leygardagur 2. juni 2001síða 14

Nr. 104 - 2. juni 2001 27 gult27 cyan27 magenta27 svart27 Pedagogar til Dagstovnin á Oyri Søkt verður eftir 2 pedagogum til vøggustovuna. Eitt starv er 30,møguliga 40,tímar viku,at byrja 6. august,og eitt starv er 30 tímar viku fyri pedagog í barnsburðarfarloyvi,at byrja 6.august og fyribils til 1. mai 2002. Dagstovnurin er normeraður til 40 børn, sum er uppdeild í 3 bólkar: Stórustova 16 børn 4–7 ár Innistova 10 børn 3–4 ár Vøggustovan 14 børn 0–3 ár Vit eru í náttúruvinarligum umhvørvi við haga og fjøru og leggja stóran dent á at nýta hetta í gerandisdegnum. Størvini verða fyribils lønt sambært sáttmála ímillum Føroya Pedagogfelag og Føroya Lands- stýri í 11/13 lønarflokki. Umsóknir við prógvi og møguligum viðmælum skulu vera stovninum í hendi í seinasta lagi 22. juni 2001. Nærri upplýsingar fáast við at venda sær til leið- aran Rosu Prestá, ella varaleiðaran Sólrún Dam, á tlf. 422552. Dagstovnurin á Oyri 450 Oyri tlf. 422552 - fax 422632 27 gult26 cyan26 magenta26 svart26 26 Sosialurin Nr. 104 - 2. juni 2001 C M Y K 26 Seinastu mongu árini er livi- fóturin hækkaður munandi í Vesturheiminum. Vit hava tað betri – vit gera minni hart, fysiskt arbeið og sáttmála- bundna arbeiðstíðin gerst styttri og styttri. Í manga mátar hevur hetta verið mett sum stór fram- gongd. Vit hava meira pening at keypa fyri, og vit hava longri frí. Hetta er alt samalt rættindi, sum fakfeløgini hava skaffað limum sínum, sum ein part av teimum størri virðum, sum eru skapt i samfeløgu- num. Leingi hava vit øll fegnast um hesa gongd, men nú eru tað alt fleiri sum gera vart við, at alt ikki er so ljósareytt. Mest nýttu orðini í nýggja kjakinum eru útbrunnin starvsfólk. Fleiri fakfeløg vísa á, at hjól- ini nú snurra so skjótt, at fólk ikki megna at fylgja við. Krøvini frá arbeiðsplássunum um effiktivitet, málsetningar sum skulu uppfyllast og so framvegis, eru ov krevjandi. Menniskjan orkar ikki at fylgja við. Seinastu søgurnar her í Dan- mark eru um fólk, sum arbeið í donsku kommunum. Har eru krøvini tils tarvsfólkini so strong, at alt fleiri geva upp fyri tapt. Tey verða fyrst sjúkrameldað og síðan siga tey upp – ella verða uppsøgd. Sum altíð her í landinum eru tað mong, sum eru til reiðar at koma við frágreiðingum um, hví alt hetta hendir. Flestu siga, tá ið tað snýr seg um al- menn starvsfólk, at nýggj krøv um betri tænastu, málsetning- ar, tíðarfreistir v. m. eru sett í verk, uttan at tað almenna hevur sett fólk og pening av til at uppfylla hesi krøv. Fleiri fakfeløg í Danmark: HK, Forbundet af Offentligt Ansatte, Teknisk Landsfor- bund og onnur siga, at ar- beiðsumhvørvið er vorðið ov hart. Starvsfólk líða av strongd, og hevur ein fyrst fingið hesa sjúku í longri tíð, so er næsta stig, at tey eru útbrunnin. Og eru fólk fyrst komin í hesa støðu, so tekur tað langa tíð at koma fyri seg aftur. Ofta skifta fólk arbeiðspláss fyri at heilt at byrja av nýggjum. Orðaskifti um viðurskiftini hjá almennum starvsfólki er frammi júst nú, men sama fyribrigdið hevur rakt privata arbeiðsmarknaðin fyri tíð síð- ani. Fyrst og fremt eru tað fólk, sum hava arbeitt innan KT-vinnuna hava gramt seg um at vera útbrunnin. Tað sum kanska er enn meira óhugna- ligt er, at í hesi vinnu rakar fyribrigdið oftast heilt ung fólk. Júst nú eru fleiri og fleiri, sum halda, at vit eiga at hugsa um at umskipa arbeiðsmarknaðin., Tað nyttar ikki bert at renna skjótari og skjótari, og arbeiða styttri og styttri. Tað kann væl vera, at vit duga at vera effek- tiv, men vit hava eisini tørv á at steðga á – uttan at vit kort- ini onki gera. Við oljuvinnuni í huga, og vit- andi um, hvussu skjótt hjólini snurra í Føroyum, fær tað meg at hugsa um lívið á bygd í Føroyum. Tað kann gott vera, at bilarnir ofta eru smærri, og onkur ikki hevur parabol. Hinvegin hava tey kanska lívskvalitet. Tey eru ikki útbrunnin. Árni Gregersen Bornholm Útbrunnin starvsfólk TELDUBRÆVIÐ Frá: Árni Gregersen, arnigreg@post10.tele.dk Dagur 31.05.01 Til: eirikur@sosialurin.fo Evni: Vikuskifti Í døgunum 10.-13. mai var fimta Norður- atlantiska Kórstevnan í Danmørk hild-in, hesaferð í Keypmann- ahavn – mitt í øllum Grand Prix-hurlivasa- num. Sum alt-ern-ativ til altjóða sangkapp- ingina stóðu sangar- arnir úr útnorði av- gjørt ikki aftanfyri, hvat viðvíkir sang- gleðini, ið strálaði um kapp við vakra vár- veðrið. Luttakandi kórini og einstakling- ar vóru úr Grønlandi, Íslandi og Føroyum. Tað eru føroysk kór í Danmark, ið fyriskipa hesum stevnunum. Hesa ferð var tað Hús- akórið í Keypmannah- avn, ið var vertur og fyriskipari av stevnuni Sjey kór og einstaklingar, 140 sangarar, 2 kórleiðarir og 4 tónleikarar luttóku á stevnuni. Norðuratlantiska Kórstevnan í Danmark er vorðin eitt afturvendandi tiltak á hvørjum ári, og í ár skipaði Húsakórið í Føroy- ahúsinum í Keypmanna- havn fyri stevnuni. Kór- stevnan varð hildin bæði í DGI-býnum, sum liggur við høvuðsjarnbreytarstøð- ina í Keypmannahavn og í høllini á Frederiksberg Rådhus. Í DGI-býnum varð vant, og har búðu fyrst og fremst langfara- fólkini. Fyrstu luttakararnir komu til Keypmannahavn- ar hóskvøldið 10. mai. Kórstevnan byrjaði fríggja- morgun 11. mai, har lut- takararnir kundu velja seg inn á antin ein klassiskan ella ein rútmiskan sang- bólk. Føroyski tónasmiður- in og kórleiðarin, Sunleif Rasmussen, tók sær av tí klassiska kórsanginum, og svenski professarin og kór- leiðarin, Gunnar Eriksson, tók sær av tí meira rútm- iska sanginum, har eisini improvisatiónin fekk ein stóran leiklut og ljóðføri spældu saman við sanginum. Eitt nýtt kórverk var bí- lagt til stevnuna. Tveir ungir, føroyskir listamenn, Tróndur Bogason, tóna- smiður, og yrkjarin, Niels Uni Dam, gjørdu verkið ðq. Tróndur Bogason, sum lesur á Det Kongelige Danske Musikkonserva- torium, og Niels Uni Dam, sum lesur samskifti og heimspeki á RUC, leitaðu sær íblástur til verkið í fólki, mentan og nattúru í teimum trimum londunum í útnorði. Talan er um nýhugsan innan kórsang, og hetta er eitt sera áhuga- vert verk, sum á sín ser- staka hátt knýtir eitt ment- unarligt band ímillum londini í útnorði og Dan- mark. Føroyahúsið á Vester- brogade var karmurin um røkt av luttakarunum, og har vóru allar máltíðirnar serveraðar. Tað var ógvu- liga væl fyriskipað, og Føroyahúsið eigur stóra tøkk uppiborna fyri hetta arbeiðið. Kaffimunnarnir komu trillandi úr Føroyahúsinim oman í DGI-býin, har Ge- org og Bjarki í strálandi hýri skonktu uttandura- kaffi til alt fólkið í støðgu- num, sum vóru væl- signaðar sólskinsløtur. Konsertirnar Fyrsta konsertin varðhildin fríggjakvøldið 11. mai í DGI-býnum, har tey 7 lut- takandi kórini framførdu teirra egnu sangir: Grønl- ændertruppen MIK, Det islandske Kvindekor i København og føroysku kórini Álakórið (Ålborg), Gentubólkurin DRÓS, MPIRI og Húsakórið (Keypmannahavn) og Can- tabile (Tórshavn). Fleiri av áhoyrarunum meintu, at ongantíð áður hevði dygd- in verið á einum so høgum støði. Onnur konsertin varð hildin leygardagin 12. mai í Frederiksberg Ráðhúsi. Her var serliga nógv gjørt burturúr karminum um konsertina. Fyrst kom borgarstjórin í Frederiksberg Kommunu, Mads Lebech, mitt undir venjingini, pyntaður við borgarstjóraketuni, og ynskti øllum luttakarunum at vera hjartaliga vælkom- in til ráðhúsið. Sum kvittan fyri røðu hansara sang Cantabile, sum var á kon- sertferð júst í hesum døg- um og luttók á allari stevn- uni, ógvuliga vakurt sang- in: Tá ið teir sóu landið fyri borgarstjóranum. Konsertin byrjaði við at sjónleikarin við Det kong- elige Teater, Annika Jo- hannessen, ógvuliga vakurt las upp eina tekst, hug- kveikt úr verkinum hjá Trónda Bogasyni og Niels Una Dam. Eisini var ein frásøgu- maður, ið segði áhoyraru- num frá luttakarunum og innihaldinum í konsertini. Tað var Heini Davidsen, ið hevði hesa uppgávu, sum hann framdi uppá ein meistarligan hátt. Konsertin var í trimum pørtum. Fyrst sang bólk- urin hjá Gunnar Eriksson, har teir 4 tónleikararnir, Lisbeth Diers, percussion, Joakim Rolansson, altsax, Mats Eriksson, guitar og Thommy Andersson, k- bas, spældu til sermerktu improvisatiónirnar hja Gunnar Eriksson. Síðan sang bólkurin hjá Sunleif Rasmussen, og at enda frumframførdu allir luttak- ararnir á stevnuni nýggja verkið ðq, ið var sungið á føroyskum, íslendskum og grønlendskum, og harum- framt við einari solorødd á donskum, sungið av kór- leiðaranum fyri Íslendska Kvinnukórinum, Sigga Ey- þórsdóttir. Konsertin var eitt stórt upplivilsi fyri áhoyrarnar. Kórstevnan endaði við einari megnar veitslu, sum varð hildin í Føroyahúsi- num. Vit takka øllum lut- takarunum fyri at vera við til at skapa eina stórfingna stevnu! Nevndin fyri Húsakórinum Sólin skein yvir norðuratlantiskar sangrøddir í Keypmannahavn Gunnar Eriksson venur rútmiskan kórbólk