Trong­isvág­ur, tók próg­v sum Sosialpedag­og­ við Diakonskúlan í Århus tann 8. januar 2008. Gullbrúdleyp Fríg­g­jadag­in 11. januar 2008 hava fv. b­óndahjúnini í Miðstovuni á Viðareiði, Daisy og­ Ásb­jørn Viderø, g­ullb­rúdleyp. Dag­urin verður hildin saman við teimum nærmastu. Internet Sosialur www.sosialurin.fo in