fríggjadagur 19. desember 2008síða 18

18 Nr. 245 - 19. desember 2008 Takk Eg vil takka øllum so hjartaliga, sum mintust meg á 90 ára degnum við at ringja, senda brøv og fjarrit, og tit sum komu inn á gólvið. Takk fyri allar blómur og aðrar gávur og takk tit tríggjar, sum komu úr Vágum, at syngja fyri mær. Edith Johannesen Somuleiðis ynskja vit øllum eini gleðilig jól og eitt av Harranum signað nýggjár. Edith og Jógvan Tøkk Hjartaliga takki eg øllum, sum gleddu meg á 80 ára føðingardegnum. Eini gleðilig jól og eitt av Harranum vælsignað nýggjár. Heilsan  Malan Eliasen 5. desember 2008 fingu teldustøðingar prógv á Føroya Handilsskúla. Teldu­ støðingaútbúgvingin er hægri úbúgving innan KT, ið tekur tvey og eitt kvart ár. Próvhandan á Føroya Handilsskúla Tey sum fingu prógv vóru: Albin Johannesen, Trygvi Olsen, Ragnar Østerø, Bárður Sandberg Joensen, Jastrid Bech Árting, Signy Hansen og Rói Viberg Dam Mynd: Sunrid Helgadóttir í Gong Takk Hjartaliga takki eg øllum tykkum, ið vóru við til at gera 70 ára føðingardagin hugnaligan og ógloymandi. Ein serlig tøkk til børn, svigarbørn og ommubørn fyri ein væleydnaðan dag. Takk fyri heilsanir, gávur og blómur. Hjartaliga takk øll somul við ynski um eini gleðilig jól og eitt eydnuberandi nýggjár. Bestu heilsanir Masa Augustinussen Nú í adventini, beint fyri jól, verður henda kenda kempa í føroyskum vinnu­ lívi 85. Sum stjóri og stórur eig­ ari í Bacalao, sum stórreið­ ari og eigari av nógvum fiskiskipum upp gjøgnum tíðirnar, minkafarmi o.ø., og sum ein av undangongu­ monnunum í fyrrverandi Føroya Fiskasølu, hevur hann sett djúp spor eftir sær og verið samfelagnum og mongum fólkum til almikið gagn. Eisini mær. Kom at arbeiða á Bacalao sum skúladrongur nøkur summur undir formonnun­ um Eli Christiansen og Ein­ ari Norðbø. Hesir løgdu skjótt til merkis, at hesin bleiki slánurin dugdi betri at skriva enn at taka ímóti salt­ fiskakurvum. Settu meg tí upp á eina sildatunnu við einum snikkarablíanti og ein­ um træbrettti. Har skuldi eg so sita og skriva eina striku, hvørja ferð kuliarnir komu koyrandi við einari trillu­ børu av saltfiski til Petru Slyne og aðrar at vaska. Hetta var als ikki eitt keði­ ligt arbeiði hjá hesum ung­ dómi, tí sum avloysara hevði hann ein eldri mann, sum var sera sofistikeraður, tá um galt at meta um konu­ fólkini – fiskafrikadellurnar, sum vit nevndu tær. Í 1968 kom eg so aftur at arbeiða á Bacalao. Hesa ferð sum grannskoðari. Teoretiskt rímiliga væl fyri, men ikki væl fyri viðvíkj­ andi rakstri og búskapi hjá fiskavirkjum. Har gjørdist Aksel mín sanni lærumeist­ ari. Undrist enn dagin í dag yvir, so góða tíð hann gav sær at vegleiða og hjálpa. Blíðliga jaligur, reiðiligur og ráðsnúgvin. Áhugin fyri Bacalao og øllum tí, sum hekk uppií hesum vala virki, reyk av honum og smittaði. Hann var, og er so sanni­ liga, respekteraður sum fáur. Eyðkent var fyri Bacalao, eins og øllum hinum ”Poul Hansen fyritøkunum”, at fólk støðaðust har. Har varð ein virdur og væl viðfarin. Og hetta eigur Aksel Hansen fram um tey flestu: Hann er ótrúliga góður við og trúgvur móti øllum tí, sum hann varðar av og um, tað veri seg starvsfólk, fam­ ilju, virkir, feløg og ross. Sum ríðingarmaður er hann úr leikum tikin: Excel­ lencan, the grand old man. Stovnari av Føroya Ríðing­ arfelag og formaður tess í mong ár. Undangongumaður í ríðing og aling til dagin í dag. Í nógv ár vóru vit ein klika, sum riðu saman, summar og vetur, í øllum veðri. Eingin var nakrantíð í iva um, hvør leiðarin var. Eyðkennini vóru: Hann var­ skógvaði um túrin í góðari tíð frammanundan. Hann saðlaði tíðliga og reið tíð­ liga og stundisliga. Hann tók altíð okkum uppá ráð um, hvagar vit skuldu leggja leiðina (men fekk onkusvegna altíð sín vilja). Hann tók ongantíð óráð fyri og hevði altíð fyrilit fyri, hvussu ross og menn (ja menn) vóru fyri, og um reið­ tyggini vóru, sum tey áttu at vera. Sjálvt í allar ringasta veðri eggjaði hann til, at vit ongantíð riðu styttri enn niðan á Stigakoppar. Og, ikki at forgloyma, hann hevði umsorgan av, at vit ikki liðu av svongd ella tosta, og hinvegin: at ongin drakk ov nógv. Sum góð fyrimynd hevur hann hækkað munandi um reiðmentanarliga støðið. Aksel er í dag stigin úr saðilboga, men hann hevur ikki gloymt felagið, og fel­ agslimirnir hava ikki gloymt Aksel. Í vinnulívinum miss­ ir tú nógvar vinir líka so skjótt, tú ikki ert í hæddini. Teir sonnu vinirnir hjá Aks­ eli er ríðingarfólki. Hvønn sunnumorgun situr hann í felagshúsinum millum vin­ irnar – eldri sum yngri – har nógv verður reypað. Aksel reypar ikki, men lurtar blíd­ liga. Og tey yngru kappast um at sleppa at skonkja hon­ um ein kopp av te og víkja hornasætið við hávirðing, so skjótt hann trínur um hallardyr. Tillukku Aksel við teim­ um 85 og takk fyri góða upplæring, bæði so og so, og fyri nógv góð upplivilsir saman og langt og gott vinar­ lag. Hav nú eitt gott lívs­ kvøld. Við hávirðing Heðin Aksel Hansen 85 nøvn