mikudagur 29. oktober 2008síða 17

Nr. 208 - 29. oktober 2008 17 tíðindi Førarin av bussinum upplivdi als ikki hendingina, soleiðs sum hini bæði vitn­ ini. Hann greiðir í telduposti til undir­ ritaða frá, at bussurin ongantíð fór á rull Ferðsla Rógvi Nybo rogvi@sosialurin.fo Førarin av býbussinum, ið fyrradagin dró eina kvinnu eftir vegnum, upplivdi als ikki hendingina soleiðs, ið undirritaði skrivað hana í gjár. Hann hevur í telduposti greitt undirritaða frá hend­ ingini, soleiðs sum hann minnist hana. »Eg hoyri eitt bump, og vendi mær við og síggi, at ein eldri kvinna er dottin uttanfyri bussin, orsaka av at tað var hált og ikki saltað enn. Eg skundi mær aftur í bussin, hjálpi damuni upp á beinini og inn at sita. Eg spyrji, um eg kann hjálpa henni, men hon svarar ikki. Kanska botnar tað í, at eg tosi danskt og hon føroyskt. Tá eg havi tryggja mær, at hon hevur skilt meg, men síggi at hon ikki ger tekin til at tørva hjálp, velji eg at seta meg aftur og koyri avstað.« Dyrnar mugu vera afturlatnar Hann greiðir víðari frá, at dyrnar í bussunum mugu verða afturlatnar, skulu bussarnir kunna koyra. »Um tað, ið varð skrivað í avísini, veruliga var hent, hevði kvinnan ikki verið før fyri at fara úr bussinum í Steinatúni, men hevði tá heldur havt brúk fyri eini ambulansu. Men tað, ið verður lýst í blaðnum, letur seg als ikki gera. Tá tað eru hurðalás á øllum hurðunum í bussinum, kann bussurin als ikki flyta seg, uttan at allar dyr eru afturlatnar á fullgóðan hátt.« Førari: Bussurin koyrdi ikki Magni V. Mouritsen, stjóri í Mouritsens Bussar, harmast um hendingina, har ein eldri kvinna varð drig­ in nakrar metrar eftir einum bussi, og sigur, at teir taka neyðugu fyrilitini Ferðsla Rógvi Nybo rogvi@sosialurin.fo Beint eftir hendingina, har ein eldri kvinna varð drigin nakrar metrar eftir vegnum, við øðrum beininum innan­ fyri hurðina í bussinum, fingu Mouritsens Bussar boð um hendingina, og fóru alt við eitt undir at kanna til­ burðin út í æsir. Magni V. Mouritsen, ið er stjóri í Mouritsens Bussar, greiðir frá, at teir eftir at hava tosað við allar partar í mál­ inum, nú fara at taka neyð­ ugu stigini til tess at fyri­ byrgja, at slíkt hendur aftur. ­ Tað er ótrúliga óheppið, tá slíkt hendur, og vit eru ótrúliga harmir um hending­ ina. Tí taka vit neyðugu fyri­ litini, soleiðs at vit framyvir eisini kunnu veita eina góða og trygga tænastu yvirfyri borgarunum og kommununi, sigur Magni V. Mouritsen, stjóri í Mouritsens Bussar. Óvist við hurðalásinum Bussførarin, ið førdi býbussin, greiðir í telduposti til undirritaða frá, at buss­ urin als ikki kann koyra, utt­ an at allar dyrnar eru latnar aftur á fullgóðan hátt. Men hetta tykist enn vera óvist. Magni V. Mouritsen greið­ ir frá, at tað eru ikki allir bussarnir, ið hava hetta hurðalásið, og at tað møguliga ikki er sligið til í nøkrum av bussunum. Hann fær tó hvørki váttað ella avsannað, hvørt hurðalásið var sligið til í bussinum, ið eftir øllum at døma dró eina eldri kvinnu nakrar metrar eftir vegnum, men velur at taka støði í frágreiðingunum frá øllum íblandaðum pørtum í hendingini. Stjórin: Taka neyðugu fyrilitini Førarin av bussinum vil vera við, at bussurin ikki koyrdi, og at dyrnar mugu vera afturlatnar skal bussurin kunna koyra Sosialurin Tíðindi Ítróttur Viðmerkingar Nøvn Skráir Sosialurin Bilar ­ Um tað er so, at bussførarin ikki sær um fólk eru á veg inn ella út úr bussinum gjøgnum bakdyrnar, er veruliga stórur vandi á ferð, sigur Tove Askham, ið sat inni í bussinum, ið fyrradagin dró eina eldri kvinnu eftir vegnum Ferðsla Rógvi Nybo rogvi@sosialurin.fo Ein onnur kvinna, Tove Askham, ið sat inni í buss­ inum, sum fyrradagin dró eina eldri kvinnu nakrar metrar eftir vegnum, greið­ ir frá teirri skelkandi hend­ ingini sum verandi meira ósketni enn óhapp. Hon sá eisini kvinnuna, ið er 82 ára gomul, koma gang­ andi tvørtur um vegin frammanfyri bussinum. ­ Men tá hon kemur til fremru hurðina, er hurðin afturlatin, og noyðist hon tí inn gjøgnum bakdyrnar. Tað er ikki altíð at buss­ førarar lata fremru hurðina upp, og hví so er, veit eg ikki. Hon noyddist tí inn gjøgnum bakdyrnar, og tá hon hevur fingið annað beinið innum, klamsa dyrnar aftur, og bussurin byrjar at rulla. Tá eg síggi hetta, slái eg paniskt á rút­ in, ið er frammanfyri mær, og geyli um at steðga buss­ inum. Tá bussurin so er steðgaður, og eg síggi kvinnuna liggja har, liggur hon mestsum undir buss­ inum, frá miðjuni og nið­ ur. Hevði bussurin koyrt longri, og hon var dottin úr, hevði hon heilt víst endað undir hjulunum, sig­ ur Tove Askham, ið eisini vitnaði hendingina. Setir spurnartekin við trygdina Tá bussførarin hevur steðg­ að bussinum og kemur til bakdyrnar, tykist hann bæði óhøviskur og arrogant­ ur. Hann spyr, hvat gongur fyri seg har, og tykist meira irreteraður, enn hjálpsamur. Harafturat pástendur hann, at hann ongan møguleika hevur at síggja, hvat gongur fyri seg við bakdyrnar, og at tað er ógjørligt hjá hon­ um at síggja. Tað er eisini júst hetta, ið skelkar hana mest. ­ Um tað er so, at buss­ førararnir ikki síggja hvat gongur fyri seg við bak­ dyrnar, tykist tað fullkomi­ liga óforsvarligt at bara nýta tær dyrnar. Eg hugsi mest eisini um bussarnar, ið steðga í Steinatúni, har nógv skúlabørn fara í og úr bussunum. Um bussfør­ ararnir ikki kunnu síggja hvat gongur fyri seg við bakdyrnar, og bert velja at lata tær upp, er tað mest­ sum ótrúligt, at eingin van­ lukka er hend, greiðir Tove Askham frá. Vitni setir spurnartekin við trygdina