fríggjadagur 23. mai 2008síða 17
‹ fyrra síða allar 80 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 97 • 23. mai 2008
Vikuskifti 17
umborð
At føroyski fiskiskipaflotin í løtuni
liggur í andaleypi, kunnu ikki fleiri
meiningar ikki vera um.
Trupult hevur verið at mannað
línuskipini, og fleiri noyðast
at loysa undirmannað, um tey
yvirhøvur sleppa til fiskiskap.
Nøkur línuskip – tey, sum roynast
drúgvast – eru tó frægari stillaði
við fólki. Flestu línuskip merkja
kortini minkandi áhugan at sigla
og fiska.
Enn hevur lítið verið at hoyrt
um støðuna hjá ísfiskatrolarunum
– ella partrolarunum, sum vit
vanliga rópa teir. Skipini fara
og koma, og líkt er til, at hesi
skip enn hava rímiliga støðuga
manning. Tó man gangast verri
at manna teir ísfiskatrolarar, sum
eru gamlir og ofta liggja, tí ymiskt
er at gera við skipini.
Størstu trupulleikarnir hjá
fiskiskipaflotanum eru hækkandi
oljuprísirnir, lítla toskaveiðan
og óvissan um fólkið, sum skal
manna skipini. Hugsandi er, at
tað eisini hevur havt sína ávirkan
á fiskaprísirnar, at størstu feløg
ini, sum keypa fisk, koyra við
stórum halli.
Tað seinasta, sum er hent, er,
at tey stóru nótaskipini – okkara
flaggskip – eru givin at fiska svart
kjaft, tí tað “loysir” seg betri at
liggja við bryggju.
Á midnátt mikukvøldið góvust
flestu svartkjaftaskip at fiska,
og Felagið Nótaskip segði
orsøkina vera høgu oljuprísirnir,
lækkandi fiskaprísir og lakur
svartkjaftafiskiskapur í løtuni.
Svartkjaftur er lutfalsliga
bíligur fiskur, og tí skulu stórar
nøgdir til, um veiðan skal loysa
seg. Sum skilst, eru eini 15.000
tons eftir av svartkjaftakvotuni,
og ivasamt er, um tað fer at loysa
seg hjá skipunum at fara eftir
teimum.
Seinasta árið er oljuprísurin
hækkaður við góðum tveimum
krónum fyri liturin. Hetta svarar
soleiðis til eina eyka útreiðslu
hjá nótaskipunum, sum í miðal
brenna einar 4 miljónir litrar
um árið, upp á umleið 8 miljónir
krónur.
Samstundis, sum oljuprísurin er
hækkaður, er avreiðingarprísurin
á svartkjafti lækkaður við einum
triðingi. Í fjør var meðal avreiðing
arprísurin 1,25 krónur fyri kilo, og
í seinastuni hava skipini fingið
85 oyru fyri kilo. Hetta merkir, at
tá fiskiskapurin ikki er góður, er
ikki lønandi at fiska svartkjaft til
ídnað.
Í juni mánaði tekur fiskiskapurin
eftir sild og makreli seg vanliga
upp, og tá verður støða tikin til,
um skipini fara á hesa veiði.
Í ísfiskavinnuni vantar toskur
uppi í veiðini, nú toskaveiðan
undir Føroyum seinnu árini hevur
verið vánalig.
Javnan verður víst á, at tað
loysir seg betri at fiska í eitt nú
Noregi og Íslandi enn í Føroyum,
og tað liggur líka sum í luftini,
at tað eru føroysku sáttmálarnir,
sum eru verri enn hinir. Men eitt,
sum javnan verður gloymt í slíkum
framførslum, er nøgdin av toski,
sum havið kring hesi lond ber.
Týdningurin av góðari toska
veiði er ivaleyst nógv størri,
enn mong geva sær far um.
Hetta sást eisini undir og eftir
kreppuárini í Føroyum fyrst í
nítiárunum. Tá toskurin kom aftur,
vendist gongdin, og nú toskurin
aftur er illa fyri, gongur verri hjá
botnfiskaflotanum.
Samlaða norska toskaveiðan
higartil í ár er sløk 120.000 tons.
Til samanburðar kann nevnast, at
toskaveiðan undir Føroyum alt árið
2007 bert var eini 11.000 tons.
Íslendska stjórnin hevur skert
sína toskaveiði í ár úr 190.000
tonsum í 2007 og niður í 130.000
tons í ár.
Vit skulu ongan samanburð
gera, sum byggir á tosk fyri
hvønn fiskimann í hvørjum landi
sær, men bert vísa á, at føroyska
havøkið á ongan hátt ber somu
toskaveiði, sum norskur og íslend
skur sjógvur bera.
Tøl yvir føroysku toskaveiðina
gjøgnum mong ár vísa, at eitt
miðal ár ber føroyski landgrunn
urin umleið 25.000 tons av toski.
Bæði norska og íslendska
toskaveiðan eru størri enn øll
botnfiskaveiðan undir Føroyum
tilsamans.
Fiskiflotin í andaleypi
Meginparturin av rækjuflotanum fór fyri bakka fyri nøkrum árum síðan. Nú liggur ein stórur
partur av djúpvatnsflotanum, samstundis sum flaggskipini í føroyska fiskiskipaflotanum
– nótaskipini – eisini eru givin at fiska svartkjaft, tí tað “loysir” seg betri at liggja
Umborð
Vilmund Jacobsen
blaðmaður
vilmund@sosialurin.fo
Døpur skýggj eru á luftini hjá føroysku fiskiskipavinnuni í løtuni
Mynd: Karstin Vang