hósdagur 16. august 2001síða 5
‹ fyrra síða allar 15 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
8
Nr. 156 - 16. august 2001
Nr. 156 - 16. august 2001
9
Sosialurin
Stovnaður: 1927
Ábyrgdarblaðstjóri:
Jan Müller jan@sosialurin.fo
Blaðstjóri:
Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo
Tíðindaleiðari:
Jústinus Eidesgaard justinus@sosialurin.fo
Marknaðardeild: lysing@sosialurin.fo
Jonhard Hammer jonhard@sosialurin.fo
Marjun Dalsgaard marjun@sosialurin.fo
Gudny Langgaard gudny@sosialurin.fo
Blaðfólk:
Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo
Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo
John Johannessen john@sosialurin.fo
Edvard Joensen edvard@sosialurin.fo
Turið Kjølbro turid@sosialurin.fo
Stefan í Skorini stefan@sosialurin.fo
Ítróttur:
Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo
Myndamenn:
Jens Kristian Vang jensk@sosialurin.fo
Álvur Haraldsen alvur@sosialurin.fo
Sosialurin í Norðoyggjum:
Postsmoga 231
Nólsoyar Pálsgøta 1
700 Klaksvík
tel. 458686 fax 458687
e-post: klaksvik@sosialurin.fo
Uppseting/prent:
Uppseting: Hestprent
Prent: Prentmiðstøðin
Útgevari:
Sp/f Sosialurin
Avgreiðsla:
Mán.-frí. 8-16
Argjavegur 26,
Tel. 311820, Fax 314720
Postadressa:
Postboks 76, 110 Tórshavn
E-mail:
post@sosialurin.fo
lysing@sosialurin.fo
lysingartorg@sosialurin.fo
Blaðið verður prentað
mánadag-fríggjadag klokkan 1400
Lýsingar
Freistir:
Tekstlýsingar Størri lýsingar Lýsingartorgið Heilsanir
Týsdagsblaðið Mán.kl. 10
Frí.
kl. 15
Frí.
kl. 12
Frí.
kl. 12
Mikudagsblaðið
Týs. kl. 10
Mán. kl. 15
Mán. kl. 12
Mán. kl. 12
Hósdagsblaðið
Mik. kl. 10
Týs. kl. 15
Týs. kl. 12
Týs. kl. 12
Fríggjadagsblaðið Hós. kl. 10
Mik. kl. 15
Mik. kl. 12
Mik. kl. 12
Leygardagsblaðið Frí. kl. 10
Hós. kl. 15
Hós. kl. 12
Hós. kl. 12
Størri lýsingar, sum nógv arbeiði stendst av, mugu vera inni í góðari tíð og
áðrenn ásettu freistir.
Framíhjápláss má umbiðjast í góðari tíð.
Stødd:
Ein heil síða í Sosialinum er 254 mm breið og 346 mm í hædd. Breiddin á
einum teigi er 39mm og rúmið millum teigarnar er 4mm.
Í hesum døgum verða teir seinastu 1000 metrarnir
og gott og væl tað boraðir á føroyska land-
grunninum – oljuleitingin nærkast endanum. Og
eftir hvat skilst er óvissan framvegis stór.
Oljumálastýrið hevur tryggjað sær, at eingir upp-
lýsingar skulu fara út til almenningin, soleingi
borað verður. Við øðrum orðum vita vit ikki,
hvønn veg tað ber. Og tað kann ganga báðar vegir.
Taka við so sannlíkini fyri at finna olju eru tey
ávikavist 30 og 42%. Ella kunnu vit venda tí á
høvdið og siga, at sannlíkini fyri, at tað ikki
verður funnið nakað, eru 70 og 58%. Hetta er
nakað, sum vit eiga at hava í huganum, nú tað
verður bíðað í spenningi eftir úrslitinum.
Tann møguleiki er eisini til steðar, at føroysku
oljumyndugleikarnir velja einki at siga um hesar
fyrstu boringarnar men heldur at bíða til tann
triðja boringin er liðug í oktober ella november.
Út av trimum boringum skuldi helst okkurt komið
burturúr. Men vil tað illa til, so hava oljufeløgini
kortini bundið seg til at bora fimm brunnar aftrat
hesum fyrstu trimum. Tvs. at møguleiki er fyri, at
fyrsta oljan – er hon til – verður ikki funnin fyrr
enn í næsta ár ella í 2003. Feløgini hava nevniliga
møguleika at bíða við hinum boringunum til
2003.
Tað eru tey, sum siga, at so mikið nógv hevur
verið tosað um hesa oljuleiting, at fólk rætt og
slætt rokna við, at okkurt skal verða funnið.
Hinvegin er eisini greitt, at hóast seismiskar
kanningar vísa bæði eitt og annað, so eru tær
ongantíð annað enn vegleiðarar. Aftur og aftur
hava seismiskar kanningar víst seg ikki at verða
nóg eftirfarandi. So tað kann eisini henda her hjá
okkum.
Tí er rætt ikki at kanna sær bitan ov tíðliga. Tað
er tí heldur ikki rætt av okkara politikarum at
kalkulera við oljuinntøkum. Men at samfelagið er
»gierað« til, at olja verður funnin, er tó ikki meira
enn náttúrligt, tá hugsað verður um alla ta til-
rættalegging, sum verið hevur undan boringun-
um. Ein skilagóð tilrættalegging fáa vit at vita frá
teimum serkønu.
Leitingin hevur longu givið arbeiði til nógvar
hendur og er so smátt við at fáa samfelagnum
nýggjar inntøkur. Talan er um eina altjóða vinnu,
so verður eingin olja her hjá okkum í fyrstu
atløgu, nýtist tað ikki at vera nakað veruligt
afturstig. Eydnast leitingin harafturímóti væl, so
er hetta ein stór avbjóðing fyri okkum øll. Tá –
onkur heldur tað verða í seinna lagi – mugu vit
gera okkum púra greitt, hvat vit vilja og hvussu
vit skulu at stýra gongdini.
DAGSINS MEINING
Sosialurin
Nú nærkast
VIÐMERKINGAR
Hans Pauli Strøm
løgtingsmaður fyri
Javnaðarflokkin
Útvarpið bar í gjár eina
stak ófantaliga fráboðan frá
landsstýrismanninum
í
almanna- og heilsumálum
viðvíkjandi ætlanunum hjá
landsstýrissamgonguni um
eina nýggja tvungna pen-
sjónsskipan. Boðini frá
landsstýrinum vóru send
almenninginum, men við
serligari heilsu til fak-
feløgini. Í stuttum var inni-
haldið hetta: »Tað rakar
ikki tykkum!«
Tað eru nú 3 ár síðan, at
landsstýrið boðaði frá, at
tað fór at koma við einum
uppskoti til eina heilt
nýggja pensjónsskipan fyri
allar føroyingar. Eins og
Javnaðarflokkurin
hava
fakfeløgini kravt,
• fyri tað fyrsta at fáa innlit
í ætlaninar, og
• fyri tað næsta at allir av-
varðandi
partar,
allir
politiskir flokkar, fak-
feløgini og pensjonista-
felagsskapirnir,
fingu
veruliga
ávirkan
og
møguleikar at luttaka í
tilevningini av uppskot-
inum.
Hetta hava vit kravt, tí at
ein nýggj pensjónsskipan
• fevnir um so týðandi
partar av lívskorunum
hjá øllum fólkinum,
• hon røkkur langt út um
eina samgongu og hevur
avleiðingar fyri ættarlið
fram í tíðina, og
• ein pensjónsskipan er
ikki eitt samgongumál
men skal byggja á eina
víðfevnandi
politiska
semju og hava fulla
undirtøku bæði á arbeiðs-
marknaðinum og í fólk-
inum annars.
Men ístaðin fyri innlit, so
hevur landsstýrið roynt at
dult sínar ætlanir sum
mansmorð. Og ístaðin fyri
ávirkan, so hevur landsstýr-
ið stongt allar aðrar partar
úti, hinar flokkarnar eins og
fakfeløgini.
Nú frættist, at uppskotið
ER gjørt. Útvarpið boðar
frá landsstýrismanninum,
at: »Uppskot um lógartekst
er gjørt.« Ja, tað er komið
so langt, at eftir er bara
smálutir:
»Serfrøðingar
skulu nú snikka uppskotið
til, m.a. skulu tryggingar-
tekninskar útrokningar ger-
ast.«
Men fakfeløgini skulu
ikki billa sær nakað inn,
sigur landsstýrismaðurin.
Fakfeløgini skulu ikki billa
sær inn, at tey longu nú
kunnu loyva sær at koma
fram við sínum hugsanum
um pensjónsætlaninar fyri
teirra limir, sigur lands-
stýrismaðurin. Tí, sigur
hann við útvarpið: »Fak-
feløgini vita ikki, hvussu
landsstýrið ætlar at loysa
pensjónsmálið, og tí hava
tey onki grundarlag at mót-
mæla á«.
Makan til frekleika !
Fakfeløgini skulu blanda
seg uttanum: »Lógarupp-
skotið verður ikki gjørt í
samstarvi við fakfeløgini –
tað er ikki vanlig manna-
gongd«, sigur landsstýris-
maðurin um mátan, hetta
landsstýrið arbeiðir við
pensjónsviðurskiftunum
hjá fakfelagslimunum.
Nei, fakfeløgini skulu
ikki billa sær nakað inn,
sigur landsstýrismaðurin:
»Tí tá samanum kemur
noyðast fakfeløgini at góð-
taka tað, sum meirilutin á
Føroya Løgtingi samtykk-
ir«.
Á jú, »Fakfeløgini skulu
verða hoyrd«, sigur lands-
stýrismaðurin. men tað
verður ikki hastiliga, og
ikki fyrr enn alt er leyst og
liðugt. Og landsstýrið legg-
ur vertin í, hvat flokkarnir
uttan
fyri
samgonguna
halda um málið. Tí fyrst er
sum sagt nakað av »snikk-
araarbeiði« eftir í lands-
stýrinum. Og einaferð, »Tá
arbeiðið er heilt liðugt, er
politiska viðgerðin í sam-
gonguni fyrst á skránni«.
Tá ið so einaferð tann van-
liga »viðgerðin« í sam-
gonguni við at klórast og
roytast og morlast er liðug,
»so verður uppskotið sent
til hoyringar m.a. hjá fak-
feløgunum«.
Tástani kunnu fakfeløg-
ini, flokkarnir uttan fyri
samgonguna
og
onnur
sleppa at gera sína ávirkan
galdandi. Og ongin ivi er
um, at størsta ávirkanin, vit
tá kunnu gera, er at blaka
hetta landsstýrið og hesa
samgonguna á bláman –
eru teir ikki longu farnir til
botns.
Henda seinasta fráboðan-
in frá landsstýrinum var so
vanvirðislig og skilaleys, at
eg haldi hon drap tað síðstu
vónina sum kundi verða um
møguleikan at røkka eina
semju um pensjónsviður-
skiftini, so longi henda
fólkafíggindaliga
sam-
gongan situr við ræði. Tað
tykist nú at verða neyðugt
at fáa hetta afturhaldslands-
stýrið fáast frá sum skjót-
ast, fyri at kunna fremja tær
neyðugu broytingarnar í
eftirlønar- ella pensjóns-
viðurskiftunum,
soleiðis
sum fakfeløgini og ein
stórur politiskur meiriluti
vil tað – nevnliga á sam-
haldsføstum grundarlagi.
Tað rakar ikki tykkum!
-sigur landsstýrismaðurin við fólkið og
fakfeløgini um pensjónsætlaninar
Edmund Joensen
Tann fyrsta rokning-
in (á 400 mió. krónur)
kemur á nýggjárin-
um. - Palleba skal
gjalda.
Útreiðslur fyri 400 mió.
krónur, sum higartil hava
verið goldnar av donsku
fíggjarlógini, verða frá 1.
januar komandi ár fluttar
yvir á útreiðslusíðuna á før-
oysku fíggjarlógini. Henda
útreiðsla
skal
leggjast
omaná núverandi skatta- og
avgjaldsrokning hjá føroy-
ingum hvørt einasta ár
framyvir.
Við Fólkaflokkinum á
odda, leggur samgongan nú
henda økta skatt á føroy-
ingar, og hetta endar í
seinna enda sum byrða hjá
vinnulívinum.
Føroyska
samfelagið missir fyri allar
tíðir 400 mió. krónur í
fruminntøkum um árið.
Hetta eru inntøkur, sum
sambært Hvítubók viga
tvær til tríggjar ferðir upp-
hæddina í føroyska bú-
skapinum.
Hetta er tað, sum liggur í
uppskotinum um yvirtøkur
av skúla- og forsorgarmál-
um. Áðrenn tað hevur sam-
gongan sagt ja til yvirtøku
av skipasýninum, flogvøll-
inum og útreiðslum í hes-
um sambandi.
400 mió. krónur um árið
eru ikki smápengar at
leggja á skattaborgaran.
Bara fyri stuttari tíð síðani
var henda upphædd helvtin
av øllum landsskattinum
hjá øllum føroyingum til-
samans.
Hitar ikki búskapin
Vit í Sambandsflokkinum
settu fram uppskot um at
seta 400 mió. krónur í
grunn í ár, og aftur 400
mió. næsta ár, fyri at
hækka pensjónina longu frá
1. januar komandi. Á henda
hátt
skuldi
partur
av
pensjónini gerast sjálv-
fíggjandi. Tiltakið hevði
tálma upphitingini í bú-
skapinum og hevði virkað
beinanvegin.
Sambandsflokkurin hev-
ur verið heitur talsmaður
fyri, at styrkja føroyska
samfelagið, nú løgir eru.
Tað hitar ikki búskapin at
gjalda niður stóru lands-
skuldina, sum er umleið 5
milliardir krónur. Tað hitar
ongan búskap, um vit
byggja nýtt Suðuroyarskip
uttanlanda. Møgulig gagn-
lig búskapartiltøk, sum
tálma upphitaða føroyska
búskapin, tey tróta ikki.
Men landsstýrið raðfestir
loysing og fullveldi ovast,
kosta hvat tað kosta vil.
Nú koma
rokningarnar
Nú byrja tær stóru rokning-
arnar frá loysingarlands-
stýrinum at koma, og hetta
er bert byrjanin, sambært
ætlan landsstýrisins.
Í prestigeprojektinum hjá
Anfinni og Høgna, verður
als ikki hugsað um trygd og
vælferð hjá føroyingum.
Eg vóni, at hetta stendur
sólarklárt fyri hvørjum ein-
asta føroyingi. Eg vóni eis-
ini, at føroyingar á komandi
vali, effektivt fara at steðga
hesum politiska ørðskapi.
Emmy S. Joensen,
næstformaður í Føroya
Lærarafelag
Um nakrar dagar byrja
skúlarnir aftur, og skúlaárið
2001/2002 fer av bakka-
stokki. Rokið um tímajátt-
anina til hetta skúlaárið er
av á hesum sinni og burtur-
sæð frá, at vit hava fingið
nýggjan landstýrismann í
skúlamálum, nýggjur deild-
arstjóri er settur á fólka-
skúladeildini, tey nýggju
skúlastýrini hava tikið við,
og at í løgmansrøðuni var
boðað frá, at fólkaskúlin
skuldi raðfestast hægri, so
kann tað tykjast, sum um
øll viðurskifti eru komin í
rættlag og friður og sæla
aftur valdar á fólkaskúlaøk-
inum. Lærarar og skúla-
leiðarar koma aftur úr
summarfrí við hugsanini
um, at alt lagar seg nokk,
alt man fara at ganga kort-
ini.
Men so einfaldur er veru-
leikin neyvan.
Óivað eru allir skúla-
leiðar liðnir at leggja tíma-
talvurnar, øll størv eru sett
osfr., so einki skuldi verið
til hindurs fyri, at skúla-
gongdin kann byrja sum
vanligt.
Men kortini eru fleiri øki
í skúlunum merkt av ruðu-
leika og ráðaloysi. Tað eru
nógv viðurskifti, sum vit
eiga at tosa um og viðgera.
Viðurskifti, ið hava sam-
band við arbeiðsumstøð-
urnar hjá lærararum og
leiðarum.
Hvussu gongur t. d. við
hesum nýggju uppgávun-
um og nýggju krøvunum,
sum eru sett skúlunum?
Hvussu klára lærarar og
leiðarar hetta arbeiðið?
Alt gott um ársætlanir,
verkætlanaruppgávur, toy-
misarbeiði, felags ráðlegg-
ing o. a. Hetta eru sera
spennandi avbjóðingar, og
eru hesar uttan iva við til at
menna fólkaskúlan. At lær-
arar eru farnir so miðvíst
og eldhugaðir í holt við
hesar uppgávur, vísir bara,
hvussu dugnaligar og á-
byrgdarfullar lærarar vit
hava í Føroyum.
Men eitt tað týdningar-
mesta, tá ið farið verður
undir nakað nýtt er at gera
upp, taka saman um og
meta,
hvussu
arbeiðið
royndist. Hvat var gott og
hvat var minni gott. Hvat
eydnaðist og hvat mis-
eydnaðist osfr.
Hesin parturin er dottin
burtur ímillum eftir mínum
tykki. Skúlarnir hava óivað
hvør í sínum lagi mett um
tær royndir, teir hava gjørt
við hesum nýggju uppgáv-
unum. Og alt gott um tað.
Men er tað nóg mikið í
hesum sambandi?
Hevði tað ikki havt
týdning fyri skúlamyndug-
leikan
at
kanna
eftir,
hvussu tað higartil hevur
gingist við at fremja lógini í
verki. Týdningarmikið átti
at verið at fingið áskoðanir
og eftirmetingar hjá teim-
um lærararum, sum hava
verið við í hesum slóðbrót-
andi arbeiði fram í ljósið og
samskipa og brúkt tær mið-
víst til víðari menning av
fólkaskúlanum!
Tað tekur tíð at gera so
kollveltandi
broytingar,
sum skúlalógin frá 1997
leggur upp til. Men tey,
sum dagliga starvast í skúl-
anum merkja ikki, at tað
hevur áhugað frá myndug-
leikanum at vita, hvussu ar-
beiðið nú royndist. Lítil og
eingin áhugi tykist vera fyri
royndunum, sum skúlarnir
hava gjørt hesi árini, nýggja
lógin hevur virkað.
Í staðin fyri koma nýggj
og onnur krøv, sum skulu
gerast og setast í verk.
Eingin tíð verður sett til at
viðgera arbeiðið, ið er
gjørt, sett í verk ella er í
gongd, og tí er stórur vandi
fyri, at nóg verður gjørt
uttan mið og mál. Henda
gongdin kann ikki halda
fram. Lærarar og leiðarar
mugu fáa tíð til at kon-
sentrera seg um nøkur evni
ella nakrar uppgávur og
ikki kenna seg noyddar til
at gapa um alt í senn.
Fylgjan av verandi manna-
gongd er, at lærarar og leið-
arar fáa kensluna av at vera
hálvir allastaðni og fáa ikki
fylgt nøkrum nóg væl upp.
Trivnaðurin hjá
lærararum
Í samband við at teir
donsku skúlarnir byrjaðu
aftur í síðstu viku varð al-
mannakunngjørt ein kann-
ing, hvussu danskir lærarar
trívast í sínum starvi.
Kanningin vísir heilt
greitt, at stórur ruðuleiki
valdar í tí danska fólka-
skúlanum. Lærarar trívast
illa, og annarhvør lærari
hugsar um at gevast ella
skifta starvsøki, tí teir ikki
halda seg kunna fylgja við
teimum øktu krøvunum í
lærarayrkinum.
Fleiri við mær øtaðust ó-
ivað av hesum tíðindum og
hugsaðu, um støðan hjá
okkum er stórt mætari.
Lyklapersónarnir í fólka-
skúlanum eru lærararnir, og
tað eru teir, sum hava
størstu ávirkanina á, hvussu
skúlagongdin hjá okkara
børnum kemur at verða. Tí
er tað av alstórum týdningi,
at teir trívast í sínum ar-
beiðið. Uttan at nøkur
kanning er gjørd av okkara
skúlaviðurskiftum, so fari
eg at pástanda, at vit hava
viðurskifti, sum vísa, at tað
uttan iva er so sum so við
trivnaðinum hjá lærarum í
okkara skúlum.
Her eru nøkur dømi:
- hækkandi næmingatali í
flokkunum ger, at lærarar
hava ov lítla tíð til hvør
einstakt barn
- tann uppalingarliga upp-
gávan fyllir meir og meir
- foreldur gerast meira og
meira krevjandi
- fleiri og fleiri tosa um at
royna okkurt annað
- læraratrotið ger, at fleiri
og fleiri ófaklærd arbeiða
í skúlunum
- kynsbýti er við at fara av
lagi, tí færri mannfólk
velja at verða lærarar
- skúlin skal verða fyri øll,
men játtanin til børn,
sum hava serligan tørv, er
langt frá nøktandi
- eingi alternativ tilboð eru
til tey børnini, sum hava
atferðartrupuleikar
- eingin møguleiki fyri
eftirútbúgving
Hesi viðurskifti mugu tak-
ast í størsta álvara og gerast
nakað við, so skúlin ikki
missir dugnarligar lærarar
og harvið verður enn meira
afturútsilgdur.
Men á hesum økinum
síggjast eingi tekin um, at
mynduleikin er greiður yvir
støðuna og enn minni at
ætlanir eru um at gera
nakað fyri at venda hesi
gongd.
Nei heldur tvørturímóti.
Nakað,
sum
almennir
stovnar og onnur arbeiðs-
pláss lýsa við, tá ið tey lýsa
eftir starvsfólki, er møgu-
leiki
fyri
persónligari
menning og eftirútbúgving.
Hetta fyri at fáa fólk at
støðast og trívast. Í fólka-
skúlanum verður farið hin
vegin. Tí her var øll eftir-
útbúgving spard burtur fyri,
at
fíggjarjáttanin
kann
halda. Tí er ring at fáa eyga
á nakran bata í bræði. Og
tað sum er stungið út í korti
í løgmansrøðuni, at fólka-
skúlin skal raðfestast fremri
tykist bert sum uppaftur-
tøka og tóm orð.
Vónirnar um, at politikk-
arar fara at skapa betri um-
støður og karmar fyri lær-
arar, leiðarar, børn og for-
eldur í fólkaskúlanum eru
sera smáar.
Fortreytirnar fyri at, at
lærarar kunna skapa góðar
umstøður og trivnað fyri
tað uppvaksandi ættarliðið
eru, at teir hava góðar
karmar at virka undir.
Hvat vilja vit við
okkara skúla?
Tey seinastu nógvu árini
hevur tjakið um skúlaviður-
skifti í Føroyum bert snúð
seg um sparingar, frymlar,
lønartrætur,
bygdastríð,
ársverk, o. a. Greinar sum
hava havt við námsfrøði og
skúlamenning at gera hava
verið sera sjáldsamar, í
teimum føroyskum fjøl-
miðlunum øll 90’árini. Og
tað er kanska ikki so løgið,
um vit hugsa um støðuna,
samfelagið var í hesi árini.
Men einaferð mugu vit
byrja aftur at hyggja fram-
eftir skúlanum viðvíkjandi.
Einaferð mugu vit aftur
seta hol á tjakið um, hvussu
vit best skipa okkara skúla
og hvussu vit kundu hugsað
okkum, at framtíðarskúlin
skal síggja út.
Tjak og orðaskifti um
skúlaviðurskifti eru alneyð-
ug og trygd fyri, at skúlin er
í støðugari menning og ikki
stirðnar.
Men her mugu politikar-
nir slóða fyri.
Hvat nyttar at taka alt
grundarlagið undar eftirút-
búgving av fólkaskúlalær-
arum í mai mánaða og á
ólavsøku sama ár lova
hægri raðfesting av fólka-
skúlanum og aðalorðaskifti
um hesi viðurskifti? Nei
hetta skapar ikki álit. Held-
ur vísir tað, hvussu tilvild-
arliga farið verður fram, og
hvussu lágt hetta øki verður
raðfest.
Politikarnir mugu seta
ítøkilig tiltøk í verk, sum
muna. Skapa karmar og
játtanir, sum kunnu verða
við til at venda tí skeivu
gongd, sum hevur valdað í
fólkaskúlanum hesi sein-
astu árini.
Kanska ov daprir og
fløktir tankar beint áðrenn
skúlaárbyrjan, men kanska
kann hetta verða við til at
seta hol á eitt tjak. Og
kanska tá ið fíggjarlógin er
samtykt, aðalorðaskifti um
skúlaviðurskifti eru farin
afturum bak, fer at hómast
ein vilji til at vísa í verki, at
fólkaskúlin verður raðfest-
ur hægri.
Annars fari eg at ynskja
øllum sum varða av fólka-
skúlanum eitt gott skúlaár,
við vón um, at í skúlaárið
2001/2002 fer gongdin at
bera á ein meiri positivan
bógv so glaðari og fleiri
námsfrøðiligir tónar aftur
fara at ljóða frá okkara
starvsøki.
Nú koma loysingar-rokningarnar
Føroyski fólkaskúlin august 2001
C
M
Y
K
9
8