mikudagur 15. oktober 2008síða 27
‹ fyrra síða allar 44 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 198 - 15. oktober 2008
Eg eri
eg!
Hans og allir hinir
leikararnir eru nú
komnir so væl inn í
leikin, at tey byrja at
síggja fram til
hósdagin í næstu
viku.
Arbeitt verður
framvegis við palli
num, men tær stóru
linjurnar í leiki,
sangi, búnum og pall
myndin eru við at
vera komnar uppá
pláss.
Fyri áskoðaran er
tað helst eisini ein
spurningur, um høv
uðsleikarin megnar
at vera Emil úr
Lønnebergi á palli ta
einu løtuna og Hans
Christiansen úr
Klaksvík ta næstu:
Eg hugsi faktiskt
ikki um tað: Eg spæli
her á pallinum, og so
er tað bara vanligt, tá
eg komi til hús. Tá eri
eg eg!
- Hetta er eitt sera
tíðarkrevjandi ar-
beiði. Men eg haldi,
at leikurin um Emil
fortjenar at nógv
verður gjørt burtur
úr pallmyndini, sigur
listamaðurin og pall-
smiðurin Edvard
Fuglø úr Klaksvík
Pallmynd
Snorri Brend
Fuglafjørður: - Eg hevði
annars kastað meg yvir
málningalistina. Men tá eg
varð biðin at gera pall-
myndina til Emil, játtaði eg
beinanvegin, sigur kendi
pallsmiðurin.
Hann hevur frammanund-
an gjørt pallmyndir til aðrar
leikir um typurnar hjá
Astrid Lindgren – til dømis
Pippi, Ronju og Brøðurnar
Leyvuhjarta.
Tí var tað á ein hátt rætti-
liga upplagt, at Klaksvíkar
Sjónleikafelag vendi sær
enn einaferð til hansara við
sama fyrispurningi sum so
mangan áður!
- Mær dámar væl hesa
søguna um Emil. Hon hevur
eitt høgt støði í barnabók-
mentum, men krevur tí eis-
ini tilsvarandi meiri av mær
sum pallsmiði.
- Hetta er eitt tíðarkrevj-
andi, men sera spennandi
arbeiði. Eg havi fingið góða
hjálp til arbeiðið, og uttan
tað hevði verið trupult at
rokkið hesum úrslitinum,
sum tú nú sært her á palli-
num, sigur Edvard Fuglø.
Og hann leggur aftrat:
- Enn er nakað eftir, men
vit verða liðug til hósdagin
í komandi viku!
Seinnapartin í gjár strídd-
ist Edvard sjálvur við at
mála inni í bóndagarðinum,
meðan hjálparmaður hans-
ara, Kári Øster úr Havn
gjørdi nøkur portur.
Borgarstjóri
Hetta er ikki fyrstu ferð, at
Emil úr Lønnebergi verður
framførdur á onkrum palli
kring heimin. Tað finnast
fleiri leikrit út frá bókini,
og hevur Klaksvíkar Sjón-
leikafelag valt eitt teirra.
- Hetta er í roynd og veru
ein deluxe-útgáva, sigur
Edvard Fuglø.
Hetta er sama leikrit, sum
sjónleikarhúsið í Århus gav
til børnini í býnum, tá
næststørsti býurin í Dan-
mark hevði stóran føðingar-
dag fyri nøkrum árum síð-
ani.
Tað krevur sítt at skriva
eitt leikrit úr bókini, men
tað krevur so sanniliga
eisini sín mann at gera enn
eina pallmynd. Her í Ment-
anarhúsinum í Fuglafirði
gongur sjón fyri søgn, at
pallmyndin hevur verið í
kønum hondum, eins og tey
ið millum annað fáast við
ljósið, ljóðið og búnarnar.
- Eg kenni væl innihaldið
í bókini, og henda pall-
myndin er tí mín hugmynd
av umstøðunum á bónda-
garðinum Kattholti, sigur
Edvard.
Við innihaldinum í hug
hevur Edvard gjørt sítt til at
vísa, hvussu tann kreativi,
hjartagóði og annars so
buldrasligi Emil at enda
verður borgarstjóri í heim-
bygdini.
- Emil hevur eitt stórt
hjarta og ynskir bara tað
góða. Men timing hansara
kundi helst verið betri!
Uttan framúr góða og tíðarkrevjandi arbeiðið hjá Edvardi Fuglø við pallsmíðinum, verður
leikurin neyvan til tað sum hann verður. – Hetta er ein leikur, sum fortjenar at man ger nógv
burtur úr, sigur Edvard Fuglø
beiggja. Og brøðrum so
líkt, eru teir ikki altíð
samdir um øll viðurskifti!
Ikki kúllaligur
Eitt er at vera ein vanligur
12 ára gamal drongur á
Klaksvíksgøtum, og so at
fara á pall og liva seg inn í
leiklutin sum Emil úr Lønne-
bergi.
- Í fyrstuni var tað skeg at
venja. Men tá vit so fingu
búnarnar, bleiv tað enn
skegari. Og tá vit so sluppu
á sjálvan pallin her í Ment-
anarhúsinum, bleiv tað bara
ordiliga gott.
- Og nú ið vit eru við at
vera klár at spæla leikin,
eru vit øll væl fyrireikað og
sera spent, sigur Hans.
Í leikinum hevur hann
sjálvandi sín fasta leiklut
og sínar føstu replikkir.
Men hvussu er at vera Emil
uttan fyri pallin – er hann
líka kúllaligur millum vin-
menn sínar í Klaksvík?
- Noy, ikki ordiliga. Tað
kann man simpelthen ikki!,
staðfestir 12 ára gamli
Hans.
Krevjandi pallur
til krevjandi leik
»Eitt er at vera ein vanligur 12 ára gamal
drongur á Klaksvíksgøtum, og so at fara á
pall og liva seg inn í leiklutin sum Emil úr
Lønnebergi«
Emil úr Lønnebergi á einum kendum staði – í úthúsinum, har hann fær góða tíð til kreativa ítriv
sítt: At telja træfigurar
Tríggir av høvuðsleikarunum í leikinum
– vinstrumegin Adelborg Linklett sum
Berjamaya, Hans Christiansen sum Emil
og Maria á Høvdanum sum Ida. Trúgv tí
ella ei, men Ida verður altso hivað upp í
flaggstongina í leikinum!
Mynd: Klaksvíkar Sjónleikafelag
Astrid Lindgren
Astrid er borin í heim 14. november 1907 í Näs við Vimmerby í Smålandi, og
andaðist 28. januar 2002 í svenska høvuðsstaðnum Stokkholm. Faðir hennara,
Samuel August var eitt framúr søgufólk og haðani hevur Astrid helst fingið
íblástur til rithøvundavirksemið sítt. Í 30’unum skrivaði hon tvær søgur til eitt
tíðarrit, men ferð kom á skrivingina við bókini um Pippi og endaði við Ronju
Ránsmannadóttir, tá hon var 74 ára gomul. Bøkur hennara eru týddar til 90
ymisk tungumál í 100 londum og eru seldar í omanfyri 100 milliónum
eintøkum. – Eg ynski at skriva fyri eini lesarafjøld sum gera undur. Børn skapa
undur tá ið tey lesa, skal Astrid Lindgren einaferð hava sagt. Umframt at hon
var politisk virkin arbeiddi hon allatíðina fyri rættindunum hjá børnunum. Hon
varð jarðað úr Dómkirkjuni í Stokkholmi kvinnudagin 8. mars í 2002.
tíðindi 27