leygardagur 28. juli 2001síða 5
‹ fyrra síða allar 19 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
8
Nr. 143 - 28. juli 2001
Nr. 143 - 28. juli 2001
9
Sosialurin
Stovnaður: 1927
Ábyrgdarblaðstjóri:
Jan Müller jan@sosialurin.fo
Blaðstjóri:
Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo
Tíðindaleiðari:
Jústinus Eidesgaard justinus@sosialurin.fo
Marknaðardeild: lysing@sosialurin.fo
Jonhard Hammer jonhard@sosialurin.fo
Marjun Dalsgaard marjun@sosialurin.fo
Gudny Langgaard gudny@sosialurin.fo
Blaðfólk:
Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo
Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo
John Johannessen john@sosialurin.fo
Edvard Joensen edvard@sosialurin.fo
Turið Kjølbro turid@sosialurin.fo
Stefan í Skorini stefan@sosialurin.fo
Ítróttur:
Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo
Myndamenn:
Jens Kristian Vang jensk@sosialurin.fo
Álvur Haraldsen alvur@sosialurin.fo
Sosialurin í Norðoyggjum:
Postsmoga 231
Nólsoyar Pálsgøta 1
700 Klaksvík
tel. 458686 fax 458687
e-post: klaksvik@sosialurin.fo
Uppseting/prent:
Uppseting: Hestprent
Prent: Prentmiðstøðin
Útgevari:
Sp/f Sosialurin
Avgreiðsla:
Mán.-frí. 8-16
Argjavegur 26,
Tel. 311820, Fax 314720
Postadressa:
Postboks 76, 110 Tórshavn
E-mail:
post@sosialurin.fo
lysing@sosialurin.fo
lysingartorg@sosialurin.fo
Blaðið verður prentað
mánadag-fríggjadag klokkan 1400
Lýsingar
Freistir:
Tekstlýsingar Størri lýsingar Lýsingartorgið Heilsanir
Týsdagsblaðið Mán.kl. 10
Frí.
kl. 15
Frí.
kl. 12
Frí.
kl. 12
Mikudagsblaðið
Týs. kl. 10
Mán. kl. 15
Mán. kl. 12
Mán. kl. 12
Hósdagsblaðið
Mik. kl. 10
Týs. kl. 15
Týs. kl. 12
Týs. kl. 12
Fríggjadagsblaðið Hós. kl. 10
Mik. kl. 15
Mik. kl. 12
Mik. kl. 12
Leygardagsblaðið Frí. kl. 10
Hós. kl. 15
Hós. kl. 12
Hós. kl. 12
Størri lýsingar, sum nógv arbeiði stendst av, mugu vera inni í góðari tíð og
áðrenn ásettu freistir.
Framíhjápláss má umbiðjast í góðari tíð.
Stødd:
Ein heil síða í Sosialinum er 254 mm breið og 346 mm í hædd. Breiddin á
einum teigi er 39mm og rúmið millum teigarnar er 4mm.
Hóast danska stjórnin noktar fyri, at vit eru ein
tjóð, so ivast eingin føroyingur í, at í dag og í
morgin halda vit tjóðarhátíð okkara. Neyvan
naøkur onnur tjóð hátíðarheldur tjóðardagin so
merkisvert, sum vit føroyingar gera tað.
Meðan aðrar tjóðir halda ein grundlógardag ella
ein frælsisdag, halda vit dagin til minnis um deyða
Ólavs hin Heilaga. Hesa náttina vaktu norðbúgvar
– Ólavs Vøka – men nú eru tað bara føroyingar og
eitt sløð av norðmonnum sum hátíðarhalda ólav-
søku.
Ólavsøkan sigur tí nakað um, at føroyingar eru
siðbundnir. Tað sigur okkum nakað um, at vit eru
ein menta tjóð og ólavsøkan sigur okkum sanniliga
eisini nakað um samleika føroyinga. Hesa hátíð
eru vit øll føroyingar, so tað stendur eftir. Ja,
mangur útlendingur skilir tað ikki, at til hesa hátíð
stevnir meiri enn annar hvør føroyingur til høvuðs-
staðin, og kanska ein fjórðingur er í tjóðarbúna
okkara.
Men ólavsøkan er sanniliga eisini nakað av eini
andsøgn. Samstundis sum hon er nakað av tí mest
hátíðarliga, vit kunnu hugsa okkum, so er hon
sannliga eisini ein veitsla við slíkum háttalagi, at
vit ofta hava hug at venda bakið. Í so nógv rennur
niður um hjá summum, men seinastu ólavsøkurnar
benda kanska á, at føroyingar eru vorðnir meiri
“vaksnir” seinastu árini.
Tjóðarhátíðiner tíbetur ikki bara ein hátíð við tí
politiska og kirkjuliga. Hon er sanniliga ein ment-
annarstevna og ítróttarstevna, so tað rungar eftir í.
Og tað er alt hetta – kappróður, møtini, fótbóltur,
tombola, setanin, skrúðgongan, guðstænastan og
løgtingssetanin – sum ger ólavsøkuna til nakað
heilt serligt.
Men nógv – serliga foreldur – hava ampa, tí ólav-
søkan kostar eisini. Krøvini eru stór, og felags-
skapir dúva jú eisini uppá at fáa pening til
felagsarbeiðið. Tað er í finasta lagi, men tað skerst
ikki burtur, at sumt kenst í so handilsligt. So nógv
sum møguligt skal fáast burturúr teimum neyðars
børnum. Á hesum øki átti felagsskapr heldur lagt
dent á, at børnini og tey ungu fingu eina uppliving
burturúr.
Hóast alt – ein hátíð, sum vit kunnu vera fegin um.
Góða ólavsøku øll somul!
DAGSINS MEINING
Sosialurin
Tjóðarhátíðin
VIÐMERKINGAR
Tormóður Stórá,
lækni
Hoyrdi herfyri í Útvarp-
inum um hugtakið ”minnis-
veik”, í sambandi við, at
ætlanin var at byggja hús til
hesi í Havn og at felag
skuldi stovnast fyri minnis-
veik. Tað bleiv eisini út-
greinað, at minnisveik var
tað sama sum ”dement ella
senil dement” fólk, og
áðurnevnda
felag
skal
arbeiða fyri at bøta um
korini hjá hesum. Alt gott
um tað ! Tað sum eg hefti
meg við, var sjálvt orðið
”minnisveik”, sum eg ikki
havi hoyrt áður í hesum
týdninginum og sum allar-
helst er nýtt.
Haldi tó ikki, at hetta
orðið á nakran hátt er
nøktandi at lýsa tilstandin
”demens”. Tað er rætt, at
minnið er ein týðandi part-
ur av demensi, og serliga
hetta at minnið viknar í
stóran mun hjá fólki, sum
frammanundan vóru púra
frísk. Sostatt hevði orðið
”minnisviknað” verið nak-
að betri, men heldur ikki
nøktandi.
Sjálvt orðið ”demens”
kemur úr latíni, samansett
av de + mens. ”Mens”
merkir sinnið, og ”de”
merkir frá (burturi frá).
Danska beinleiðis merk-
ingin er ”afsindig” , sum í
føroyskari merking er at
vera ”ørur” ella ”vitleysur”.
Í donsk-føroysku orðabók-
ini verður ”dement” kalla’
”sálarliga viknað”, sum í
grundini er rættuliga nøkt-
andi fyri tey tekin sum
demensur umfatar.
Tað er nevniliga ikki nóg
mikið, at ein hevur vánaligt
ella viknað minni, til at
geva sjúkuavgerðina ”de-
mens”. Flestu eldri fólk
kunnu greiða frá, at minni
teirra er viknað, men tey
eru ikki dement fyri tað.
Skal sjúkuavgrðin de-
mensur takast, so er neyð-
ugt, at ein, umframt at vera
minnisviknaður, eisini hev-
ur onnur tekin um sálarliga
viknan. Tað kann snúgva
seg um t.d. trupulleikar at
læra nakað nýtt, umfatandi
trupulleikar við sjálvum
hugsingarháttinum, mangl-
andi evni til at abstrahera,
talutrupulleikar,
viknaði
evni til at skyna á og taka
sær av sær sjálvum, og
eisini kensluligar broyting-
ar henda. Tað fer eisini
fram ein broyting í sjálvari
persónligheitini (muruni),
sum ger at tann dementi í
atferð síni ikki er til at
kenna aftur. Júst hesi
seinast nevndu tekin eru
tey, sum hjá teimum av-
varðandi kennast svárast og
sum gera at tann sjúki
tørvar serliga nógva hjálp.
Tí er heitið ”minnisveik”
ikki serliga nøktandi, tí tað
bara lýsir ein brotpart av
teimum trupulleikum, sum
eru. Hugtakið úr orða-
bókini ”sálarliga viknað”
ella
“sálarviknað”
ella
kanska orðið ”sinnisvikn-
að” eru avgjørt meira lýs-
andi, um vit skulu hava eitt
føroyskt orð fyri demens.
Í sama viðfangi kann
kanska vera hóskandi at
vísa á, at ”demensur” sum
so ikki er ein sjúka, men
nøkur tekin um, at ein er
sjúkur. Tað finnast fleiri
enn 100 sjúkur, sum kunnu
gera at eitt fólk verður
dement. Summar av hesum
sjúkum kann ein sum so
ikki gera nakað við, men
hildið verður, at um 10-15
% av teimum, sum hava
demenstekin, hava sjúkur,
sum kunnu viðgerast so at
tey ikki longur eru dement.
Tað er tí, at tað er so
umráðandi, at fólk, sum
hava tekin til demens,
verða nærri kannaði. Tað er
eisini umráðandi at hava í
huga, at demensur ikki er
ein náttúrligur partur av
teimum broytingum, sum
koma við aldrinum. Tí er
eisini hugtakið ”senil de-
ment” burturvið og eigur
ikki at verða brúkt longur,
tí hetta sigur, at ein er
dementur av elli (”senium”
út latíni merkir ”elli”). Tað
er rætt, at tey flestu de-
mentu eru gomul, men tey
flestu gomlu eru ikki de-
ment. Fleiri av sjúkunum,
sum elva til demens, eru
serliga at finna hjá eldri
fólki, men ein kann gerast
dementur á ungum árum
eisini. Tað var fyrr vanligt
(men skeivt) at uppfata
demens sum eitt náttúrligt
ellistekin, og tí eru tað
framvegis alt ov mong, sum
hava demens tekin, sum
ongantíð verða kannaði,
men bara fáa at vita, at tað
hevur nakaði við aldurin at
gera.
Tað er tí kærkomið, at
fólk taka seg saman til at
bøta um korini hjá teim
dementu
og
økja
um
almannavitanina um de-
mens, men haldi vit skulu
nýta eitt meiri nøktandi orð
enn ”minnisveik”, um vit
ikki skulu kalla tað de-
mens.
Minnisveik?
Heilsufrøðiliga
starvstovan ávarar
ímóti at stoyta heita
saft ella annan heitan
løg í plasfløskur
ÁVARING
red
Tað er ikki ráðiligt at stoyta
nýgjørda saft frá berunum,
tú hevur heintað av berja-
runninum, í plasfløskur.
Heilsufrøðiliga Starvs-
stovan ávarar í tíðindaskrivi
ímóti hesum, tí at vandi er
fyri, at vandamikil evni úr
plastinum, fløskan er gjørd
av, koma út í saftina.
– Sodavatnsfløskur úr
plasti eru ikki egnaðar til
heita saft ella aðrar heitar
drykkir. Tí eigur heit saft
og súltutoy at verða latin í
glasfløskur, boðar Heilsu-
frøðiliga Starvstovan frá.
Vandamikið at stoyta heitt í plast
C
M
Y
K
9
8