fríggjadagur 10. oktober 2008síða 35
‹ fyrra síða allar 75 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
35
[ Nr. 195 - 10. oktober 2008 ]
Vit eru ikki liðið
frá 1990
- Jú, eg minnist dystin, tí eg var á leið fýra ár ta
ferðina. Vit sótu øll og hugdu, og fagnaðurin var
sjálvandi sera stórur um úrslitið. Teir, sum spældu
við tá, framdu eitt fantastiskt avrik, men tað fáa vit
ikki brúkt til so nógv í dag. Eg haldi ikki, at tað
leggur nakað eyka trýst á okkum, men sjálvandi
hevði tað verið deiligt, um vit við einum sigri kundu
skapt okkara egna part av føroyskari fótbóltssøgu,
sigur Jónas Tór Næs.
Tragedia hjá Hickersberger
Ígjár bar til at lesa eina samrøðu, sum eysturríkska blaðið ”Der Standard” hevur við
Josef Hickersberger, sum í 18 ár hevur livað við, at hann var maðurin, sum vandi
Eysturríki, tá teir taptu 1-0 ímóti amatørunum úr Føroyum. Hickersberger er sera
ærligur, hann sigur bart út: - Fyri meg var tað ein persónlig tragedia. Talan gjørdist um
tað beiskastu løtuna á yrkisleið mínari. Tað tók Hickersberger eitt hálvt ár veruliga at
koma yvir skelkin, sum hendi í Landskrona, tann 12. september í 1990, og spurdur, um
einki jaligt kom burturúr dystinum ímóti Føroyum svarar Hickersberger: - Jú tú veitst
aftaná tann fyrsta skelkin, at tú hevur nátt tað absolutta lágpunktið. Tað kann ikki blíva
verri enn hetta. Toran slær ikki niður á sama húsið tvær ferðir!” Hickersberger verður
eisini spurdur hvussu ein ber seg at fyri at vinna á Føroyum: - Tað havi eg ikki ánilsi
fyri. Handan spurningin mást tú senda víðari til tey røttu fólkini!
skeiva tíð
Til tíðir hava atfinningarnir heglað oman yvir landsliðs
venjaran og tey val, sum hann hevur framt. Jógvan Mart
in Olsen hevur tó støðugt verið avkláraður um støðuna,
og í dag heldur hann, at tað er ein sera spennandi lands
liðshópur, sum hann um seks dagar letur eftir sær
hava verið øgiliga røtt, so
hava onnur verið skeiv, sig-
ur Jógvan Martin Olsen.
Fegnast um U21
Talan hevur tó ikki bara ver-
ið um mótgongd. So ella so
hevur Jógvan Martin verið
knýttur at landsliðsarbeiðin-
um líka síðani 1994, og
hann er serstakliga fegin
um tað konsept, sum er
bygt upp síðani.
- Tað er heilt víst tað, sum
eg eri mest fegin um. Ar-
beiðið, sum byrjaði tá, kom
at kalla á mál í fjør, tá vit
eisini høvdu U21-lið í
altjóða kapping, og tað eri
eg serstakliga fegin um. Tað
gevur heilt nýggjar møgu-
leikar fyri menning. Eg
kundi jú valt at tikið Johan,
Jónas ella Gunnar inn fyri
langari tíð síðani. Men vit
høvdu eitt lið, sum upplivdi
sera stóra mótgongd, og
skuldi eg tveitt nakrar 17 ára
gamlar spælarar inn í tað
ódnarveðrið, er als ikki víst,
at tað hevði spælt serliga
væl av. Tað vildi eg so ikki
útseta teir fyri, og við U21
kundi eg bíða eini tvey ár
við at taka teir við. Og tað
eri eg sera fegin um.
- Og sært tú, hvussu lætt
tað hevur gingið at taka spæl-
arar av U21 og beint inn í
landsliðshópin, so haldi eg
tú kanst siga, at talan hevur
verið um sanna sólskinssøgu.
Eitt, sum tó kann irritera
meg rættiliga nógv, er, at
tekur tú teir spælarar, sum
eru millum 20 og eini 25-27
ár, so eru tað fleiri, sum ikki
hava leverað vøruna. Og eg
sakni, at hesir onkursvegna
løgdu meira fyri, so teir ikki
vórðu yvirhálaðir av spælar-
um, sum eru fleiri ár yngri.
Men er tað ikki júst ein
avleiðing av, at hesir spælar-
ar ikki hava havt tann menn-
ingarmøguleika, sum U21
er. At gloppið hjá teimum
hevur verið ov stórt frá
U19?
- Jú. Tað kann væl vera,
at tað er tann logiska frá-
greiðingi um hetta, og skal
ikki á nakran hátt leggja
eftir teimum. Men eg vildi
ynskt, at hesir onkursvegna
høvdu prógvað meira.
Høllin má koma
Bæði á hesum síðum og við
fleiri onnur høvi hevur Jógv-
an Martin Olsen ført fram,
at talan hevur verið um at
byggja eitt nýtt landslið
upp. Men er tað eitt landslið
í góðum skørum, sum næsti
føroyski landsliðsvenjarin
kemur til?
- Eg haldi, at tað er ein
øgiliga spennandi hópur,
sum vit nú hava. Væl vit-
andi, at Egil ikki verður 33
men 35 næstu ferð, og at
Jákup Mikkelsen heldur
ikki er heilt ungur. Taka vit
tað seinna, so hava vit fleiri
spennandi ungar málverjar.
Og telur tú U19-hópin við,
so haldi eg, at vit hava heilt
nógvar spælarar, sum fara
at kappast sera hart um at
vinna sær fast pláss á lands-
liðnum.
So tað verður kanska ikki
so leingi, fyrr enn vit hava
eitt lið, sum er til reiðar at
fara eftir teimum úrslitun-
um, sum ofta vóru so sera
nær fyri einum 5-6 árum
síðani?
- Ja. Tekur tú kappingina,
har vit vóru í bólki við
Íslandi, so høvdu vit tá
liðið, sum kundi levera
úrslitini. Við samansetingini
av aldri og profilum er hetta
helst besta landsliðið, sum
vit hava havt. Hevði Todi
Jónsson tá verið klárur til
landsliðið, ístaðin fyri at
hann støðugt varð plágaður
av skaðum, so høvdu vit
kanska havt tann spælaran,
sum kundi koppað nøkrum
av teimum dystunum til
okkara fyrimun.
- Og vit nærkast nu einum
hópi, sum kann koma á
sama støði. Men samstundis
krevur tað, at føroyskur fót-
bóltur eisini flytur seg. Bæði
innan felagsarbeiðið men so
sanniliga eisini innan tær
politisku
avgerðir,
sum
verða tiknar. Her hugsi eg
um strukturin í kappingini
og karmarnir, sum spælarar
kunnu virka undir. Sammetir
tú við Ísland, so hava teir
fleiri hallir, har teir kunnu
spæla og venja, líkamikið
hvussu veðrið er. Og tað
sigur seg sjálvt, at tað er eitt
tað fyrsta, sum vit mugu
arbeiða fram ímóti.
Eins og flestu av
liðfeløgunum, so
var Jón Rói Jacobsen
bert ein lítil
piltur, tá Føroyar í
1990 vunnu móti
Eysturríki
Fótbóltur
Jákup Mørk
jakup@sosialurin.fo
- Eg minnist handan dyst-
in væl. Vit sótu øll heima
hjá okkum og hugdu, og
lagið var sjálvandi av tí
besta. Og eg minnist eis-
ini, hvussu Árni Gregersen
geylaði, tá Torkil skoraði
hatta málið.
Eini 11-12 ár seinni
gjørdist tú sjálvur partur
av føroyska A-landslið-
num. Er tað nakað um tos-
ið, tá fólk siga, at úrslitið
frá 1990 framvegis hongur
sum
ein
skuggi
yvir
tykkara avrik í dag?
- Nei, soleiðis havi eg
so ongan tíð hugsað um
tað. Tað er eingin ivi um,
at hatta var eitt øgiliga
stórt úrslit, sum ongan tíð
verður gloymt. Men per-
sónliga havi eg ongan tíð
kent nakað trýst um hetta.
Eg taki hattin av fyri tí,
sum teir menninir vístu á
vøllinum tá, men nakað
trýst er talan altso ikki
um.
Tað ræður kanska meira
um hjá tykkum at skapa
tykkara egnu úrslit nú?
- Ja. Vit hava eisini ver-
ið rættiliga tætt við onkra
ferðina, men tíverri hava
vit ongan tíð fingið eitt so
flott úrslit sum hatta. Ikki
enn í øllum førum, sigur
Jón Rói Jacobsen.
Tað ræður um hjá dagsins føroyska landsliði at skapa síni
egnu úrslit. Og sjálvur hevur Jón Rói Jacobsen ongan tíð
kent nakað trýst á sær, tí hann skal liva upp til tað, sum
aðrir framdu fyri 18 árum síðani
Mynd: Álvur Haraldsen
Árni geylaði
øgiligt