mánadagur 11. august 2008síða 42

42 Nr. 151 - 11. august 2008 tíðindi Hóast tey ongantíð komu ordiliga út um pallkantin, so borðreiddu dons­ ku Alphabeat við eini spennandi og dygdargóðari popp­ veitslu SUMMAR­FESTIVALUR­ Petur Háberg petur@sosialurin.fo Tey flestu minnast lagnuna hjá Summar Festivalinum í fjør. Alt fekk ein bráðan enda, tá ið eitt ódnarveður tók alt við sær á flog og elv­ di til stórar skaðar. Í ár var veðrið gott bæði hósdagin og fríggjadagin, og alt gekk sum ætlað. Men veðurforsøgnirnar fyri leyg­ ardagin vóru ikki góðar, og tí varð valt at binda um heil­ an fingur. Tíðliga seinna­ partin varð nýggj skrá kunn­ gjørd, og ein av broytingu­ num var, at framførslan hjá Alphabeat varð framskunda frá klokkan hálvgun tólv um kvøldið til klokkan fimm seinnapart. Eftir eina stutta innleiðing frá Sjúrða Skaale, ið annars dugdi væl at vera vertur á Stóra Palli, komu tey seks ungu fólkini á pall. Og ein fann skjótt út av, hví danska sekstettin hevur tikið enska tónleikaheimin við stormi. Bit ella tannleyst? Poppur er ofta eitt sindur tryggur og lættur at lesa av. Tær nýtist bara at hoyra fyrstu regluna í einum niður­ lagi, og tú dugir restina. Sum ein partur av Horton­ sagaðini. Og soleiðis var tað til dømis við framførsl­ uni hjá Melanie C fríggja­ kvøldið. Framførslan var góð, men einki serliga spennandi. Løgini vóru eft­ ir bókini og álík løgum, ið ein hevur hoyrt fyrr. Alphabeat spælir eisini popp, men við biti. Hóast løgini eru lurtaravinarlig, so hava tey ein kant og eru kryddað við áhugaverdum elementum. Ljóðið er teirra egna, og tú hoyrir við eitt, at talan er um Alphabeat. Tað er ikki slóðbrótandi, men teirra egna. Innaftur við 80’unum Tí var tað ein fragd at stan­ da á Vágsbøi leygardagin og lurta. Umframt hittini 'Boyfriend', 'Fascination' og '10.000 Nights of Thunder' vóru eisini fleiri onnur góð og sterk løg, ið ikki stóðu aftanfyri hesi trý. Serliga løgini 'Go Go' og 'Rubber­ boots', ið vórðu míni hædd­ arpunkt. Tónleikurin kann lýsast sum melodiskur poppur við íblástri úr 80’unum. Onkun­ tíð leiddu tey tankarnar til 80’ara funk­bólkin Level 42, onkuntíð til okkurt gamalt hjá Depeche Mode. Men allatíð var tíð í einum nútímans og uppdateraðum hami. Tónlistarliga kann eg ikki seta fingurin á nakað stórvegis. Knirkandi samskifti Ungu silkeborgensararnir, ið øll eru í tjúgunum, høvdu yvirskot og sóu út til at hug­ na sær. Serliga forsangarin, Anders NG, dansaði sum eitt ótt á pallinum og slegði so hart á sína tamburin, at man skuldi trúð, hon hevði gjørt honum okkurt. Men allíkavæl komu tey ongantíð út um pallkantin, so at siga. Føroyingar eru kanska ikki nemmasta fólka­ slag at hava við at gera á júst hesum økinum, men tað er gjørt fyrr, og fleiri onnur nøvn á ársins festivali høvdu gott tak á áhoyrara­ fjøldini. Júst hvat manglaði, er torført at siga. Kanska var tað ov tíðliga á degnum. Kanska var pallurin ov langt frá áhoyrarfjøldini. Kanska dugdu tey ikki við føroysku áhoyrarafjøldini (ella umvent!). Men talan var ongantíð um ta stóru synergi’ina. Men fyri mítt viðkomandi bilti hetta ikki. Eg var kom­ in fyri at lurta eftir tónleiki. Ikki til ein fyrilestur ella parterapi, men til eina kon­ sert. Og tað fekk eg eisini – eina av teimum heilt góðu! At føroyingar vak­ na um náttina sást týðiliga í fríggja­ náttina, tá ið Páll Finn­ ur Páll endaðu festi­ valdagin. So at siga øll sungu við, tá ið fúlu sangirnir rungaðu út í náttina SUMMAR­FESTIVALUR­ Petur Háberg petur@sosialurin.fo Linda Andrews nevndi á pallinum ígjár, at tað var eitt sindur súrt, at tað ikki var fyrr enn nakrar øl vórðu kom­ nar niðurum og tað var vorð­ ið myrkt, at føroyingar slóu seg leysar. Um tað er so, veit eg ikki, men í nátt var hýrurin í toppi, tá ið Páll Finnur Páll spældu fyri einum nærum fullum FLAGS­tjaldi. Løgini hjá PFP eru løtt. Melodiirnir fangandi. Tekstir­ nir fúlir. Hesi eru nøkur av tingunum, ið gjørdu, at næst­ an hvørt einasta menniskja í FLAGS­tjaldinum sang við til sangir sum ´Mín russiski vinur´, ´Herbergið´, ´Dýr tíð´, ´Havsins ríki´ og ´Við­ urkenning´. Og í væl meiri enn ein tíma sungu fólk við, meðan onnur dansaðu. At enda, tá ið bólkurin varð klappaður upp aftur, bjóðaðu teir Faroe 5 á pallin, har tær hjálptu Finnuri og Páll Odduri at syngja ´Her­ bergið´. Frískt trekk. Beint áðrenn fýratíðina varð síðsti tónin spældur, og farið varð út í dimmalætting­ ina. Donsk poppveitsla við biti Angela og Hannibal spældu seg aftur leygardagin í hjørt­ uni hjá børnunum, tá figurarnir, vit kenna frá sjónvarpinum, framførdu á Torginum SUMMAR­FESTIVALUR­ Uni Holm Johannesen uni@sosialurin.fo Børnini elska Angelu og Hannibal. Tað var aftur stað­ fest í Klaksvík leygardagin, tá hesi framførdu á Torg­ inum. Tað var stuttligt at síggja, hvussu børnini livdu seg inn í leikin. Kúllurin Hannibal royndi fleiri ferðir at snýta Angelu, men hvørja ferð talaðu børnini at og avdúkaðu Hannibal. Leikurin riggaði væl, og áhoyrararnir kendu seg sum ein part av framførsluni. Tey settu í heilum spurn­ ingar til børnini, umframt, at ein genta slapp upp á pallin, har hon skuldi ganda hárið hjá Hannibal. Børn hava veruliga tikið Angelu og Hannibal til sín, eingin ivi um tað. Børnini elska Angelu og Hannibal Fúla sangløtan Ljóðið er teirra eg­na, og­ tú hoyrir við eitt, at talan er um Alphabeat. Tað er ikki slóðbrótandi, men teirra eg­na