hósdagur 5. juni 2008síða 29
‹ fyrra síða allar 56 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 106 - 5. juni 2008
29
Louisa Lamhauge
Myndaevnini skipa framsýn
ingina sundur í vatnrøtt, verti
kal og loddrøtt, horisontal
verk. Tey vatnrøttu myndaevnini
lýsa bygdarlag, ella bert land og
eingi hús, himmal og hav. Ráð
andi liturin í hesum myndum er
hin blái. Tey loddrøttu mynda
evnini eru myndir við bjørgum
og líðum. Tað eru myrkar
myndir, men millum líðirnar
síggjast ljósir glottar.
Kári er á støðugari ferð í sín
um myndamáli. Hansara eyð
kendi abstraktekspressionistiski
málningur er ikki á hesari fram
sýningini, ið sýnir ein listamann,
ið er vorðin alt figurativari.
Náttúran er keldan og drívmegin
í hansara listarliga virki. Hug
birtingar verða til á veg niðan
gjøgnum fjallalíðina, í fleyg
ingarsessinum í bjørgunum, úti á
havinum, á ferð í haganum og
fram við sjóvarmálanum.
Náttúran hevur fastatøkur á
honum og hann á henni. Og
hevur tú verið í hansara atelieri
við floymandi yvirljósi og
bergtakandi útsýni úr stovuni,
fær hetta alt samalt ikki verið
øðrvísi. Hansara málningar er
kátur og álvarsamur fagnaður til
náttúruna. Myndligi framburð
urin eru hugbirtingar av tí
upplivaða og sædda. Við liti,
formi, ljósi og innlivaðari evnis
kenslu verða hugbirtingarnar
settar saman á nýggjum og í
einum persónligum listabúnaði
umskapaðar á løriftinum.
Vármorgun er blágrønur máln
ingur við høgum sjónarringi.
Myndarflatin er bygdur upp í
fláum, ið eru fráskildar við
sólarglæmu. Niðast er grá og
taralitt fjøra við lítlum grønum
slættlendi í vinstra horni, har
tvey fólk eru á veg inn í mynd
ina. Niðri í fjøruni høgrumegin
flúgva hvítir fuglar út úr mynd
ini. Grønligi sjógvurin er stórur
litflati, uppiyvir er hvítur
himmal við lágari sól og gyltum
farra. Tað er silvitni, og vaknaður
er songur vársins.
Størsti málningurin á framsýn
ingini er Vestur í hav 130 x 160
cm., ið eisini er landslagsmynd,
og eru land, himmal og hav bygt
upp á sama hátt sum í Vár
morgun, men huglagið er tigandi
og álvarsamt, hult í tokuljós. Blái
himmalin er døkkur og sam
drigin. Hvít froða skilir aqualitta
havið frá landi, ið hevur eitt vet
av dýpt, har fólk standa og
skoða havið í ein vestan. Niðast í
myndini er fallandi sól lýst við
trimum grábláum rundingum, ið
detta niður á grýtut land við tara
og einstøkum violettum
pensilsstrokum. Einki skin er
latið í málingina, og myndarflatin
er óskærur.
Har myndin er bygd og sjógvur
minnir myndingin í summum
førum um eina flatamynd við
rørslu inn í myndina, har ásko
ðarin sær niður á hús, tún og
skot. Ráðandi liturin í myndu
num við bygdaløgum er hin blái,
ljósið og hinar litirnar avger
árstíðin, ið framburðurin er settur
saman við. Á framsýningini eru
nógvar heystmyndir.
Málningarnir við loddrøttum
myndaevnum eru myrkir, men
verða lýstir upp við ljósrýpum,
blettum og blunkum í bjørtum
litum. ”Heystljós” er loddrættur
málningur í fáum, reinum litum
frá tí myrkasta ultramarine til
hvítar flúgvandi fuglar. Reyðgul
ljósglopp opna myndina og geva
henni størri rúmd, har eru tvey
myndarúm, ið eru fráskild við
breiðum reyðgulum pensils
stroki: eisini her eru fólk á ferð
inn í myndina, annað undan
hinum, í høgra myndarúmi
flúgva tríggir fuglar út frá svarta
berginum og út um mynda
rammuna. Myndingin er nær hjá,
og tú hoyrir fótafet og fuglalát.
Afturvendandi spurningur, ið
listaverkini við fólki og fugli
seta, er: hvar fara vit øll? Tað, ið
eyðkennir hesar myndir, er, at
niðast á myndarflatanum í vinstra
horni eru tvey fólk, og øll eru
tey á ferð, venda áskoðaranum
bakið og fara onkustaðni ikki út
úr myndini, men inn í myndina,
hvagar? Og fuglarnir, ið alla
tíðina eru á flogi: hvar fara teir?
Framsýningin í Listaglugga
num vísir ein listamann, ið er á
ferð á ferð … Eins og hjá
einumhvørjum listafólki og tess
framsýningum, so eru verkini hjá
Kára á hesari framsýningini
ymisk í dygd, men á fram
sýningarvegginum hanga eisini
málningar, ið eru góðir og
neyðugir at síggja.
Hugbirting
Listagluggin
N. Finsensgøta 25
Framsýningin er opin
týsdag – fríggjadag kl. 15.00 – 17.30
leygardag
kl. 11.00 – 14.00
Vármorgun 100 x 140 cm
Olja á lørift
Fríggjadagin 6. juni,
mentanarnáttina
í Havn, letur upp
í Listaglugganum
málningaframsýning
hjá Kára Svensson.
Á framsýningini
eru málningar,
har myndevni og
málingarlag leiða
áskoðaran inn í kend
og ókend rúm
Heystljós 65 x 50 cm
Olja á lørift
mentanarnátt
Eitt av tiltøkunum, sum verða á
skránni mentanarnáttina er
framsýning við barnatekningum
úr realskúlanum í 50unum
teknaðar hjá J. M. Kjeld .
Tekningarnar eru frá fyrst í
50´unum í Færøernes Mellem
og Realskole í Havn, tá tekning
var ein sjálvstøðug lærugrein.
Kjeld hevði serútbúgving í
tekning, teknimetodik og
teknipsykologi, og var lærari við
Realskúlan frá 1935 til hann
doyði í 1965.
Ein næmingur sigur:
Ofta sótu vit og vistu ikki
hvat vit skuldu tekna. Tá kundi
hann siga:”Nú fara vit niður á
botn”, og so skuldu vit siga, hvat
vit sóu fyri okkum, kanska
blekkspruttur, krossfiskar,
skipsvrak, tara o.s.fr., og so fór
fantasiurin í gongd. Vit lærdu at
seta litir saman, tí síggja vit so
nógvar abstraktar tekningar ella
mynstur. Vit lærdu at seta
skuggar á t.d. hús, og at skuggar
høvdu litir o.s.fr. Alt hetta og
meiri afturat, munnu mangir
næmingar hava havt gleði av
seinni í lívinum.
Kjeld rættaði ongantíð
tekningarnar, men kundi
spyrja:”Hví hevur tú gjørt so”, og
so fekk hann svar, og so segði
hann:”Nú skilji eg.”
Hann gekk ofta ímillum
borðini og spurdi, um hann
kundi sleppa at eiga eina tekning,
og so valdu vit honum eina.
Soleiðis er henda samling blivin
til. Valið er sostatt ikki hansara,
men næmingsins.
Kjeld ferðaðist nógv millum
skúlar í Danmark og í Noregi og
hevði fyrilestrar og framsýningar
við hesum tekningum, bæði
einsamallur og saman við øðrum,
og hava hesar tekningarnar
fingið sera gott skodsmál
allastaðni. Millum annað luttóku
tær í europeiskari kapping, sum
peningastovnar skipaðu fyri. Har
vóru lætnar virðislønir og 50
eykavinningar. Har fekk
Realskúlin 10 eykavinningar.
Hesar tekningar komu ikki heim
aftur.
Gamlar tekningar hjá havnarbørnum