hósdagur 4. september 2008síða 38
‹ fyrra síða allar 40 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
38
Nr. 169 - 4. september 2008
Tónleikur
Bólkur: Boys in a Band
Fløguheiti: Black Diamond Train
Útgávudagur: 19. juli 2008
Tikin upp: Earth Terminal
Studios, Hampshire, Ongland
Ummæli
Petur Háberg
petur@sosialurin.fo
Tað hevur gingið skjótt fyri seg
hjá teimum fimm ungu monnum
í Boys in a Band. Bólkurin varð
stovnaður í september 2006 og
nú, ein GBOB-finalusigur,
tríggjar Planet-virðislønir og
óteljandi konsertir seinni, geva
teir út sína fyrstu fløgu.
Lat okkum fáa tað keðiliga av
vegnum beinanveg: mær dámar
ikki fløguhúsan. Ella meiri
nágreiniliga; permuna. Tað er,
sum um hon roynir at vera kitch
og rotin uppá tann kula mátan.
Tá ið tað riggar, so er tað feitt.
Men tá ið tað ikki ger, sum í
hesum føri, so er tað bara rotið
uppá tann ókula mát-
an. Eitt sindur mis-
vísandi fyri innihald-
ið á fløguni. Restin
av húsanum er hin-
vegin heilt ókey. Ikki
nakað genialt, men
heilt ókey.
Eitt, sum tó er
deiligt við húsanum,
er, at man kann lesa
tekstirnir á sangunum.
Orki ikki fyri at seta
meg við eini fløgu,
sum ikki hevur tekst-
irnar við í fløguhús-
anum. Ja, ein kann
sikkurt finna teir á
netinum onkrastaðni
ella skriva teir niður við
hond, men allíkavæl...
Orðini skulu tyggjast
Allir tekstirnir eru á enskum og á
stak góðum enskum. Pætur
Zachariasson yrkir spennandi og
djúpt, og tekstirnir skulu lesast
nakrar ferðir ígjøgnum, áðrenn
ein skilir teir. Ella 'heldur', at ein
skilir teir. Tingini verða ongantíð
penslað út fyri einum, og ofta
ivast ein í, hvønn ella hvat tekst-
urin er um. Og tað dámar mær
væl. Pætur gevur lurtaranum/
lesaranum nakað at hugsa um, og
hann krevur, at tú setur teg niður
við tí og gevur tær góðar stundir.
Tað er gott at tyggja, áðrenn ein
svølgir.
Meðan tónleikurin er up-tempo
og 'glaður', so eru orðini eitt sind-
ur meiri melankolsk og sorgblíð.
Eitt dømi er sangurin Secrets To
Conceal, ið koyrir avstað við full-
ari ferð, men hevur hesi mótleysu
orð: »When you told me to run –
I ran to the end of the world –
And when I reached the edge –
There was nothing left to say«
Við svøkum dreingjum í huga
Tað er altíð eitt upplivilsi at vera
til eina Boys in a Band konsert.
Seinast, eg hoyrdi teir, var á G!
MINI, og hóast alt gekk galið
(gittarar stemmaðu ikki, stativ
koppaðu, menn spældu skeivt,
leidningar duttu úr í heilum
osfr.), so vóru teir genialir og
sparkaðu reyv. Tað var rock and
roll allan vegin. Og tað er eisini
tað, sum BIAB handlar um; at
seta eld á alt og øll.
So tá ið eg seti meg niður at
lurta eftir Black Diamond Train,
so er tað við
hesum svøku dreingjunum í
huga. Og teir taka meg gjøgnum
nøkur fantastisk løg, nøkur góð
og so nøkur, ið mær ikki dámar
nakað serligt.
Professionelt fesj
Sum tey flestu vita, so hava viður-
kendir menn handskað fløguna.
Feðgarnir Ken og Jolyon Thomas
hava framleitt og miksað. Og
hóast hesir eru í heimsflokki, so
er ikki talan um pussað popp-
sound (og tað er kanska tí, teir
eru í heimsflokki). Ljóðið er
skitið og rátt. Júst sum BIAB
eigur at vera. Trummur og bassur
eru komprimerað í topp, og so at
siga alt yvirstýrir. Sjálvt sangurin
hjá Pæturi yvirstýrir. Og tað er
rock and roll.
Rópar hann ikki bara?
Í fjør vann Pætur Planet-virðis-
lønina fyri ársins mannliga sang-
ara. Og á Black Diamond Train
prógvar hann, at hettar er fult
uppiborið.
Jamen rópar hann ikki bara?
Nei. Serliga á teimum meiri
downtempo løgunum vísir hann,
at hann dugir at syngja. M.a. á
lagnum um Brandon, ið flýggjar
úr geglinum, »Before The Flood«,
vísir Pætur sínar dygdir sum sang-
ari og minnir ikki sørt um ein
annan Brandon (ella møguliga er
talan um sama?), Brandon
Flowers úr amerikonsku The
Killers. Men at rópa dugir hann
eisini. Betri enn nakar prædiku-
maður, eg nakrantíð havi hoyrt.
Míni yndisbørn
Míni persónligu hæddarpunkt
liggja í seinna endanunum á
fløguni. Eg skal ikki leggja
lok á, at eg persónliga eri ein
»sucker« fyri melodiøsum
rokki. Og hóast fimm tær
fyrstu skeringarnar eru
sterkar og gjøgnumførdar,
so er tað skering seks,
»Dance In The Pale
Moonlight«, ið eg altíð
koyri fyrst á, tá ið seti
fløguna í. Lagið byrjar við
einum drepandi feitum
synthljóði, áðrenn restin
av bólkinum kemur inn og
leggur seg runt um
synthin, ið koyrir
kompromisleyst víðari.
Niðurlagið, við breakum
og fangandi sangi, hevur
meiri enn eina ferð givið mær
kuldaskjálvta.
Umframt »Dance In The Pale
Moonlight« so er »Son Of Man«
og »Before The Flood« mínir
favorittar. Besta pettið yvirhøvur
á fløguni er niðurlagið í »Son Of
Man«: »So does this son of
man...« - so skinkufeitt!
Sum heild er Black Diamond
Train ein av bestu føroysku
fløgunum nakrantíð. Tann besta?
Nei, men har uppi. Tann føroyska
útgávan við størst altjóða
gjøgnumbrotmøguleikum? Ja.
Fløgu ummæli:
Eitt skitið tok í ljósum loga
Hoyr heitislagið »Black Diamond Train«, »Dance In The Pale Moonlight«,
15 Tær Bestu hittið »Secrets to Conceal« og »Before The Flood«
á myspace.com/boysinaband
★★★★★✩
Niels Pauli Lamhauge hevur sniðgivið húsan
Lagt til rættis:
Sunneva H. Eysturstein
sunneva@sosialurin.fo
- Í fjør vann Pætur Planet-virðislønina fyri ársins mannliga
sangara. Og á Black Diamond Train prógvar hann, at hettar er fult
uppiborið, sigur Petur Háberg m.a í sínum ummæli av debutfløguni
hjá Boys in a Band
Mynd: Olivier Donnet