týsdagur 19. august 2008síða 17

Nr. 157 - 19. august 2008 17 Andlát og jarðarferðir Kistan við Jóanes Mikk­ elsen, vanliga nevnd­ur Jóa, úr Syðrugøtu, kem­ ur í Gøtu kirkju týsd­agin uml. kl. 15. Jarðarferðin verður mikud­agin klokk­ an 14. Tey ið vilja minn­ ast Jóa kunnu lata eina peningagávu til Gøtu kirkju, konto í peninga­ stovnunum. Herdis Katrin Debes, fød­d­ Vestergaard­, í Sumba, and­aðist á Rík­ issjúkrahúsinum, sunnu­ d­agin, 45 ára gomul. Turið Sólbjørg Olsen í Søldarfirði, d­óttir Sonju og Pid­d­a, and­aðist leyg­ arkvøld­ið 19 ára gomul. Kistan fer úr heiminum í kirkjuna týsd­agin kl. 18. Jarðarferðin verður úr Glyvra kirkju mikud­agin kl. 14. Tey ið ynskja at minnast Turið kunnu lata Barnad­eild­ini og Reiðrinum eina gávu, konta í Føroya Banka. Jana Vinnersted, í Slags­ lunde, fød­d­ Ørvarod­d­ av Sand­i, and­aðist 18. august, 59 ára gomul. Andlát og jarðarferðir Tøkk Hjartaliga takka vit øllum, sum sýndu samkenslu, tá ið systir okkara Jana Johannesen Skála andaðist og varð jarðað. Tøkk til Frits Thomsen og Jónsvein Bech, prest, fyri góð orð í Sambýlinum og í kirkjuni. Hjartans tøkk til starvsfólk í Eldrasambýlinum á Skála fyri góða røkt og umsorgan. Tøkk fyri blómur, kransar og peningagávur til Sambýlið. Tøkk fyri hjálp í sambandi við jarðarferðina og til tykkum mongu, sum fylgdu Janu til hennara seinasta hvíldarstað. Familjunnar vegna Erhard, Hjalmar og Gretha Tað er so sjáld­an, at fólk fylla meira enn 100 ár, at tað eigur at vera umrøtt, tá ið tað hend­ir. Men hetta hend­i í gjár 18. august, tá ið Óskar Jensen fylti 102 ár. Hóast hann ”bert” er hálvur føroyingur skal hann fáa eina heilsan frá okkum. Søgan hansara er í stuttum, at pápin Jens Fred­rik Jensen var úr Skopun. Hann var sonur Janus hjá Dímunar Jóannes. Hann er tískil í ætt við Jens í Dali, sum vit umrød­d­u seinast í røðini Hend­ur ið Sleptu og við Margretu, gift við Georg Lind­enskov, sum vit umrøða nú hósd­agin. Vit hava havt og fara at hava aðrar greinir um hesa stóru ætt. Eina ferð Jens Fred­erik við skipi kemur inn á Ísafjørðin, hittir hann gentu haðani. Tey giftast og fáa 9 børn. So d­oyr mamman. Pápin veit sær ikki onnur ráð enn at lata fimm av børnunum fara til Føroyar at vera. Eitt av hesum børnum var Oskar. Hann kom saman við beiggja sínum Napo­ leon at vera hjá Sigmund­i á Argjum í Dr. Jac­obsensgøtu. Men seinni kom hann til Julianna og Tummas Askham, sum búðu við Land­avegin. Heima hjá Askham kom hann at vera sum ein av familjuni. Tað verður hann enn roknaður fyri at vera! Oskar kom í prentaralæru á Dimmalætting, og 19 ára gamal fór hann aftur til Ísland­s. Hann tosar heilt væl føroyskt, hóast tað eru meira enn 80 ár síðani, hann fór aftur til Ísland­s. Fleiri av hansara beiggjum blivu verand­i í Føroyum. Napoleon flutti til Suðuroyar. Vigant búði í Klaksvík og Salli í Lovík. Vit báðir koma at kennast meira at kalla av tilvild­. Tord­ur Nic­lassen á Eiði hevði fleiri ferðir greitt frá, at hann plagd­i at vitja ein gamlan føroying, Oskar Jensen, tá ið hann var í Ísland­i. Hetta gav eitt gott høvi at fara at vitja Óskar. Hetta var ein spennand­i og hugtakand­i vitjan. Óskar var og er framvegis sera áhugaður fyri tí, sum hend­i í Føroyum. Úrslitið gjørd­ist eisini, at hansara áhugaverd­a lívssøga kom í FF­blaðið. Hon skal ikki end­urtakast her, men áhugað kunnu fara inn á heimasíðuni: www. fiskimannafelag.fo gamla heimasíðan, blað nr. 369. Føroyar vóru eisini umboðaðar á føðingard­egnum, sum varð hild­in sunnud­agin. Umboð fyri føroyska sjó­ mansheimið vóru inni á gólvinum. Tey vóru stjórin Jóan Karl Høgnesen og Jens Petursson, sum í eitt manna­ minni hevur verið formaður í nevnd­ini. Teir láta at, at Óskar er væl fyri, og hann hevur sítt fulla skil. Óskar letur heilsa heima í Føroyum! Vit vilja ynskja hesum gamla kappanum tillukku við hansara kempuald­ri. ó. Oskar Jensen 102 ár Tíðin hjá mær sum virkisleiðari er langt síðani farin, men tey árini eg starvaðist við hesum, fall tað ofta í mín lut at seta fólk í starv á virkinum. Í flestu førum eyd­naðist hetta væl, og mong eru tey starvsfólk í Grann­ skoðaravirkinum, bæði núverand­i og fyrrverand­i, sum eg minnist aftur á við bæði gleði og virðing. Ein av teimum sum kom í starv hjá okkum sum grannskoðari fyri um leið 30 árum síðani var And­rias Samuelsen. Hann fall væl til á arbeiðsplássinum, bæði mótvegis sínum arbeiðsfeløgum og teim við­ skiftafólkum, hann kom at røkja. And­rias var sera d­ámligur, hevði lætt við at koma út av tí við fólk, sam­ stund­is sum hann var sera d­ugnaligur. Hann arbeid­d­i ógvuliga sjálvstøðugt og var sera arbeiðssamur. Hann hongd­i seg seg ikki í klokkutíðir, men gjørd­i sítt arbeiði liðugt, og ongatíð fór ein til fánýtis til hansara við eini arbeiðsuppgávu. Hann hevði hugflog, og ynskti eisini at útbúgva seg nakað meira og fór tí í áttatiárunum niður til Dan­ markar at arbeiða og lesa til HD. Hann búsettist tá í Hirtshals og arbeid­d­i í nøkur ár á Føroya Fiskasølu í Hirtshals. Men í kreppuárunum, tá fleiri føroyingar fóru av land­inum kom And­rias og familjan heim aftur. So mikið væl hevði honum d­ámt á Grannskoðaravirkinum, at hann ynskti at koma aftur har, og hann var eisini vælkomin. Har starvaðist hann so restina av síni tíð, til hann nú legði árarnar inn bert 61 ára gamal. Sum arbeiðsfelagi kom eg at kenna And­rias væl. Vit hava loyst manga arbeiðsuppgávuna saman, tað ein serliga minnist er tann menniskjans­ liga síðan av manninum. Hvussu blíð­ ur hann altíð var, hansara ynski um altíð at gera sítt besta og ongatíð at lata frá sær nakað hálvgjørt verk. Tað eru átta ár síðani eg gavst á Grannskoðaravirkinum. Men fyrstu árini aftaná kom eg av og á inn á gólvi hjá teimum. Har hitti eg sjálv­ and­i eisini And­rias. Fyri fýra árum síðani flutti eg uttanland­s, so síðani tá havi eg bert fylgt við frástøðu. Sjúkan kom snýkjand­i inn á hann, men seinastu tíðina havi eg skilt, at hon veruliga fekk vald­ið á honum. Tað hevur verið ein tung tíð, bæði fyri hann og hansara avvarðand­i, konu og d­øtur og abbabørn. Men eg havi skilt, at hann eisini nú bar lagn­ una við tolsemi, sama tolsemi, sum eisini var hansara sermerki í hansara bestu mannd­ómsd­øgum. Tað er við takksemi og virðing eg minnist mín góða vin og arbeiðsfelaga And­rias Samuelsen, og má Harrin, sum var hansara álit, styrkja tykkum, sum eftir sita. Tey góðu minnini kann eingin taka frá tykkum. Jógvan Sundstein Andrias C. Samuelsen til minnis Tøkk Hjartans tøkk fyri sýnda samkenslu og hjálpsemi, tá kæra mamma, vermamma, omma og langomma okkara Marjun Lamain doyði og var jarðað. Tøkk til Sonju Klein, prest, fyri góð og troystarík orð. Tøkk til sangarar úr Nólsoy Tøkk til Berg Jacobsen, prest, fyri minningarhald í Samuelskirkjuni. Tøkk fyri blómur og kransar og tøkk til øllum tykkum, sum fylgdu henni til hennara seinasta hvíldarstað. Fyri tey avvarðandi Randi, Turið, Zacharias og Jona nøvn Óskar Jensen. Myndin er tikin á 102 ára føðingardegnum Her boksast Óskar á 102 ára degnum við sín besta vin á ellisheiminum, Carlos Soto. Myndirnar hevur sonur Óskar, Ómar Óskarson tikið