týsdagur 30. september 2008síða 37

37 vinnan Nr. 187 - 30. september 2008 EIN skúladepil Ein av stóru trupul­l­eik­ unum, tá tal­an er um skúl­ar í Føroyum, er pl­aseringin: Hvat skal­ tann og tann skúl­in l­iggja? Hetta dugir Gunvá við Kel­du væl­ at síggja trupul­l­eikan við, nú tekniskur skúl­i bæði er í Havn og í Kl­aksvík, og at ein nýggjur Fiskivinnu­ skúl­i í l­øtuni verður bygdur í Vestmanna. ­ Hóast onkur vil­ kal­l­a hetta forðingar at skúl­arnir l­iggja spjaddir, ber eisini til­ at síggja møgul­eikarnar í hesum. Tí, hvat forðar skúl­unum í at samstarva?!, spyr hon. Eftir hennara sann­ føring eigur ein ikki at órógva ein skúl­a, tá hann nú einaferð er l­agdur í eitt ávíst øki. Er hann l­agdur á eitt stað, eigur hann at verða l­iggjandi har, sol­eiðis at komandi næmingar vita, hvar teir skul­u í skúl­a. ­ Eg gangi ikki inn fyri at ein skipar skúl­arnar eftir eini zig­zag­l­oysn, bara sol­eiðis sum tann pol­itiski hugsanin er tá. Men fekk ein l­agdan ein skúl­a innan hotel­l­­ og matstovuøkið her í Kl­aksvík, so átti ein sjál­vandi at kunna drigið Fiskivinnuskúl­an í Vestmanna uppí undirvísingina, vísir Gunvá við Kel­du á. Ein avgjørt treyt fyri einum skúladepli og einum skúlaumhvørvi í Klaksvík er møguleikin hjá teimum ungu lesandi at kunna búseta seg í økinum. Gunvá við Keldu hevur gjørt sær sínar hugsanir um bygging av einum bústaði til tey lesandi – einum kollegium, sum tað kallast. - Eitt uppskot um eitt slíkt kollegium var frammi fyri eini 20 árum síðani. Eg meini, at tað liggur eitt mál um hetta í býráðnum, men eg veit ikki hvussu langt ein kom við tí. - Men eg kann so altíð kanna málið, fyri at vita hvat grundarlag var fyri ætlanini, um tað bara var ein ætlan ella um eitt skitsuprosjekt varð gjørt. Ella um ein veruliga kom so langt sum til at gera eina kostnaðarmeting av eini slíkari bygging, greiðir hon frá. Á Tekniska skúla er knýtt eitt skúlaheim, og Gunvá dugir tí væl at síggja møguleikarnar fyri at ein savnar ung, sum eru undir ymiskum útbúgvingum á einum og sama staði. - Hetta hevði uttan iva skapt eitt munandi meiri áhugavert og tvørfakligt kollegium, sigur hon. Nevnast kann haraftrat, at um so var at eitt slíkt kollegium verður bygt í nánd av Tekniska skúla so hava næmingarnir bert fáir hundrað metrar til svimjihøllina, ítróttarhallirnar, biograf og næstu handlarnar. ein so góðan tekniskan skúl­a her, kundi ein til­ døm­ is l­agt henda skúl­an í for­ l­ongil­si av skúl­anum el­l­a í nánd av honum. ­ Hetta er sjál­vandi ein hugsan hjá mær, men eg trúgvi at hetta kundi gjørt sítt til­, at vit fingu eitt verul­igt útbúgvingarum­ hvørvi her í Kl­aksvík, sl­ær hon fast. Í einum sl­íkum depl­i er møgul­eiki at skapa eina synergi­effekt, bæði hjá l­ærarunum, men so sanni­ l­iga eisini hjá næmingu­ num. ­ Og eingin ivi er um, at ein við einum sl­íkum skúl­a­ depl­i hevði gjørt skúl­a­ gongdina munandi meiri áhugaverda, sigur Gunvá við Kel­du. Eldsálir Enn eru hesi hugskotini hjá Gunvá bert hugskot á pappír­ inum, men hon sigur kortini, at tey hava verið uppi og vent í teirri pol­itisku skipanini. Sjál­v hevur hon sína til­­ ráðing um, hvussu ein skal­ arbeiða víðari við hesum og hvussu ein kann koma á mál­. Og her koma royndir­ nar við teimum el­dsál­unum, sum frammanundan hava avrikað so nógv og ment býin til­ tað, sum hann er í dag. ­ Tað sum ein nú eigur at gera, er at savna nakrar el­d­ sál­ir sum brenna fyri at menna hetta økið, og at ein síðani fær fel­t nakað ítøkil­igt niður á bl­að, og um hvussu ein hugsar sær at ein sl­íkan ætl­an kann verða framd. ­ Her kundi ein tikið fól­k úr okkara kommunal­a øki, l­andspol­itiskt og ikki minst úr tí fakl­iga økinum. Á henda hátt kundi ein fingið ta besta úrsl­itið burturúr, er Gunvá við Kel­du sannførd um. Eitt stað at búgva í Næmingar úr øllum landinum koma longu nú til Klaksvíkar at ganga í skúla. Her síggjast tríggir ungir mans úr Hoyvík í samrøðu við býráðslimin úr KLaksvík Samstarv hóast spjaðing Nógv kann gerast og nógv er longu gjørt fyri at betra um skúlaumhvørvið í Klaksvík. Her er Gunvá við Keldu á rundvísing í Tekniska skúlanum saman við skúlastjóranum, Rúna Heinesen