mánadagur 18. august 2008síða 6

6 tíðindi Nr. 156 - 18. august 2008 Skúlagongd Orð&myndir: Snorri Brend snorri@sosialurin.fo Húsar: Klokkan er ikki meiri enn farin stórt av hálvg­um níg­g­ju, tá teir fyrstu næming­arnir koma inn í einastu stovuna her í Húsa skúla. Tveir smádreing­ir kag­a innar, og­ spyrja um lærarin er komin aftur. Teir hava helst ikki g­áað um klokk­ una, men vóru í aðrar mátar fyrireikaðir og­ spentir uppá fyrsta skúladag­ eftir summ­ arsteðg­in. Teir høvdu, fyri løtu síð­ ani, sæð lærara teirra, Sáru Mikladal fara út úr skúl­ anum eini ørindi, men vildu bara kanna eftir, um teir skuldu koma inn nú, ella um teir kundu spæla uttan­ dura eina løtu aftrat. Nei, tað er g­óð tíð enn til næming­arnir skulu møta. Skjótir fóru teir til dørs aftur. Tað g­ekk ikki long­ løta aftrat, fyrrenn málag­eipan hoyrast í g­ong­ini. Hesaferð eru tað tvey foreldur, sum koma við yng­sta næming­i teirra, og­ sum í dag­ fer und­ ir skúlatíðina – hvat hon so man fara at menna seg­ til. Í g­ong­dini dag­ar nú ein smág­enta fram. Hárið er purlut, klæðini eru rein og­ fín, og­ á ryg­g­inum ber hon eina skúlatasku, ið til høvið er keypt heilt úti í Runavík. Nú byrjar álvarin í henn­ ara barnalívi, og­ nú verða tað teir tríg­g­ir lærararnir við skúlan sum fara at fáa eitt avg­erandi orð at sig­a og­ læra. Júst hetta tykist kortini ikki nerva ta ung­u og­ lívs­ frísku Rebekku. Stillislig­a setir hon seg­ undir liðini á Ásu á fremsta beinki, vinstrumeg­in læraran. ­ Tað er g­ott at hava eina g­entu at spæla við, sig­ur Rebekka. Alt hetta við spælinum má kortini bíða til í morg­in. Hesin skúladag­urin verður stuttur og­ konsentreraður, neyvan stórt long­ur enn ein tími. Telefonboð Tað hevur verið spenning­ur í luftini hesar seinastu dag­­ arnar á Húsum. Teir níg­g­ju næming­arnir í Húsa skúla hava verulig­a sæð fram til henda mánadag­in 18. aug­­ ust. Eftir eina drúg­va summar­ feriu rann dag­urin umsíður upp, tá skúlag­ong­din skuldi byrja aftur: Nú skal skil koma á g­erandisdag­in, song­­ artíðin fáast uppá pláss og­ skúlin g­erast hann, ið fær størstu tíðina í g­erandis­ deg­num. Í bløðum og­ útvarpi hava lýsing­ar hesa seinastu tíðina verið at hoyrt frá teimum ymisku og­ størru skúlunum um, nær næming­arnir í teimum ymisku flokkunum skuldu møta aftur. Lítil ivi man hava verið um, at børn og­ foreldur teirra hava sitið við spenn­ ing­i frammanfyri útvarps­ tólið og­ lurtað eftir, nær teirra skúli skuldi byrja. Soleiðis var kortini ikki á Húsum, tí her sótu børnini ístaðin og­ bíðaðu eftir at telefonin skuldi ring­ja heima við hús. Her á Kalsoynni eru um­ støðurnar av heilt øðrum slag­i enn í einum av størru býunum ella byg­dunum kring­ landið: Her er talan um ein lítlan byg­darskúla, næming­arnir eru fáir og­ øll vita tí, hvør fer í skúla og­ hvør eig­ur hvønn. Hjá Sáru Mikladal var tí ikki neyðug­t at g­era annað, enn at ring­ja boðini runt. So vistu øll, nær skúlin skuldi byrja. Boðini ljóðaðu nøkur­ lunda soleiðis: “Skúla­ g­ong­din byrjar aftur mána­ morg­unin. Allir teir 9 næm­ ing­arnir møta klokkan 9!” Lærarin kann skúlatingini Í g­óðveðrinum í morg­un møttu so allir tann káti skúlaung­dómurin á Húsum til sín fyrsta skúladag­ í byg­darskúlanum frá 1888. Veðrið var av tí allar fag­r­ asta, og­ tað var tí neyvan uttan orsøk at hug­sanin hjá næming­unum eisini var vend ímóti fótbóltsvøllinum beint við skúlan. Ein slíkur dag­ur má ikki fara aftur við borðinum uttan nøkur skot á g­røna undirlag­num. Alt meðan hug­sanin leitar oman á vøllin, kemur Sára inn í skúlastovuna og­ brýtur líkasum hesa hug­san av, tí nú skal álvarin á tímatalv­ una. Fyrsti skúladag­ur er nú einaferð fyrsti skúladag­ur. Teir sjey dreing­irnir hava brúkt hesa løtuna at g­era sínar viðmerking­ar til tað at fara í skúla. Onkur teirra g­leðir seg­ at byrja aftur, með­ an onkur annar – tja, hatar skúlan og­ heldur tað ikki vera “skeg­” at byrja aftur. Orsøkin til at tað ikki er skeg­ at fara í skúla er hin einfalda, at tað er bara ikki skeg­! Teir eru eisini vitandi um, Gott at man Framhaldsdeild á Húsum Skúlin á Húsum er skipaður soleiðis, at tilboð er til næming­arnar frá 1. flokki og­ allan veg­in upp til og­ við 9. flokk. Tað seinasta skúlaárið kunnu børnini taka í næsta stórbýi, Klaksvík. Hóast skúlin hevur síni 120 ár á baki stendur hann einki aftanfyri aðrar skúlar í útg­erð og­ lærdómi. Við so fáum næming­um ber betur til hjá lærarunum at veita hvørjum einstøkum næming­i júst ta undir­ vísing­ina, sum teimum er tørvur á. Gong­din og­ royndirnar hjá næming­unum og­ lærarum teirra vísa, at teir, tá á stendur, standa einki aftanfyri skúlafelag­ar sínar í teimum størru framhaldsdeildun­ um. Í skúlanum er eing­in næming­ur í 2. og­ 6. flokki, tríg­g­ir næm­ ing­ar í 5. flokki og­ ein næming­ur í 1., 3., 4., 7., 8. og­ 9. flokki. 646 næmingar fyrstu ferð í skúla Sambært einum yvirliti frá Mentamálaráðnum fara 646 næming­ar í 1. flokk í ár. Av hesum var Rebekka Syderbø á Húsum ein teirra. Av øðrum skúlum kring­ landið, har bert ein næming­ur fer í 1. flokk er talan um hesar: Mykines, Kunoy, Leyvar/Válir, Tjørnuvík (myndin), Húsavík/Dalur, Skálavík, Fámjin og­ Hov. Í Hesti, Kirkju/ Hattarvík, Sandvík, Funning­sfirði, Mikladali/Trøllanesi, Haraldsundi og­ í Haldórsvík fer eing­in næming­ur í 1. flokk í ár. - Mær dámar best teldur, sigur nýggi næmingurin í Húsa skúla, Rebekka Syderbø Fyrrapartin byrjaði skúlagongdin aftur í Húsa/ Syðradals skúla. Millum næmingarnar í skúlanum er Rebekka Syderbø, sum tey komandi árini fer at bera heitið skúlanæmingur. – Eg eri spent at byrja í skúlanum, sigur Rebekka, sum er einasti næmingurin í 1. flokki Benjamin og Pætur hava okkurt at spyrja um viðvíkjandi tímatalvuni, og svarar Sára Mikladal spurningum teirra