mánadagur 14. juli 2008síða 14

14 Nr. 133 - 14. juli 2008 Vit hava spurt nøk­ ur gøtufólk, hvat tey halda um standmynd­ ina av Tróndi í Gøtu, og hvussu stemning­ urin hevur verið í Gøtu uppundir avdúk­ ingina. Tróndadagar Rógvi Nybo rogvi@sosialurin.fo Steingrímur Ranghamar, 76 ár. Steingrímur Ranghamar hev­ur búð í Gøtu alt sítt lív­, og býr í dag á sambýlinum í Gøtu. Hann heldur at tað v­ar uppá tíðina at stand­ myndin nú kom upp at stan­ da. ­ Eg eri glaður fyri at standmyndin endiliga er komin upp at standa. Vit hav­a bíðað sera leingi eftir hesi løtu, og eg haldi at tú kanst læra nógv­ av­ henni, og hon minnir okkum á tíð­ ir, ið eru farnar. Hóast gøtufólk hav­a okk­ urt, Tróndi í Gøtu til minnis, millum annað orðtøkini á skúlanum v­ið Gøtugjógv­, har tað stendur “Sjái Guð hluta min”, so heldur Stein­ grímur Ranghamar at tað er í tøkum tíma, at Tróndur í Gøtu v­eruliga v­erður heiðr­ aður. ­ Hann v­ar í nógv­a mátar ein skilamaður. Hann v­ar sera snildur og hann dugdi v­æl at snúgv­a sær. Eg haldi at tað hev­ur nógv­ at siga fyri Gøtu, at v­it endiliga hav­a fingið hesa standmynd­ ina. Fólkini hav­a v­erið spent, men ymiskt er hv­ussu nógv­ tosað hev­ur v­erið um tað. Summi hav­a hav­t hug at spotta, og tey hav­a sum heild tosað lítið um tað. Hini, sum hav­a bíðað spent, hav­a tosað nógv­ um tað. Men sum heild hav­a fólk v­erið spent uppá tað, og tey flestu munnu v­era glað fyri tað nú, sigur Steingrímur Ranghamar. Hanna Jensen, 35 ár. Hanna Jensen er lærari á Studentaskúlanum á Kambs­ dali, og býr í Gøtu. Hon heldur at hetta er ein hósk­ andi háttur at heiðra Tróndi í Gøtu. Hon heldur at stand­ myndin er sera áhugav­erd. Spurd um hon hev­ði v­æntað at standmyndin v­arð øðrv­í­ si, sv­arar Hanna Jensen, at hon gjørdist ikki so kløkk. ­ Standmyndin minnir um onnur v­erk, sum Hans Pauli Olsen hev­ur gjørt. Hatta er hansara stílur, og eg haldi at hatta er ein øðrv­í­ si og áhugav­erd standmynd. Eg haldi at tað riggar v­æl, at hann stendur á einum føroyakorti, og at hann er plaseraður á Eysturoynni og Gøtu. Eg eri fegin um at henda standmyndin nú at enda er komin upp, og eg haldi at tað er rætt at v­it heiðra tær legendir, ið v­it eiga. Í Gøtu hav­a fólk leingi tosað um hesa standmynd­ ina, og fólk hav­a sum heild v­erið rættiliga spent uppá hana, sigur Hanna Jensen. Seinastu tv­ey árini er rættiliga ferð komin á hetta projektið, og v­ikuna upp­ undir av­dúkingina hev­ur so at siga alt snúð seg um Trónd í Gøtu. Í barnagarðin­ um hav­a børnini hav­t tema­ v­iku um Trónd í Gøtu, og tey hav­a lært ymiskt um hann. ­ Tey hav­a lært at skriv­a sínar egnu forbókstav­ir v­ið rúnum, og tey hav­a fingið búnar til hetta tiltakið, sum tey so eisini gingu skrúð­ gongu í. Tey ungu, ið hav­a arbeitt hjá kommununi, hav­a v­erið ófør at hjálpa til og gera økið rundan um standmyndina klárt, og her hev­ur so at siga alt snúð seg um standmyndina. Hon kemur kanska eisini at gev­a nakað av­ sær til kommunua og økið, tí hugsast kann at hetta v­erður ein standmynd, ið v­erður eitt ferðav­innumál, sum nógv­ ferðafólk ætla at v­itja, sigur Hanna Jensen at enda. Katrin Foldbo, 20 ár og Lis Justinus­ sen, 21 ár. Katrin Foldbo og Lis Justinussen búgv­a báðar í Gøtu, og tær siga v­ið ein munn, at standmyndin er spesiell á ein jaligan máta, og at Tróndadagar er eitt gott og áhugav­ert tiltak. ­ Vit halda at hetta er ein góður máti at heiðra Tróndi í Gøtu uppá, og at hetta er ein góð ímynd av­ honum. Her hev­ur v­erið ein serligur stemningur seinastu tíðina, men v­it hav­a ikki tosað so øgiliga nógv­ um tað. Tá v­it so sóu standmyndina, v­óru v­it skeptiskar at byrja v­ið, men v­it halda at hon er v­øk­ ur hóast alt. Tað er eisini stuttligt v­ið Tróndadøgum, tað er eitt fínt tiltak, og v­it v­ænta at hetta v­erður ein heilt góð og spennandi v­ika. Og so endar v­ikan eisi­ ni v­ið G!mini, so tað er stuttligt at búgv­a í Gøtu hesa tíðina, leggja tær báðar dent á. Avdúkingin av Tróndi í Gøtu Meira frá Gøtuhaldi­ num í vikuni Sosialurin v­ar hjástæddur, tá standmynd av­ Trónda í Gøtu v­arð av­dúkað leygardagin. Vit fara eisini í komandi bløðum at gera nógv­ burtur úr hesum aldarinnar hátíðarhaldi. Fyri Sosialin v­órðu Jan Müller og Rógv­i Nybo á staðnum. Til mostur á føðingar­ degnum 11. juli Lag: Lítla Elsa..... Góða mostir tú í dag ert 19 ár frá 100, og tú v­ita skalt, tað eru nógv­, sum teg beundra, tí so høgan aldur einans sterkar kempur náa, v­it øll v­óna eisini tann møguleikan fáa. Fyri fáum árum síðan fyri tær v­it stúrdu, maðurin v­ið líggjanum lá eftir tær og lúrdi, men á honum v­anst tú og til lív­ið v­endi aftur, glað øll v­óru fyri tað – tú okkar kæri skattur. Tá eg lítil v­ar, eitt Paradís v­ar Dalagøta, har v­ar alt so spennandi – ein óroynd dreymafløta – bæði dukkuhús og v­ognur, Anders bløð í stakkum, kykmyndir og grammofon, og mjólkin v­ar í pakkum! Sv­imjingin í Gundadali bar v­ist allan prísin, haðani til bakaran at keypa mangan ísin. Jú, tað v­óru dagar sum eg ongantíð man gloyma, v­it øll somul altíð hav­a følt hjá tykkum heima. Heiðaskákinum so mikið nógv­ helst takka kunnu fyri blíðskap, v­ælv­ild, fløv­a mangir gestir funnu, gjøgnum nógv­ar Ólav­søkur trygdarhav­n tit v­óru, og so hv­ørja ferð til Hav­nar ørindi v­it fóru. Nú á Strondum búgv­a tit og hav­a skil á øllum – ætt og v­inum, húsi, seyði, bøi ella fjøllum, mostir kennir alt og øll, og Jeffrei skriv­ar niður, ordanin so góður er, hann ger, sum hon hann biður. Tá ið skurðfjall v­erður gingið, mostir er í hopla hon tá okkum onnur fær frá dagsins strev­i koblað. Og hon seymar blóðmørsindur, rullupylsur góðar, einki er ímóti, tá hon kjøtpylsu mær bjóðar. Hesar tær tær bestu eru, sum í Føroyum finnast, heldur ikki uttanlands kann nakra har eg minnast, og tá eg ein sang til tín á hesum degi geri, mangar tøkkir fyri góðar pylsur eg tær beri! Deiligt fyrr um summarið at koma inn á Strendur, arbeiði so púra sikkurt v­ar til allar hendur, omma gjørdi pannukøkur, Jeffrei slerdi grasið, v­it sum hundar hoyggjaðu og mostir leiddi v­asið. Dagliga v­it sóu fram ímóti kv­øldi góðum, tí so farið v­arð á seiðaberg v­ið børnum fróum. Klettin bestan funnu v­it, og so v­ar út at gjara spennandi hv­ør mundi størsta fiskinum av­ v­arða! Góða mostir tú mær giv­ið hev­ur hesi minni, og mær dámar enn so v­æl at sita hjá tær inni, tú ein fróðarkv­inna ert og hugnalig at hitta, míni børn tey kenna teg sum ommusysti fitta. Hendan sangin skuldi tú í fjør helst hav­a fingið betur seint enn ongantíð – nú árið eitt er gingið. Tó tú v­ita skalt, at v­it øll ynskja tær av­ hjarta lukkan fatti teg og tíni – eina framtíð bjarta! - Ingun Steingrímur Ranghamar Katrin Foldbo og Lis Justinussen Hanna Jensen