fríggjadagur 19. desember 2008síða 8

8 tíðindi Nr. 245 - 19. desember 2008 Nýggjastu politist­ ar­nir­ í Havn eita Rosa Mor­tensen og Halltór­a Joensen. Tær­ halda ikki, at tað er­ ein vansi at ver­a konufólk í einum so typiskum mannfólka­ star­vi. Og hvør­ki bør­n ella smá, ið er­u á veg, er­ nøkur­ for­ð­ ing fyr­i, at tær­ til hvør­ja vakt lata seg í politibúnan við til­ hoyr­andi vápnum politistar Eydna Skaale eydnaskaale@hotmail.com Halltóra Joensen og Rosa Mortensen vita væl, at summi mannfólk halda, at konufólk einki hava at gera í politinum. Men teir eru fáir eftirhondini. Og tær hava enn ikki møtt nøkrum her heima, sum hevur hand­ an hugbuðrin. Niðri hittu tær tó onkran. Mannfólkaverð? Tær siga, at tær sjálvandi eru greiðar yvir, at mann­ fólkini eru betri fyri og sterkari kroppsliga. Men kvinnuligir politistar kunnu brúka júst tað, at tær eru kvinnur, sum ein fyrimun. ­ Um vit koma út til ein bardaga, húsaófrið ella ann­ an harðskap, so tosa vit okk­ um frá tí. Og tað sissar ofta illu menninar, tá tað kemur eitt konufólk, sum tosar róliga við teir. ­ Ikki tí, mannligu politistarnir duga eisini væl at tosa, men ofta hava sansa­ leysir og ávirkaðir menn hug at loypa á, tá tað kemur eitt annað mannfólk og blandar seg uppí. Tær eru samdar um hvussu týdningarmikið, tað er, at vakthavandi kennir arbeiðsfólki, og at hann dug­ ir at útdelegera uppgávurnar til tey best egnaðu. Tí sjálv­ andi hava politistar, eins og onnur fólk, serligar styrkir. Og so kann tað gera tað sama, um tú ert konu­ ella mannfólk. Halltóra heldur fram og sigur, at um tú dugir at seta teg í respekt og tosa við øll fólk, so er tað líkamikið, um tú gongur í gummistyvl­ um ella stillettum. ­ Men tú mást klára eitt sindur av grovum mann­ fólka skemti, annars kanst tú bara pakka saman beinan­ vegin, siga tær flennandi. Hví politi? ­ Vit eru báðar nokk so rokaligar. Eru ikki akkurát typurnar, sum fara at læra til frisør. Vit hava til dømis báðar verið til skips. Rosa hevur siglt í langa tíð, og Halltóra hevur verið onkran túr á havinum, greiða tær báðar frá. Men hvørgin teirra hevði nakran gamlan dreym um at gerast politist. Báðar siga seg minnast, at tær sóu eina lýsing eftir fólki frá løgregl­ uni, og tað var rættiliga spontant, at tær søktu. ­ Eg ynskti mær eitt arbeiði, har tað hendi nak­ að. Og sum løgreglufólk veist tú aldri hvat dagurin hevur at bjóða. Og so kann eg ikki tola at arbeiða frá 8­ 16, greiðir Halltóra frá. Rosa nikkar samd og leggur afturat, – Eg hevði siglt í fleiri ár, men tá eg fekk sonin kláraði eg ikki at vera burtur so leingi í senn, so eg mátti finna mær okkurt arbeiði uppi á landi. Og hetta ljóð­ aði sera spennandi, tí tú kemur í samband við nogv fólk, og tað er eitt sindur av ”action” í gerandisdegnum, sigur hon. Ógvusligar upplivingar Halltóra og Rosa minnast aftur á tíðina, tá tær byrj­ aðu. ­ Man fær ikki nakra bleyta byrjan, tí man verður bara blakaður út í tað. Og tað kann vera rættiliga hart í fyrstuni, tí alt er nýtt, og man dugir ikki rættiliga at fyrihalda seg til ymsu støðurnar, man kemur í, sig­ ur Rosa. Og ungu bygdadamurnar hava sanniliga eisini verið úti fyri eitt sindur av hvørj­ um. ­ Tað ringasta er, tá man kemur út til ung fólk, sum eru deyð. Vit hava sæð fólk, ið eru deyð av yvirdosis, í ferðsluni og sum hava lopið út av høgum bygningum, greiðir Rosa frá. ­ Man má bara læra seg at sláa kenslurnar frá. Tí tað er ofta sera óhugnaligt, tá man kemur út á staðið. Man skal bara seta í automatgear Mammur í politi