leygardagur 4. mars 2000síða 9
‹ fyrra síða allar 21 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 45 – 4. mars 2000
15
Pólfari við Føroya-
sambandi
PÓLFARI. Um dagarnar frættist, at heimskendi pólfarin, Sir Ranulf Fiennes,
hevði verið fyri óhappi á eini ferð til Norðpólin. Fyri sjey árum síðani rak ein
onnur søga um Ranulf Fiennes og hansara ævintýrupp á land í urðini heima á
Sandi
56 ára gamli Sir Ranulf Fiennes verður mettur sum
heimsins mætasti núlivandi pólfari. Men sjálvt tann
mest royndi ævintýrarin má lúta viðhvørt. Eina viku
eftir, at hann fór undir tann 1100 kilometrar langa
teinin úr Kanda til Norðpólin, mátti hann geva skarvin
yvir.
Hann fekk frostskaða í hondina, tá ið hann royndi
at bjarga tveimum sleðum, ið vóru farnar niður
ígjøgnum ísin. Eftir at hava mist útgerðina og eftir at
eldur var komin í tjaldið gekk Fiennes aftur til
høvuðsleguna, sum lá12 kilometrar burturi.
Haðani var tann skaddi pólfarin tikin upp og flogin
á sjúkrahús í Kanada
Raktur av
óhappi
Ein roynd at ganga einsamallur til
Norðpólin miseydnaðist. Eldur
kom í tjaldið og Ranulf Fiennes
fekk frostskaða í hendurnar.
Sir Ranulf Fiennes á odda fyri The British
North Pole Expedition, sum í 1977 strandaði
150 fjóðringar frá Norðpólinum.
Gomlu pólfararnir Charles Burton (t.v.) og
Oliver Shephard vóru bilsnir, tá teir sluppu at
síggja tíðarhylkið aftur, sum teir 16 ár framman-
undan høvdu grivið niður í ísin við Norðpólin.
Ranulf Fiennes var á veg til Suðurpólin tá
hendan myndin var tikin
Dánjal Højgaard
56 ár gamli bretin var
óheppin, tá ið hann skuldi
ganga einsamallur til
Norðpólin. Hann fekk
frostbit í hendurnar og
mátti flytast á sjúkrahús í
Kanada.
Kanska ringdi onkur
klokka, tá ið tíðindini um
Ranulf Fiennes bórust í
Útvarpinum. Tí tann
royndi bretski ævintýrarin
hevur nevniliga eitt løgið
samband við Føroya.
Løgin reki
Ein illveðursdag fyri sjey
árum síðani skolaði bók-
staviliga ein onnur søga
um Ranulf Fiennes og
hansara brøgd upp á land
heima á Sandi. Ein kaldan
vetrardag tíðiliga í 1993,
fann ein heimasandsmaður
ein sjáldsaman reka. Ein
reka, sum líktist mest
einum avlongdum
fruktblikki.
Í blikkinum lógu ymisk
skjøl, sum søgdu søguna
um tann løgna rekan.
Talan var um eitt sokallað
tíðarhylki, sum nakrir
bretskir ævintýrarar høvdu
grivið niður í ísin skamt
frá Norðpólinum í 1977.
Hetta var gjørt til minnis
um, at tað vóru liðin 20 ár
síðani, at farið varð undir
regluliga
ferðafólkaflúgving millum
Evropa og Fjareystur -
tvørtur um Norðpólin.
Flogfelagið SAS hevði
latið pólfarunum hylkið.
SAS var sponsorur hjá
bretska ferðalagnum,
hvørs leiðari kallaðist Sir
Ranulf Fiennes.
Í National Geographic
Stutt eftir hendingina
heima á Sandi var
Útvarpið í London og hitti
tveir av monnunum, sum
vóru við á pólferðini í
1977. Bilsnir vóru teir, tá
ið teir sóu tíðarhylkið
aftur eftir so mong ár.
Útvarpið gjørdi nakrar
sendingar um sjáldsama
rekan og norðpólsferðina
hjá Ranulf Fiennes og
hansara monnum í 1977.
Eisini heimkenska
tíðarritið National
Geografic fekk frænir av
søguni, og skrivaði eina
grein um tann løgna rekan
á Sandi.
Norðspólsferðin hjá Sir
Ranulf Fiennes í 1977 var
ikki serliga væleydnað.
Teir komu bert gott og væl
hálva leiðina fram. Sjálvur
hevur Fiennes kortini gjørt
mangar aðrar væleydnaðar
ferðir – bæði á Suðurpól-
inum og Norðpólinum.
Einsamallur og saman við
øðrum.
14
Nr. 45 – 4. mars 2000
Tíðindablaðið Sosialurin. Postadressa: Postboks 19, 110 Tórshavn. Telefon: 311820. Telefax: 314720.
Email til 2’aran: eydun@sosialurin.fo. Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Müller. Blaðstjórn: Eyðun Klakstein.
Layout og uppseting: Tíðindablaðið Sosialurin.
Arnfinnur Thomassen,
studentaskúlalærari
Ein gamal vinmaður, Karl Nolsøe, sáli, segði einaferð
eina søgu um gentu í Vági, sum skuldi norður eftir at
giftast. Vágbingar mannaðu bát at fara norður eftir
við einum tarvi. Men veðrið var so ringt, at gentan
hættaði sær ikki at fara við.
Fleiri mánaðir seinri vóru líkindi - men tá var
norðanmaðurin longu giftur! Gentan fór av vitinum
og gekk og læt: „Hví fór jeg ikki, tá íð tarvurin fór“ til
sín doyggjandi dag!
Sama søga rennur mær í hug, nú „undirmálastýrini“ í
Havn eru ósamd um, hvør hevur ábyrgdina av sein-
asta føroyska tarvinum. Gríma hevur kanska brúk fyri
hesum AMATØRUM!
Á flatlondum flentu okur at „tarvinum hjá barni-
num“!
Tað eitur á donskum „barnets tarv“!
Men hvussu við tarvinum hjá suðuroyingum?
Hvørja einastu ferð, at ein nýggjur fulltrúi verður
settur í Havn, er hetta einki annað enn sosialhjálp til
Miðstaðarøkið!
Skattaprosentið lækkar, húsaprísurin fer á flog - og
hesin vælsignaði búskapur kemur upp á kók! (Sum
ikki einaferð!)
Men tað man vera sum, tá ið kellingin pissaði í
sokkarnar!
Stokkutur varmi!
Støðugt fleiri suðuroyingar eru farnir at halda, at okur
høvdu klárað okkum nógv betur uttan Norðanfjørðs-
veldið!
Ein fólkaatkvøða kundi givið okkum rættin til ríki-
dømið á sunnanfjørðsleiðum! ST-samtyktin - um rættin
hjá fólki til sjálvi at avgera lagnu sína - er væl eisini
galdandi fyri oyggjar?
Hví ger Útvarpið ikki eina kanning av, hvat suður-
oyingar halda um skilið!? Eina meiningakanning? Tað
átti at verið rúm ímillum „reyðkál og bíligar WC-
rullur í Runavík“!!!
Men støðan í Tjetjnia og í Eysturríki hevur størri
týdning enn støðan í Suðuroy!
Suðuroyar Sjúkrahús liggur í skeljasori - takkað verið
Helenu, sum skuldi hava sín vilja! Hon varð bangað
uppá pláss í Klaksvík og í Havn! Men í Suðuroy - har
hon og sjarmørurin hava nakrar fáar atkvøður - har
fekk hon sín vilja!
Vágbingar vistu hvønn veg tað bar, tá ið post-
verksstjórin var settur! Okur kenna mannin aftur, sum
á sinni var sendur suður á flakavirkið í Vági at koyra
fólk til hús!
Landstýrismaðurin hevur eisini hótt við - um Verkið
ikki verður privatiserað - at geva stjóranum „neyðugu
boðini“!
Skjótt verður hornið á bláum botni farið í søguna!
Føroyski tarvurin er um at doyggja út!
Skal Suðuroyggin fara sama veg, sum tarvurin!?
So SMS-Varpið kann spæla skotska seyðasangin:
„Hello, Dolly“?
Og landbúnaðarálitið aftur skal verða: „Molly“
(Langa Lív?)
Og nýføroyski tarvasangurin av Royndarstøðini:
„Hello, Bully“?
Og Carlsbergbjórið, sum bjarga skal gamla býling-
inum í Koltri?
Gakk og stikk av! - Hví fór jeg ikki, tá ið tarvurin
fór!?
Hví fór jeg ikki
tá íð tarvurin fór
Rýmdu eisini í 1945
ÚR TINGINUM. Tað vakti ans, tá andstøðuflokkarnir á tingi herfyri rýmdu
úr tingsalinum aðalorðaskifti var um Caragata - álitið. Líknandi hending fór
eisini fram í 1945
John Johannessen
Áðrenn døgurða 16. febr-
uar í ár hendi tann løgna
hending, at andstøðan
rýmdi úr tingsalinum.
Andstøðan rýmdi, tí hon
metti ikki, at grundarlag
var at halda eitt aðalorða-
skifti um frágreiðing frá
landsstýrismanninum í
vinnumálum um gagnlig-
astu fíggjar- og lógar-
karmar til at fremja bú-
skaparvøkstur og økja
íløgurnar í Føroyum —
tað sonevnda Caragata
álitið.
Andstøðan hevði nevni-
liga ta sannføring, at tá eitt
mál kemur frá landsstýri-
num í tingið til aðalorða-
skiftis, so er tað politikkur
samgongunnar, ið er til
aðalorðaskiftis. Men fram-
søgurøða Tjóðveldisfloks-
ins bendi á alt annað, enn
semju í samgonguni.
Klandur um krónuna
Hósdagin 23. august 1945
klokkan ellivu fyrrapartin
hendi líknandi hending. Tá
rýmdi størsti flokkurin á
tingi, Fólkaflokkurin, úr
tingsalinum við øllum
sínum tinglimum.
Hetta hendi tá løgtings-
formaðurin, Thorstein
Petersen, hevði lisið upp
eitt bræv, ið allir tinglimir
Fólkafloksins høvdu skriv-
að undir. Í hesum brævi
søgdu tingmenn Fólka-
floksins, at sjálvt um
danski staturin kom at
hava ávísar útreiðslur av,
at rokna føroysku krónuna
við upp í danskan krónu-
kurs í Stórabretlandi, so
kom hetta seinni at geva
dønum inntøkur.
Málið, ið var á dags-
skránni, var nevniliga, um
føroyingar skuldu hava
felags gjaldoyra og felags
kurs við danir.
Brævið gav boð um, at
eingin avgerð skuldi takast
í gjaldoyraspurninginum
fyrr enn málið um málið
um, hvør ráddi í oyggju-
num var avgreitt.
Dimmalætting frá 25.
august veit at siga, at
Thorstein Petersen av-
gjørdur las víðari, at
Fólkaflokkurin ikki vildi
luttaka í nøkrum samráð-
ingum, men, at hann held-
ur ikki vildi tveita frá sær
sín avgerðarrætt.
Tá Thorstein Petersen
var liðugur at lesa, gav
hann boð um, at nú fór
Fólkaflokkurin úr tingsali-
num. Og so fór sjálvur
formaðurin á tí høga tingi,
Thorstein Petersen, av-
gjørdur út úr tingsalinum.
Eftir honum fygdu allir
hinir ellivu tinglimir
Fólkafloksins.
Fundurin helt fram
Tingsalurin var nú heldur
tómligur. Eftir stótu bert
teir átta tinglimir Sam-
bandsfloksins og teir fimm
tinglimir Javnaðarfloksins.
Tingið kundi tó kortini
halda fram. Tá Fólka-
flokkurin var farin út ting-
salinum, tók næstformaður
tingsins, Kristian Djur-
huus úr Sambandsflokki-
num formanssessin. Hann
harmaðist um, at formað-
urin hevði fingið forfall og
bað tingið um at sleppa at
útseta fundin fyribils.
Klokkan tólv varð ting-
fundur aftur settur. Sama
mál var á dagsskránni, og
eftir stuttar framsøgurøður
frá Peturi Mohr Dam og
Kristiani Djurhuus varð
gjørt av at beita málið í
nevnd.
Skapti øsing
Eins og andstøðan fekk
nógvar ákoyringar fyri at
hava rýmt frá tingfundi-
num herfyri, fekk Fólka-
flokkurin eisini nógvar
ákoyringar fyri at teir
rýmdu úr tingsalinum
hendan summardagin í
1945.
Ákoyringarnar móti
Fólkaflokkinum í 1945
kunnu av røttum sigast at
vera heldur grovari enn
ákoyringanar í 2000. Javn-
aðarflokkurin, ið saman
við Sambandsflokkinum
rýmdi av tingi, tá aðal-
orðaskifti varð hildið um
Caragata áltið, er ógvuliga
hvassorðaður í Føroya
Sosialdemokrati eftir
hendingina.
Undir yvirskriftini
»Kaos« skrivar ein, ið
kallar seg Flóki, millum
annað: »Hvussu verður
skilið, um aðrir flokkar í
framtíðini fara at gera tað
sama, sum Fólkaflokkurin
gjørdi í august 1945? Eftir
hesum at døma mugu
menn hava fullan rætt til
at rýma undir tingsetu, tá
ið okkurt gongur teimum
ímóti. Ella eisini siga seg
hava rætt til at krevja
Tingið slitið, nýtt val út-
skrivað upp á vissar spurn-
ingar og føra fram, at eitt
sitandi Ting hevur ikki
fólksins álit, nýtt Ting,
nýggir menn skulu velj-
ast.«
Føroya Sosialdemo-
kratur kallar hendingina
fyri ein tann størsta
kvøkkin, politiskir menn
hava givið føroyingum, tá
ein heilur flokkur rýmdi
av tingi, legi verk sítt frá
sær, ið fólkið hevði litið
teimum upp í hendi, fór til
húsa heim og lat okkara
gamla Ting, sum vit hóast
alla misskiljing og alt
klandur, hava kent okkum
erpin av, sita eftir við
hálvari manning.
Høvundurin heldur, at
ringast av øllum má tykj-
ast, at tað var Tingsins
kosni formaður, ið fór við
monnum sínum. Formað-
urin á bátinum, ið slepti
róðrinum og bað allar
leggja árar inn og bara lata
reka…