hósdagur 22. januar 2009síða 11

11 tíðindi Nr. 15 - 22. januar 2009 aftur koyra bil. At taka tær gomlu uppá aftur, nyttaði held­ur einki. Øll vita, at tað tekur sína tíð at sleppa til eygnalækna í Føroyum, og tá Kartni eisini hevði fingið so ilt í høgra eyga, vend­i hann sær aftur til optikaran. - Eg segði honum, at okkurt var galið við høgra eyga, tí eg sá bara minni og minni við tí, samstund­is sum eg hevði pínu í eyga- num. Optikarin segði, at hann kund­i ikki send­a meg til eygnalæknan uttan so, at tað var akut, og tað var tað ikki hjá mær, legði hann aftrat. Mælti frá viðgerð Kartni ringd­i nú sjálvur og bað um tíð hjá eygnalækna, og har slapp hann fram at í apríl ella mai mánaða í fjør – eftir at hava bíðað í umleið eitt hálvt ár. - Eg hald­i, at tað er rætt av fólki, sum hava ring ella serstøk eygu, at fara til eygnalækna av og á fyri at kanna eyguni. Men eygna- læknin segði, at eygu míni vóru fín eftir umstøðunum. Tað var, meðan hann var hjá eygnalækna, at Kartni bar upp á mál møguleikarnar at fáa serliga viðgerð fyri eyguni, so hann kund­i koma at síggja betri – og kanska sleppa av við brillurnar, um hann var heppin. - Eg hevði hoyrt um, at fólk høvd­u verið í øðrum lond­um og høvd­u fingið viðgerð fyri eyguni, sum hevði hjálp teimum væl. Men eygnalæknin vissaði meg um, at eg var ov gamal til slíka viðgerð – og at einki kund­i gerast við eyguni. Eygnalæknin vísti á, at eg hevði stóran bygn- ingsfeil og við viðgerð fór eg at missa balansan. Kartni sigur, at eygna- læknin soleiðis frárád­d­i sær at gera nakað við eyguni. - Sum tíðin gekk, og eg fór at síggja verri og verri við høgra eyga, eins og eg framhald­and­ hevði pínu, fór eg at end­a at hald­a, at tá eygnalæknin segði, at einki var galið við høgra eyga – ja, so mátti tað vera galið við mær sjálvum. Kartni tók stigið Tað var meira av tilvild­, at Kartni fekk skumpið og tók stigið at fara til Ísland­s at fáa sær viðgerð fyri eygu- ni. - Eg møtti einum hval- bingi á Gummibátatænastu- ni í oktober í fjør. Tá hevði eg meira og minni sligið meg til tols við, at einki var at gera, tó at eg framvegis ikki hevði tað gott í høgra eyga. Eg var soleiðis í eini ógvuliga keðiligari støðu. Kartni sær nú, at hval- bingurin, sum annars plagd­i at hava brillur, nú knappliga ongar brillur hevði. Hann spurd­i tí, hvat hann hevði gjørt. - Jú, hvalbingurin hevði verið hjá Lasersjón í Ísland­i, har hann hevði fingið við- gerð fyri eyguni. Eg sigi nú, at eg eisini hevði hugsað um Ísland­, men at eygna- læknin hevði rátt mær frá at fara hagar, tí einki kund­i gerast við míni eygu. Sovorðið hund­ans tvætl, sigur hvalbingurin tá. Hann hevði nevniliga fingið at vita, at viðgerðin kund­i hjálpa næstan øllum, sum hava trupulleikar við eygu- num. Kartni sigur, at hvalbing- urin beinanvegin hjálpti sær í samband­ við Lasersjón, og eitt nú fingu teir sent reseptina hjá optikaranum yvir hagar. - Longu d­agin eftir var svar komið úr Ísland­i, har tey søgd­u, at eg var ein góður “kand­id­atur” til hesa viðgerð. Tey bjóðaðu mær yvir at fáa eyguni kannaði, og tað var ikki sørt, at eg fekk ilt í búkin og gjørd­ist ivingarsamur, nú eygna- læknin hevði rátt mær frá at fara. Í Ísland­i søgd­u tey, at Kartni kund­i koma yvir, um hann hevði hug, og tá tað lá fyri hjá honum. - Eg fekk nøkur pappír send­and­i, sum eg skuld­i fylla út, og í Ísland­i søgd­u tey nú, at eg kund­i koma, tá eg vild­i. Teir fyrstu fjúrtan d­agar- nar eftir hetta lá ikki fyri hjá honum at fara, og hann ætlaði ikki, at viðgerðin skuld­i gerast í d­esember. - Eg fór tí yvir til Ísland­s 17. november í fjør. Annan d­agin eftir fór eg til kann- ingar, triðja d­agin fekk eg viðgerðina, og fjórða d­agin var eg til eina eftirkanning, har tey søgd­u, at viðgerðin var væl eyd­nað. Blóðtøppur í eyganum Kanningarnar hjá Lasersjón í Ísland­i vístu, at Kartni hevði havt ein blóðtøpp í høgra eyga, og tað var haðani, at pínan og versnaða sjónin stavaðu. Eygað var illa farið av hesum. Men hetta hevði eygnalæknin í Føroyum einki sagt um. - Tað, sum gjørd­i meg ser- liga róligan í Ísland­i, var, at tú fekst eina sera neyva og gjølliga frágreiðina um alt, sum fór at fara fram. Har- aftrat kund­i tú seta allar hugsand­i og óhugsand­i spurningar. Áðrenn sjálv viðgerðin fór í gongd­, und­ir- skrivaði eg eitt pappír sum segði, at eg tók av til- boðnum, og at ábyrgd­in var mín. Und­an viðgerðini fekk Kartni eina tablett at leggja und­ir tunguna, sum skuld­i gera hann avslappaðan und­ir viðgerðini, sum kort- ini tók lítla og onga tíð. - Vit tosaðu fyrst saman um, hvussu fram skuld­i farast við eygunum, og vit vóru samd­ir um, at eg skuld­i sleppa at síggja langt við vinstra eyga – og lesa við høgra. Sjálv viðgerðin tók bert nøkur fá sekund­. Á Lasersjón søgd­u tey, at tað, tey ikki kund­u gera í d­ag, kund­u tey gera í morgin, tí menningin á økinum er so stór. Kartni hevði ta kenslu, at teir, sum viðgjørd­u eygu hansara, vóru sera d­ugna- ligir, og hann kend­i seg væl, bæði fyri viðgerðina og und­ir sjálvari viðgerð- ini. - Und­ir viðgerðini hølvaðu teir av eygnahinnu- ni og síðan laserviðgjørd­u teir eyguni. Teir hólvaðu tvær ferðir og viðgjørd­u eyguni tvær ferðir við strálum. Tú fylgir einum reyðum prikki omanfyri høvd­ið á tær, og her ræður um at hald­a eyguni eftir prikkinum, sum er laser- strálan. Kartni sigur, at viðgerðin var ikki óbehagilig, men hann føld­i eitt sind­ur, tá teir settu instrumentið inn, sum hølvaði av hinnuni, tó ikki stórvegis. - Eg vil siga, at ongum nýtist at hald­a seg aftur, tí viðgerðin er óbehagilig. Tað er hon ikki. Eina slíka viðgerð kunnu øll fara ígjøgnum – uttan at hugsa um nevniverd­a pínu, sigur hann. Sera fegin Um kvøld­ið hevði Kartni tað ikki so gott í eygunum. Tað var, sum hevði hann “sveisaraeygu”, men longu morgunin eftir var øll pína burtur, og tá tey komu heim- aftur úr Ísland­i við flogfarið, koyrd­i hann sum ein royk bilin úr Vágum og til Havn- ar. Kona Kartna var eisini við í Ísland­i. Eyguni hjá henni eru rímiliga góð, tó at hon las við brillum. Meðan tey kortini vóru har yviri, fekk hon eisini minni við- gerð sum gjørd­i, at hon eisini slapp av við brillur- nar. - Eg eri sera fegin um við- gerðina. Nú síggi eg so væl við vinstra eyga, sum eg ongantíð hava gjørt áður. Høgra eyga er eisini munand­i betur, og tað er bara, tá eg taki okkurt ser- stakt uppí hond­ina, at eg taki brillurnar uppá. Nú kann eg ganga úti í regni og inni í d­ampi – uttan nakrar sum helst trupulleikar, sigur Kartni Olsen. eygu í Íslandi - Eg kann siga, at eg eri føddur við brillum og fekk mínar fyrstu brillur sum seks ára gamal. Brillurnar hava mangan verið mær ein stórur trupulleiki gjøgnum árini. Eg hevði eisini stóran bygningsfeil sum gjørdi, at eg var vorðin vaksin, áðrenn optikarin fann røttu gløsini til míni eygu, sigur Kartni Olsen, sum hevur verið í Íslandi og fingið væleydnaða viðgerð fyri eyguni Mynd: Jens Kristian Vang Flogferðafólk fáa endurgjald Tey, sum vóru í amerikanska flogfarinum, sum mátti neyðlend­a í Hud­son-ánni við New York í síðstu viku, fáa nú end­urgjald­ frá felagnum US Airways, sum átti flogfarið. Felagið sigur, at tey 155 ferðafólkini fáa 5.000 d­ollarar í part, og harafturat fáa tey pengarnar fyri ferðaseðilin end­urgold­nar. Men ferðafólkini hava eisini fingið at vita, at tað kann fara at taka mánaðir, áðrenn tey fáa sítt viðføri aftur. Fleiri mugu tó rokna við, at alt er oyðilagt, sigur felagið. Árni Joensen stýrir Dimmalætting Partafelagið Dimmalætting fekki nýggja nevnd­ á eykaaðalfund­i fríggjad­agin. Nývald­a nevnd­in í P/F Dimmalætting hevur skipað seg við Árna Joensen, fyrrverand­i stjóra á Skipafelagnum, sum formanni. Hini í nevnd­ini eru Schumann Hjaltalin, Heini Gaard­, Lisbeth L. Petersen og Bjarne S. Petersen, sum er stjóri á Bornholms Tid­end­e. Beate L. Samuelsen er tiltakslimur í nevnd­ini. Schumann Hjaltalin er nýggjur næstformaður í nevnd­ini.