hósdagur 17. januar 2008síða 32
‹ fyrra síða allar 56 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
32
Nr. 12 - 17. januar 2008
tíðindi
- Eg havi latið meg stil-
la upp á fyrsta sinni,
tí eg ynski at verða
røddin hjá teimum
ungu á tingi. Men
hinvegin, verði eg
ikki kløkk, um eg ikki
verðið vald hesaferð,
sigur Sunneva Mohr
úr Lamba, sum er eitt
av valevnunum leygar-
dagin.
ValeVni
Snorri Brend
snorri@sosialurin.fo
Myndir: Jens Kristian Vang
Lamba: - Tit mugu orsaka,
at eg ikki havi tikið jóla-
gardinurnar niður enn. Eg
vænti heilt erliga ikki, at
tað verður fyrrenn eftir val-
ið, sigur 25 ára gamla
Sunneva við einum brosi.
Lamba telist ikki millum
tær stóru bygdirnar og val-
støðini. Her búgva sløk 150
fólk íalt, og hava tey við het-
ta valið eitt valevni úr teirra
egnu bygd.
Trupult er at siga, hvør
flokkur er best umboðaður
í Lamba, tí valt verður í
ítróttarhøllini í Runavík.
Við hetta valið er kortini
ikki óhugsandi, at fleiri fara
at velja Sunnevu sum er
uppstillað fyri Javnaðar-
flokkin.
Hon er ættað hiðani, er
gift við útróðrarmanni, eig-
ur eitt barn og lesur til náms-
frøðing á Læraraskúlanum
í Havn.
Umframt hetta er hon po-
litiskt virkin og hevur sein-
astu vikurnar roynt at gjørt
vart við síni sjónarmið og
uppskot til broytingar.
Tá valið er av, kann tann
vanligi gerandisdagurin byr-
ja aftur, og tær reyðu jóla-
gardinurnar takast niður.
Tann reyði liturin kemur ik-
ki av ongum!
Javnstøða á
mongum økjum
Hóast Sunneva hevur verið
á vali ferðir áður, er hetta
kortini fyrsta ferðin at hon
sjálv stendur fyri vali.
- Eg komi úr eini javnað-
arfamilju, og havi faktiskt
hoyrt um flokkin og politikk
hansara alt mítt lív. Abbi
mín var ein av gomlu ting-
monnunum hjá flokkinum,
Jørgin Thomsen av Skála.
- So tú skilir, at tann polit-
iski áhugin kemur ikki av
ongum, sigur hon við einum
brosi.
At hon nú sjálv er stillað
upp, hevur sínar orsøkir:
Hon ynskir at vera við til at
fáa javnstøðu á tingi, ikki
bert tá talan er um kyn og
vælferð, men eisini í aldurs-
býtinum.
- Eg kann tosa fyri tað
yngra ættarliðið, tí eg haldi
so avgjørt, at eg hugsi øðrví-
si um nógv viðurskifti, enn
hvat t.d. ein eldri maður
ger.
- Mínar hugsjónir kunnu
tí verða at gagni fyri føroys-
ka samfelagið, slær Sunneva
fast.
Kann bara
royna aftur
Tað var kortini ikki einfalt
at fáa Sunnevu sannførda
um, at hon eisini kundi gera
mun á listanum hjá Javnað-
arflokkinum.
Í fyrstuni avvísti hon
blankt
fyrispurninginum
um at gerast valevni. Men
so líðandi kom hon til ta
sannføring, at hon kortini
skuldu taka við áheitanini.
So er bara spurningurin,
hvat veljarin fer at siga leyg-
ardagin.
- Eg veit sjálvandi ikki,
um eg verði vald. Men, um
eg ikki trúgvi uppá meg sjál-
va, hvør skal so?! Nú havi
eg so bjóðað meg fram sum
valevni, tí eg trúgvi at eg
kann gera mun á løgtingi.
- Hinvegin verði ikki
skuffað, um eg ikki verðið
vald hesaferð. Tað eru so
nógv sum stilla upp fleiri
ferðir, áðrenn tey verða
vald, sigur Sunneva við ein-
um brosi. Og hon leggur
aftrat:
- Eydnast tað ikki hesa-
ferð, so kann eg bara royna
aftur næstu ferð!
Eg kann tosa fyri tey ungu
”
Eg kann tosa fyri tað yngra ættarliðið,
tí eg haldi so avgjørt, at eg hugsi øðrvísi
um nógv viðurskifti, enn hvat t.d. ein
eldri maður ger
Sum ung kvinna á bygd er Sunneva greið um, at mong
evnir og viðurskifti liggja hennara hjarta nær og sum
hon ynskir at varpa ljós á, serliga tey bleytu virðini.
Hon hugsar serliga nógv um børn við serligum tørvi,
viðurskiftini hjá teimum eldri, teimum við skerdum
førleika og um støðuna í skúlanum.
- Eg seti kortini ikki alt hetta upp ímóti teimum
hørðu virðunum. Men samfelagið má útbyggjast enn
meiri, eisini á tí sosiala økinum, sigur hon.
Tað munnu kortini vera teir einligu forsyrgjararnir
sum hava hennara stóra áhuga. Teirra umstøður eru
sera vánaligar og har er langt á mál til at teirra viður-
skifti koma í rættlag.
Sunneva hevur sjálv gjørt sær sína hugsan um, hvat
kann gerast fyri at bøta um viðurskifti teirra. Millum
annað skulu hesar kvinnur fáa dupultan lestrarstuðul,
tær skulu fáa lagaligari skattaviðurskifti og betri møgu-
leika at útvega sær egnan bústað.
- So her er nokk at fara í holt við, sigur Sunneva at
enda.
Hørð og bleyt virði
”
Eg veit sjálvandi ikki, um eg verði vald.
Men, um eg ikki trúgvi uppá meg sjálva,
hvør skal so?! Nú havi eg so bjóðað meg
fram sum valevni, tí eg trúgvi at eg kann
gera mun á løgtingi
- Eg kann gera mun á løgtingi, sigur Sunneva Mohr