leygardagur 25. august 2001síða 6

10 Nr. 163 - 25. august 2001 Nr. 163 - 25. august 2001 11 f. 23. juli 1916 – d. 26. juli 2001 Vatnið fellur harðar hellur Slættar niður fjøll Líggin gongur – grasið fellur Fella so vit øll. Hettar er eitt av ørind- unum, sum Mikkjal á Ryggi høgdi í helluna í Hýsisá (Mataráin til Ryggsgarð) fyri um 100 árum síðani. Jú, líggin gongur, grasið fellur og fella so vit øll. Nú fella vit ein fyri, og annar eftir, fyri elli og sjúku, so nógvir úr vin- arskara, tit allir so ymiskir, men kortini so líkir, so rótføroyskir. Sigurd, Alfred, Torstein, Hans, Albin og so nú tú Jákup, tit allir vinir, sum í felag sótu inni við so stórari vitan og royndum bæði á landi og sjógvi. Og tit, sum góvu okkum, eitt sindur yngri enn tit, loyvi at fylgja tykkum í fjallgongu, grindarakstri, drápi, uppskering og grindabýti, bjargaferð og so útróðri, ítini, plinkarnir, miðini og so streymrákið. Vitan, sum vit áttu at kunna givið víðari, men alt broytist. Jákup, tú vaks upp í eini tíð, sum tað so ofta hevur verið sagt um, at tá bygdu menn mest skip úr viði, meðan mennirnir vóru úr stáli. Jú víst skuldi mannsdirvi og sjálvsálit til, tá tú, sum nýútlærdur skipari legði vestur í hav, og tók fulla ábyrgd av manning og skipi, meðan norðurhavið so at siga alt stóð í ljósum loga, heyst og vetrarnætur so myrkar, at tú ikki sást hondina framman fyri tær, allir vitar sløktir og øll ljós myrkaløgd, rekandi minir, lúrandi undirvatnsbátar og flogfør, og so hettar at taka land við Gudrun Søku í sjaskveðri fyri ikki at tala um í ódnarveðri við eini motorkraft uppá tríggjar fyri míl, bert við eini kumpass og klokku, ongum ekkoloddi, ongum rakara ella plottara, jú, tað skuldi sanniliga mansdirvi og skil til. Ikki so løgið, at mamma tín Bina bønaði og bað teg, um ikki at fara, og tá tú ikki lurtaði og fylgdi vilja hennara, tá krógvaði hon sjóklæðini, tú segði mær, at pápi tín Tormanns Jógvan gav tær klæðini og minti teg á, at leggja tína sigling í Harrans hendur, Nýggjaberg var farin við 16 miðvingum, harímillum nógvir av tínum bestu vinum. Tað má hava staðið nógv á tær. Tú sigldi øll krígsárini og so heilt upp ímóti ellisárum, ein part í sein- astuni í uttanlanda sigling. Tú hevði upplivað og visti so nógv, altíð stuttligt at koma í prát við teg, lættur av lyndi, og søgufróður. Vit vóru nógvar túrarnar saman, nakrar til fiski- skap, men eisini fleiri túrar á marknað, tú vart fastur avloysari, sum stýri- maður tá vit høvdu Giljanes, og minnist eg bara góðar løtur saman við tær. Tað kundi verið so nógv at drigið fram úr minn- inum, men tað kann liggja, bert ein seinasta heilsan og tøkk fyri so nógv gott, so nógv gott sum ongantíð kemur aftur. »Dagurin kom, og dagurin fór, men ikki skilti eg – at tað var sjálvt lívið« Friður verið við minnin- um um skyldmannin og grannan Jákup á Tor- mannsbakka. Heilsan Jens Eli Minningarorð um Jákup Haraldsen, skipara (Tormanns Jákup) úr Miðvági Vil bygdaráðið í Mikladali ikki lata skúla á Trøllanesi uppaftur, so kann landsstýrismaðurin við skúlamálum einki gera fyri at gjøgnum- føra avgerðina hjá undanmanninum SKÚLASTRÍÐ Eyðun Klakstein Tað er upp til bygdaráðið í Mikladali at gera av, um skúlin á Trøllanesi skal taka í nýtslu aftur. Hóast landsmyndugleik- arnir vilja hava skúlan at virka aftur, so kunnu teir einki, um ikki lokalu myndugleikarnir vilja tað. – Landsstýrismaðurin kann ikki áleggja komm- unustýrinum at lata skúlan uppaftur, uttan at hetta verður fatað sum ágangur móti kommunala sjálvstýr- inum, stendur at lesa í eini løgfrøðisligar frágreiðing, sum Mentamálastýrið hev- ur gjørt um skúlastríðið í Kalsoynni. Kann einki gera Tá Óli Holm, landsstýris- maður, fekk hesa frágreið- ing hósdagin, boðaði hann samstundis frá, at hann fær einki gjørt fyri at loysa stríðið har norðuri í Kals- oynni. – Løgfrøðisliga frágreið- ingin ger púra greitt, at tað er bygdaráðið í Mikladali, sum hevur myndugleikan á hesum økinum, og tí kann eg ikki gera annað at mæla til, at skúlin á Trøllanesi verður tikin í brúk aftur. Eg kann ikki fara longur enn tað, sigur Óli Holm. – Eg havi roynt at fáa bygdaráðið í Mikladali at ganga foreldrunum á Trøllanesi á møti, men tað hevur ikki eydnast, sigur hann. Lítið mál Fyrrverandi landsstýris- maðurin í skúlamálum, Torbjørn Jacobsen, mælti í gjár Óla Holm til at leggja beinleiðis upp í málið fyri at fáa eina loysn – Eg haldi, at tað er ólukksáliga spell, um bygdaklandur skal beina fyri skúlanum á Trøllanesi. Hetta er í mínari verð eitt so evarska lítið mál, sum bara skuldi verið loyst, segði Torbjørn Jacobsen við Sosialin. Óli Holm heldur seg einki kunna gera uttan at mæla til, at skúlin verður latin upp og at vísa vælvild. – Løgfrøðin í hesum máli er púra greið. Tað er bygda- ráðið í Mikladali, sum hevur myndugleikan yvir skúlunum í kommununi, og vit kunnu ikki áleggja teimum at lata skúlan á Trøllanesi uppaftur, sigur Óli Holm. Hann sigur seg einki kunna siga um, hvat fer at henda í málinum, um børn- ini í Trøllanesi ikki fara í skúla aftur. Óli Holm kann einki gera – Løgfrøðisliga frágreiðingin ger púra greitt, at tað er bygdaráðið í Mikladali, sum hevur myndugleikan á hesum økinum, og tí kann eg ikki gera annað at mæla til, at skúlin á Trøllanesi verður tikin í brúk aftur. Eg kann ikki fara longur enn tað, sigur Óli Holm, landsstýrismaður November 2000: Bygdaráðið í Mikladali samtykkir, at skúlin á Trøllanesi skal lata uppaftur eftir summarfrítíðina 2001. Januar 2001: Nýggja bygdaráðið setir samtyktina hjá gamla bygdaráðnum úr gildi. Mei 2001: Torbjørn Jacobsen, landsstýrismaður, ger av, at skúlin á Trøllanesi skal lata uppaftur August 2001: Skúlin byrjar aftur, men eingin skúlagongd er í skúlanum á Trøllanesi. Foreldur á Trøllanesi taka børnini úr skúlanum fyri at mótmæla støðuni. Skúlastríðið í Kalsoynni C M Y K 11 10 w