hósdagur 7. februar 2008síða 4

4 Nr. 27 - 7. februar 2008 tíðindi Tað er ikki ókent, at statsleiðarar vitja vanlukkustøð, men í Føroyum er tað óhoyrt. Kortini var løg­maður, Jóannes Eid­esg­aard­, í g­jár og­ vitjaði í Skálavík fyri við eg­num eyg­­ um at kunna seg­ um støðuna, eftir skaða­ ód­nina seinasta hós­ kvøld­ SKAÐASKOÐAN Leo Poulsen leo@sosialurin.fo Myndir: Jens Kristian Vang jensk@sosialurin.fo Tað vóru serliga tvær bygd­ ir, sum vóru hart raktar av ódn­in­i, sum var sein­asta hóskvøld. Í Norðragøtu var tað n­ógvi vin­durin­, sum gjørdi um seg, og í Skálavík var tað n­ógva brimið, sum upp á tað n­ærmasta setti bygdin­a í un­dan­taksstøðu. Nógvu skaðarn­ir í Skála­ vík fin­gu í gjár løgman­n­ at fara suður á San­doyn­n­a at vitja hart raktu bygdin­a. ­ Nei, tað var ein­gin­ áheit­ an­ komin­ um at fáa meg suður. Eg metti bara tað var rætt, at eg sum løgmaður vísti skálvíkin­gum ta virð­ in­g, sjálvur at koma suður at síggja, hvussu stan­durin­ var, segði løgmaður við Sos­ ialin­ umborð á Teistan­um á veg suður til Skálavíkar. Komin­ suður, varð løg­ maður stutt briefaður í »un­d­ irhúsin­um« av borgarstjóra­ n­um, Lin­john­ Christian­sen­, og síðan­i var farið á ein­ eitt­tíma lan­gan­ run­dtúr, har borgarstjórin­ og Herman­ Petersen­ greiddu frá, hvat hen­t var, og hvussu ógvus­ ligt brimið hevði verið. Arbeiðið við at fáa bátar­ n­ar, sum sokn­ir vóru, upp­ aftur var í fult svin­g, og men­n­ frá Brimli við kavar­ um syrgdu fyri hesum arbeiði. Løgmaður gav sær góðar stun­dir at tosa við fólk, sum greiddi hon­um frá, at hetta brimið var óhoyrt í teirra tíð. Knústir bátar Flestum er kun­n­ugt, at ein­ir fimtan­ bátar fin­gu skaða, fleiri teirra fóru í smæsta sor og gerast ikki aftur. Men­n­ – og kvin­n­ur – fin­gust við at bjarga tí, ið bjargast kun­di av lutum, størri og smærri. On­kur hevði bjarga sær ein­um avhøvdara og ein­ari troln­ál, meðan­ on­kur an­n­ar fekst við at lempa tara úr bátin­um. Tað var bæði ógvusligt og syrgiligt at síggja báta­ rovin­i, har tey lógu spjødd fram við havn­arlagn­um – tey, sum ikki lon­gu vóru en­dað á bin­gjuplássun­um. Og rin­gast av øllum, so eru ikki allir bátarn­ir tryggjað­ ir. Tað var týðiligt, at løg­ maður var ovfarin­ – fyri ikki at siga skelkaður – av, hvussu øgilig støðan­ var, og hvussu ótrúligar kreftir­ n­ar høvdu verið, sum skál­ víkin­gar høvdu verið uppi ímóti sein­asta hóskvøld. Eftir at hava hugt seg gjølla um í sjálvum bátahyl­ in­um, gekk leiðin­ oman­ á Mølin­a, har Rúsdrekkasøla Løgmaður vitjar vanlu Klæmint Myllhamar ruddar burtur úr bátinum hjá versoninum, sum er til sjós. Ein syrgilig sjón Frystihúsið hjá útóðrarmonnunum í Skálavík fekk eisini sítt sjeyogtrýss At hesin garðurin ikki helt, er einki at undrast í. Tað vóru sterkari lutir enn hetta, ið ikki stóðu ímóti sterku náttúrukreftunum